การศึกษาวิจัยและแปลชีวประวัติพระผู้มีคุณูปการต่อพระพุทธศาสนาจีนในด้านการแปล บนเส้นทางสายไหมตั้งแต่ยุคราชวงศ์ฮั่นถึงราชวงศ์เว่ยในคัมภีร์เกาเซิงจ้วน
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
คัมภีร์เกาเซิงจ้วน (???) หรือ บันทึกอัตชีวประวัติพระผู้มีคุณูปการอันสูงส่งต่อพระพุทธศาสนาจีน เป็นคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา ที่บันทึกอัตชีวประวัติของพระภิกษุผู้มีคุณูปการตั้งแต่ยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกจนถึงยุคราชวงศ์เหลียงใต้ รวมระยะเวลากว่า 5 ศตวรรษ ซึ่งเป็นข้อมูลที่มีความสำคัญอย่างมากต่อการศึกษาประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาในแผ่นดินจีนยุคแรก รวมทั้งประวัติศาสตร์ของเส้นทางสายไหม ดังนั้น งานวิจัยนี้มีประเด็นการวิจัยที่มุ่งเน้นการถอดความและวิเคราะห์คัมภีร์เกาเซิงจ้วน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างองค์ความรู้ใหม่และศึกษาเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ของเส้นทางสายไหมและพระพุทธศาสนาในจีน ผ่านเรื่องราวของพระภิกษุเฉพาะหมวดพระผู้แปลคัมภีร์ ตั้งแต่ยุคราชวงศ์ฮั่นถึงราชวงศ์เว่ย ซึ่งเป็นยุคเริ่มแรกที่พระภิกษุจากอินเดียและเอเชียกลางได้เดินทางผ่านเส้นทางสายไหมมาเผยแผ่พระพุทธศาสนาในแผ่นดินจีนงานวิจัยนี้มีระเบียบวิธีวิจัยที่ใช้การวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ที่อาศัยการรวบรวมข้อมูลในทุกสายชั้นคัมภีร์มาทำการตรวจสอบวิพากษ์ต้นฉบับ (Textual Criticism) การอ่านวิเคราะห์ (Critical Reading) และการตีความเนื้อหา (Content Analysis) เป็นเครื่องมือในการศึกษา โดยได้ทำการตรวจชำระคัมภีร์ต้นฉบับอักษรจีนโบราณ 3 ฉบับ คือ พระปิฎกเกาหลีฉบับพิมพ์ครั้งแรก ฉบับพิมพ์ครั้งหลัง และฉบับไทโชชินชูไดโซเคียว จากนั้นจึงดำเนินการถอดความ โดยใช้หลักการแปลโดยอรรถปริวัตรศาสตร์ (Hermeneutics) และอรรถาธิบายเพิ่มเติมโดยอาศัยหลักฐานประกอบ (Inference)ผลจากงานวิจัยในครั้งนี้ ทำให้เกิดองค์ความรู้ใหม่ที่เป็นผลงานจากการตรวจชำระและถอดความคัมภีร์เกาเซิงจ้วนยุคเหลียง เป็นเรื่องราวอัตชีวประวัติของพระภิกษุผู้เป็นหลัก 6 รูป คือ พระกาศฺยปะ-มาตังคะและพระธรรมรัตนะ ซึ่งเป็นภิกษุคู่แรก ที่เดินทางจากอินเดียผ่านเส้นทางสายไหมสู่แผ่นดินจีน พระอันซื่อเกาและพระโลกเกษม ซึ่งถือว่าเป็นพระภิกษุนักแปลคัมภีร์ฝ่ายหินยานและมหายานที่มีชื่อเสียงอย่างมาก พระธรรมกาลผู้แปลคัมภีร์พระวินัย และวางรากฐานสำคัญในการอุปสมบทให้กับพระภิกษุชาวจีน และพระวิฆนะผู้แปลคัมภีร์ธรรมบทและคัมภีร์สำคัญทางพระพุทธศาสนาอื่น ๆ อันเป็นพื้นฐานสำคัญในการวางรากฐานพระพุทธศาสนาในประเทศจีน นอกจากนี้ยังได้บทวิเคราะห์เบื้องต้นที่ทำให้ทราบถึงประวัติศาสตร์ การเมือง การทูต สภาพสังคม และพัฒนาการทางพระพุทธศาสนาในยุคราชวงศ์ฮั่นจนถึงเว่ย ซึ่งจะมีนัยสำคัญอันเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่องานวิจัยต่อยอดในขั้นตอนต่อไป