กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
ปัจจุบันยังไม่มีมาตรการจูงใจให้แยกขยะอิเล็กทรอนิกส์ของครัวเรือนและสถานประกอบการขนาดเล็กในชุมชน จึงอาจจะทำให้การรวบรวมขยะอิเล็กทรอนิกส์ไม่ครบถ้วน ซึ่งอาจจะนำไปสู่การจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่ไม่เหมาะสมหรือก่อให้เกิดผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมในอนาคตได้การศึกษานี้จึงมีเป้าหมายเพื่อจัดทำข้อเสนอแนวทางการกำหนดและการจัดเก็บค่าจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์จากครัวเรือนและสถานประกอบการขนาดเล็ก ซึ่งจัดเป็นทางเลือกเชิงนโยบายหนึ่งให้แก่หน่วยงานของภาครัฐและระดับท้องถิ่นได้พิจารณาประยุกต์ใช้ให้เหมาะสมวิธีการดำเนินการเน้นการจัดเก็บข้อมูลจากแบบสอบถามด้านความเต็มใจจ่ายเงิน (WTP) ของครัวเรือนและสถานประกอบการขนาดเล็ก จำนวนรวม 2,044 ชุด กระจาย 13 จังหวัดทั่วทุกภูมิภาค และการสัมภาษณ์เพื่อจัดเก็บข้อมูลด้านค่าใช้จ่ายในการจัดการมูลฝอยอันตรายจากชุมชน ของหน่วยงานระดับท้องถิ่นจำนวน 7 แห่งผลการศึกษาพบว่า (ก) งบประมาณที่ใช้ในการดำเนินการจัดการมูลฝอยอันตรายจากชุมชน ประมาณ 18 – 36 บาทต่อกิโลกรัม และบางแห่งมีความพร้อมในการจัดตั้งศูนย์รวบรวมซากผลิตภัณฑ์ฯ ทั้งทางด้านงบประมาณและสถานที่ และ (ข) ค่า mean WTP ที่คำนวณจากแบบจำลอง Interval Regression ของ 4 กลุ่มขยะอิเล็กทรอนิกส์ อยู่ในช่วง 1.5 – 220 บาทต่อชิ้น แตกต่างตามประเภทขยะอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งเป็นค่าที่น้อยกว่าต้นทุนการจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์ (ซึ่งต้นทุนได้จากการประมาณค่าโดยโครงการวิจัยอื่น) และคิดเป็นสัดส่วนน้อยกว่าร้อยละ 5 ของมูลค่าสินค้าข้อเสนอคือ รูปแบบการเก็บค่าจัดการขยะอิเล็กทรอนิกส์ มี 2 รูปแบบ ได้แก่ การจัดเก็บค่าจัดการจากผู้บริโภค ณ จุดจำหน่ายสินค้า และ การใช้ระบบวางเงินมัดจำ ณ จุดจำหน่ายสินค้า โดยใช้ค่า mean WTP เป็นแนวทางในการกำหนดอัตราค่าจัดการ และควรมีการปรับอัตราค่าจัดการทุก 5 ปี หรือ 10 ปี เพื่อให้เหมาะสมกับบริบทของสังคมที่เปลี่ยนไป
เป้าหมายเมื่อจบโครงการ: 5 — 5. Key elements demonstrated in relevant environments
เป้าหมายเมื่อจบโครงการ: 4 — 4. problem validated through pilot testing in relevant environment to substantiate proposed impact and societal readiness