ทะเลไทยไร้ขยะ ระยะที่ 2
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
แผนงานวิจัยท้าทายไทย: ทะเลไทยไร้ขยะ ระยะที่ 2 ใช้แนวคิดการจัดการขยะบนพื้นฐานการจัดการเชิงนโยบายและเทคโนโลยี การใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุดเพื่อนำไปสู่ zero waste ในทุกระดับตั้งแต่ภาคการผลิตจนถึงระดับการบริโภคในพื้นที่ ผลการดำเนินการทำกิจกรรมส่งเสริมและสนับสนุนการวิจัยดำเนินการจัดประชุมและจัดทำรายงานเสนอแก่สำนักงานการวิจัยแห่งชาติทั้งหมดเป็นไปตามเงื่อนไขในสัญญา ส่วนผลการดำเนินงานวิจัยได้ผลดังนี้ กรอบวิจัยที่ 1 การจัดการขยะ โดยเฉพาะขยะพลาสติกจากทะเล ได้ดำเนินการศึกษาการใช้เทคโนโลยีอากาศยานไร้คนขับ และระบบตรวจรู้ ตรวจหาและเฝ้าระวังขยะใต้ผิวน้ำทะเล ในการสำรวจขยะที่สามารถตรวจสอบขยะที่ระดับความลึกไม่เกิน 6 เมตร ทำงานต่อเนื่องได้ 2 ชั่วโมง การพัฒนาเรือบังคับทางไกลสำหรับเก็บขยะในบริเวณชายฝั่งที่เป็นจุดอับ ที่สามารถรวบรวมขยะได้สูงสุด 84 กิโลกรัมต่อชั่วโมง โดยมีต้นทุนการเก็บขยะในทะเล 1.45 บาทต่อกิโลกรัมขยะ และรถกวาดขยะชายหาดที่มีอัตราการจัดเก็บขยะได้ 37 กิโลกรัมต่อชั่วโมง มีต้นทุนการเก็บขยะชายหาดเท่ากับ 22.4 บาทต่อกิโลกรัมขยะ พัฒนาถังขยะอัจฉริยะที่คัดแยกขยะได้เองและเชื่อมต่อกับระบบอินเตอร์เน็ทเพื่อช่วยในการคัดแยกขยะและแจ้งสถานะของปริมาณขยะในถังรวม ขยะที่ได้โดยเฉพาะขยะพลาสติกจากทะเลถูกชุมชนในพื้นที่ศึกษานำไปใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตผลิตภัณฑ์ที่มีมูลค่า หรือผลิตภัณฑ์ Upcycling และนำไปใช้ประโยชน์ได้ จากการดำเนินการในโครงการ ทำให้เกิดการหมุนเวียนเงินในพื้นที่ 425,050 บาท และได้กำไรเป็นมูลค่ารวม 132,210บาท กรอบวิจัยที่ 2 การกำหนดมาตรฐานวิธีการวิเคราะห์ไมโครพลาสติกในสิ่งแวดล้อม วิธีการวิเคราะห์ควรเป็นไปตามข้อกำหนดของ National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) ประเทศสหรัฐอเมริกา พัฒนาวิธีการเก็บตัวอย่างสามารถเก็บตัวอย่างโดยใช้เครื่องสูบน้ำเพื่อเก็บตัวอย่างน้ำที่มีปริมาตรอย่างน้อย 5 ลบ.ม สำหรับการศึกษาไมโครพลาสติกในอาหารทะเลแปรรูป พบการปนเปื้อนไมโครพลาสติกรูปร่างเส้นใยมากที่สุดในผลิตภัณฑ์น้ำปลาแท้ ปลากระป๋อง หมึกเส้นปรุงรส น้ำปลาร้าปรุงสุก และเกี๊ยวกุ้งดิบ ส่วนผลิตภัณฑ์หอยแมลงภู่ดองพบไมโครพลาสติกแบบกำหนดรูปร่างไม่ได้มากที่สุด กรอบวิจัยที่ 3 จัดทำระบบรับรองมาตรฐานการผลิตในอุตสาหกรรมพลาสติกและผลิตภัณฑ์ สำหรับมาตรฐานการผลิตในอุตสาหกรรม ได้นำไปทดสอบใช้กับโรงงานอุตสาหกรรมพลาสติกต้นน้ำนำร่องจำนวน 10 แห่ง และขั้นตอนการกำหนดเกณฑ์การตรวจประเมิน ได้แก่ การจัดเตรียมข้อมูล การจัดเตรียมร่างเกณฑ์ข้อกำหนดฯ การรับรองร่างเกณฑ์ข้อกำหนดฯ และสำหรับมาตรฐานผลิตภัณฑ์รีไซเคิลในด้านสิ่งแวดล้อม ปัจจุบันการประกาศใช้เกณฑ์ข้อกำหนดฯ เกณฑ์ข้อกำหนดสินค้าและบริการที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมของผลิตภัณฑ์ประเภทวัสดุก่อผนัง ได้รับการขึ้นทะเบียนฯ ของกรมควบคุมมลพิษเป็นที่เรียบร้อยแล้ว กรอบวิจัยที่ 4 จัดทำแผนการบริหารจัดการขยะเชิงพื้นที่ เพื่อนำไปสู่การจัดการขยะพลาสติกให้เป็นศูนย์ ภายในปี พ.ศ. 2575 และแผนการจัดการไมโครพลาสติกในสิ่งแวดล้อม ข้อเสนอแนะในภาพรวมคือการจัดการปัญหาขยะในพื้นที่ต้องมีการดำเนินการอย่างต่อเนื่องโดยได้รับการสนับสนุนในเชิงนโยบายจากภาครัฐ การนำเทคโนโลยีที่พัฒนาขึ้นมาใช้ประโยชน์ และการปรับปรุงกระบวนการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐเพื่อสนับสนุนการใช้งานและการพัฒนาผลิตภัณฑ์ upcycling และนโยบายที่เสนอควรได้รับการขับเคลื่อนไปพร้อมๆ กันอย่างต่อเนื่อง โดยทุกภาคส่วนในสังคมเพื่อสนับสนุนการสร้างระบบเศรษฐกิจหมุนเวียน บรรลุเป้าหมายการจัดการแบบ zero waste และสอดคล้องกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม ฉบับที่ 13 หมุดหมายที่ 10 ไทยมีเศรษฐกิจหมุนเวียนและสังคมคาร์บอนต่ำ