ข้อเสนอแนวทางการกำหนดและการจัดเก็บค่าจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์ของประเทศไทย
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ปัจจุบันยังไม่มีมาตรการจูงใจให้แยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ของครัวเรือนและสถานประกอบการขนาดเล็กในชุมชน จึงอาจจะทำให้การรวบรวมขยะอิเล็กทรอนิกส์ไม่ครบถ้วน ซึ่งอาจจะนำไปสู่การจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่ไม่เหมาะสมหรือก่อให้เกิดผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมในอนาคตได้การศึกษานี้จึงมีเป้าหมายเพื่อจัดทำข้อเสนอแนวทางการกำหนดและการจัดเก็บค่าจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์จากครัวเรือนและสถานประกอบการขนาดเล็ก ซึ่งจัดเป็นทางเลือกเชิงนโยบายหนึ่งให้แก่หน่วยงานของภาครัฐและระดับท้องถิ่นได้พิจารณาประยุกต์ใช้ให้เหมาะสมวิธีการดำเนินการเน้นการจัดเก็บข้อมูลจากแบบสอบถามด้านความเต็มใจจ่ายเงิน (WTP) ของครัวเรือนและสถานประกอบการขนาดเล็ก จำนวนรวม 2,044 ชุด กระจาย 13 จังหวัดทั่วทุกภูมิภาค และการสัมภาษณ์เพื่อจัดเก็บข้อมูลด้านค่าใช้จ่ายในการจัดการมูลฝอยอันตรายจากชุมชน ของหน่วยงานระดับท้องถิ่นจำนวน 7 แห่งผลการศึกษาพบว่า (ก) งบประมาณที่ใช้ในการดำเนินการจัดการมูลฝอยอันตรายจากชุมชน ประมาณ 18 – 36 บาทต่อกิโลกรัม และบางแห่งมีความพร้อมในการจัดตั้งศูนย์รวบรวมซากผลิตภัณฑ์ฯ ทั้งทางด้านงบประมาณและสถานที่ และ (ข) ค่า mean WTP ที่คำนวณจากแบบจำลอง Interval Regression ของ 4 กลุ่มขยะอิเล็กทรอนิกส์ อยู่ในช่วง 1.5 – 220 บาทต่อชิ้น แตกต่างตามประเภทขยะอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งเป็นค่าที่น้อยกว่าต้นทุนการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์ (ซึ่งต้นทุนได้จากการประมาณค่าโดยโครงการวิจัยอื่น) และคิดเป็นสัดส่วนน้อยกว่าร้อยละ 5 ของมูลค่าสินค้าข้อเสนอคือ รูปแบบการเก็บค่าจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์ มี 2 รูปแบบ ได้แก่ การจัดเก็บค่าจัดการจากผู้บริโภค ณ จุดจำหน่ายสินค้า และ การใช้ระบบวางเงินมัดจำ ณ จุดจำหน่ายสินค้า โดยใช้ค่า mean WTP เป็นแนวทางในการกำหนดอัตราค่าจัดการ และควรมีการปรับอัตราค่าจัดการทุก 5 ปี หรือ 10 ปี เพื่อให้เหมาะสมกับบริบทของสังคมที่เปลี่ยนไป