Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564

การถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิตและการใช้ปุ๋ยคอกอัดเม็ดผสมจุลินทรีย์ย่อยสลายตอซังและฟางข้าวเพื่อการใช้ประโยชน์ในชุมชนเกษตรกรรายย่อย

ดุสิต อธินุวัฒน์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

ประเทศไทยมีพื้นที่ปลูกข้าวประมาณ 65 ล้านไร่ โดย 69 เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ปลูกข้าวทั้งหมด เกษตรนิยมเผาตอซังและฟางข้าว ซึ่งการเผานาส่งผลให้สูญเสียธาตุอาหารในดินคิดเป็นเงิน 11,468 ล้านบาท ยิ่งไปกว่านั้น ยังสร้างมลพิษ PM2.5 ซึ่งมี black carbon ที่มีคุณสมบัติในการดูดกลืนรังสีดวงอาทิตย์ ทาให้โลกร้อนขึ้นอย่างต่อเนื่อง โครงการนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อลดมลพิษทางอากาศ PM 2.5 ที่เกิดจากการเผาตอซังข้าว ลดต้นทุนการผลิตข้าว และเพิ่มความคุ้มค่าในการผลิตข้าวด้วยปุ๋ยคอกอัดเม็ดผสมจุลินทรีย์ เมื่อเทียบกับการใช้ปุ๋ยประเภทอื่น ๆ ดาเนินการถ่ายทอดองค์ความรู้และเทคโนโลยี ได้แก่ การขยายเพิ่มปริมาณจุลินทรีย์ย่อยสลายตอซังฟางข้าวไว้ใช้เองภายในชุมชน กระบวนการผลิตปุ๋ยคอกอัดเม็ดผสมจุลินทรีย์ย่อยสลายตอซังฟางข้าว การวิเคราะห์ต้นทุนของปุ๋ยคอกอัดเม็ดผสมจุลินทรีย์ย่อยสลายตอซังฟางข้าว การประยุกต์ใช้ปุ๋ยคอกอัดเม็ดผสมจุลินทรีย์ย่อยสลายตอซังฟางข้าว (อัตราการใช้และวิธีการใช้) และการปลูกจิตสานึก การดูแลสิ่งแวดล้อม ลดฝุ่น PM2.5 ที่เกิดจากการเผาในพื้นที่เกษตร รวมทั้งทาแปลงนาสาธิตเพื่อแสดงวิธีการใช้ปุ๋ยคอกอัดเม็ดผสมจุลินทรีย์ในการย่อยสลายตอซังและฟางข้าว สาหรับทดแทนการเผานาและลดฝุ่น PM2.5 ให้แก่กลุ่มเกษตรกรใน 10 พื้นที่เป้าหมาย จานวน 400 คน เกิดความเชื่อมั่น รวมทั้งสาธิตการผลิตและใช้น้าหมักหัวเชื้อ อีเอ็ม ร่วมกับปุ๋ยคอกอัดเม็ดผสมจุลินทรีย์ในการย่อยสลายตอซังและฟางข้าว และสาธิตการผลิตและใช้หัวเชื้อแบคทีเรีย B. subtilis TU-Orga1 สาหรับกระตุ้นภูมิคุ้มกันพืชและเพิ่มผลผลิตข้าว ผลการดาเนินการพบว่า การถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิตและการใช้ปุ๋ยคอกอัดเม็ดผสมจุลินทรีย์ย่อยสลายตอซังและฟางข้าว ในพื้นที่เป้าหมาย 10 พื้นที่ และพื้นที่ขยายผลอีก 11 พื้นที่ รวมเป็นพื้นที่ที่มีการนาองค์ความรู้ไปประยุกต์ใช้เท่ากับ 11,421 ไร่ คิดเป็นพื้นที่เผานาประมาณ 9,840 ไร่ ซึ่งคิดเป็นตอซังและฟางข้าวที่จะถูกเผาประมาณ 6,396 ตัน ทาให้สามารถลดปริมาณการปล่อย black carbon ได้มากถึง 496.10 กิโลกรัมต่อปี นอกจากนี้ ปุ๋ยคอกอัดเม็ดผสมจุลินทรีย์ย่อยสลายตอซังฟางข้าว ยังช่วยปรับปรุงบารุงดินส่งผลให้ดินนามีอินทรียวัตถุเพิ่มขึ้น 54.08 100 เปอร์เซ็นต์ และทาให้มีธาตุอาหารพืช ได้แก่ ไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียม เพิ่มขึ้น ซึ่งเป็นผลดีต่อการปลูกข้าวในฤดูถัด ๆ ไป การใช้ปุ๋ยคอกอัดเม็ดผสมจุลินทรีย์ย่อยสลายตอซังและฟางข้าว สามารถลดต้นทุนการผลิตและสร้างรายได้จากการสร้างมูลค่าเพิ่มของเหลือทางการเกษตร จากการใช้ปุ๋ยหมักจากฟางข้าวผสมจุลินทรีย์ได้ 1,292 บาทต่อไร่ คิดเป็นต้นทุนการผลิตข้าวที่ลดลงเท่ากับ 27 เปอร์เซ็นต์ คิดเป็นมูลค่า 12,713,280 ล้านบาท และสามารถลดการนาเข้าปุ๋ยเคมีได้ 492,000 กิโลกรัมต่อปี (สาหรับพื้นที่ 9,840 ไร่) คิดเป็นมูลค่า 16,728,000 บาท ดังนั้น ปุ๋ยคอกผสมจุลินทรีย์ เป็นผลผลิตของโครงการที่ได้รับการยอมรับจากผู้ใช้งาน มีกระบวนการผลิตไม่ซับซ้อน และสามารถประยุกต์ใช้ได้ในพื้นที่ต่าง ๆ ได้ดี จึงควรเผยแพร่องค์ความรู้และเทคโนโลยีการผลิตและการใช้ปุ๋ยคอกผสมจุลินทรีย์ให้แก่เกษตรกรทั่วประเทศได้นาไปใช้ในการลดการเผานาและการเผาในที่โล่ง เพื่อการเกษตรที่อนุรักษ์สิ่งแวดล้อม อีกทั้งยังสามารถลดต้นทุนการผลิตในสภาวะปุ๋ยเคมีราคาแพงได้เป็นอย่างดีอีกด้วย

คำสำคัญ

ปุ๋ยชีวภาพBiofertilizerเกษตรกรรายย่อยCompost-microbial pelletdecomposition of rice stubble and strawpellet extrusionPM2.5 reductionsmall farmers communitystubble burn reductionการอัดเม็ดแบบเย็นปุ๋ยคอกอัดเม็ดผสมจุลินทรีย์ย่อยสลายตอซังและฟางข้าวลด PM2.5ลดการเผาตอซัง

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การสร้างความตระหนักและส่งเสริมการแก้ไขปัญหาโดยชุมชนด้วยการส่งเสริมนวัตกรรมที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมจากวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร

น้ำฝน อัศวกิจกุลโรจน์ กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม พ.ศ. 2565

การพัฒนากลไกการตอบแทนคุณสิ่งแวดล้อมสำหรับการทำไร่หมุนเวียนแบบไม่เผาในภาคเหนือของประเทศไทย

ผศ.ดร. ประสิทธิ์ วังภคพัฒนวงศ์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2559

ระบบบริหารจัดการของเหลือชีวมวลเป็นศูนย์ เพื่อใช้ในโรงไฟฟ้า

ธนากร วงศ์วัฒนาเสถียร สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

การพัฒนาเชิงพื้นที่เพื่อลดการเผาอ้อยที่สร้างมลพิษทางอากาศ PM2.5 โดยใช้เครื่องตัดอ้อยสดพร้อมสางใบแบบพ่วงท้ายรถแทรกเตอร์

ณัฐวุฒิ เดไปวา สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

การพัฒนาและถ่ายทอดเทคโนโลยีเครื่องมือสำหรับลดปริมาณการใส่ปุ๋ยในไร่มันสำปะหลัง

ราชันย์ วงษ์ทวี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2556

การคัดเลือกเชื้อกลุ่มแอคติโนมัยซีทส์จากดินเพื่อการควบคุมทางชีวภาพของโรครากเน่าที่เกิดจากเชื้อไฟทอปโธร่าในต้นทุเรียน (ภายใต้โครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืช อันเนื่องมาจากพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี)

มารุต ตั้งวัฒนาชุลีพร มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2561

Biochar and rice straw have different effects on soil productivity, greenhouse gas emission and carbon sequestration in Northeast Thailand paddy soil

นิภา ธรรมโสม มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2559

การเก็บกักคาร์บอนบอนอินทรีย์เปรียบเทียบในดินทางการเกษตรของประเทศไทย

อัญชลี สุทธิประการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2558

ปริมาณแคดเมียมในข้าวที่ปลูกในดินนาปนเปื้อนแคดเมียมในพื้นที่ ลุ่มนํ้าแม่ตาว จังหวัดตาก ประเทศไทย

ธนภัทร ปลื้มพวก มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2557

การฟื้นฟูคุณภาพดินที่ปนเปื้อนสารเคมีทางการเกษตรด้วยถ่านชีวภาพ

จิรภัทร์ อนันต์ภัทรชัย มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2562