รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559
ท่องเที่ยวคาร์บอนต่ำ: แนวทางการจัดการสถานที่ท่องเที่ยวเพื่อสิ่งแวดล้อมที่ดีในอำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี
อังสุมาลิน จำนงชอบ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2559 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การขนส่งถือเป็นปัจจัยสำคัญที่ก่อให้เกิดก๊าซเรือนกระจก ซึ่งเชื่อมโยงกับภาวะโลกร้อนและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้คือการประเมินปริมาณการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากการใช้พลังงานของการขนส่งนักท่องเที่ยวในสวนผึ้ง ประเทศไทย โดยใช้วิธีการแบบล่างขึ้นบนในการสำรวจแบบสอบถาม ขั้นแรก สามารถตรวจสอบการออกแบบแบบสอบถามได้โดยคำนวณดัชนีความสอดคล้องระหว่างรายการกับวัตถุประสงค์ (IOC) ที่ 0.96 ซึ่งถือว่ายอมรับได้ นอกจากนี้ ยังได้คำนวณการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากการใช้พลังงานของการขนส่งตามแนวทาง IPCC2006 จากนั้นจึงแจกแบบสอบถาม 400 ชุดให้กับนักท่องเที่ยว ผลการศึกษาประมาณระยะทางเฉลี่ยที่ 208.15 - 139.38 กม. การใช้พลังงานรวมของน้ำมันเบนซินและดีเซลในการขนส่งอยู่ที่ 4,810.85 และ 8,640.91 ลิตร รถยนต์เป็นยานพาหนะที่นิยมใช้มากที่สุดในการเยี่ยมชมพื้นที่นี้ประมาณร้อยละ 78 ตามลำดับ ปริมาณการปล่อยก๊าซ CO2 ทั้งหมดและค่าเฉลี่ยในการขนส่งนักท่องเที่ยวคือ 32,249.66 กก. CO2 เทียบเท่าและ 21.20 กก. CO2 ต่อคน-1
คำสำคัญ
Climate changeEcotourismการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศการท่องเที่ยวเชิงนิเวศLow Carbon Tourismท่องเที่ยวคาร์บอนต่ำ
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
เที่ยวน่าน ใส่ใจ ไร้คาร์บอน: การพัฒนารูปแบบการท่องเที่ยวคาร์บอนต่ำสำหรับการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในจังหวัดน่านเพื่อนำไปสู่แหล่งท่องเที่ยวการปล่อยคาร์บอนสุทธิเป็นศูนย์
ปัณฑิตา ตันวัฒนะ หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของประเทศ (บพข.) พ.ศ. 2564 การจัดการการท่องเที่ยวภายใต้แนวคิด Low Carbon Destination กรณีศึกษา เกาะหมาก จังหวัดตราด
อิสระพงษ์ พลธานี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2561 แผนขับเคลื่อนสู่การท่องเที่ยวคาร์บอนสุทธิเป็นศูนย์ของประเทศไทย
วิสาขา ภู่จินดา หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของประเทศ (บพข.) พ.ศ. 2564 กระบวนการบริหารจัดการการท่องเที่ยวแบบคาร์บอนต่ำ (Low Carbon Tourism) กรณีศึกษาพื้นที่เกาะหมาก จังหวัดตราด
ธีรศักดิ์ อุ่นอารมย์เลิศ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2560 การประเมินศักยภาพการลดการปลดปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากภาคส่วนการคมนาคมขนส่งทางรถยนต์ของประเทศไทยด้วยแบบจำลองผู้ใช้
จิรสรณ์ สันติสิริสมบูรณ์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. 2555 ปัจจัยที่มีผลต่อการปรับตัวของประชาชนในการจัดการสิ่งแวดล้อมสู่สังคมคาร์บอนต่ำ: กรณีศึกษาชุมชนเขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร
วิสาขา ภู่จินดา สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ พ.ศ. 2559 ผลกระทบจากภาวะโลกร้อนต่ออุตสาหกรรมท่องเที่ยว : กรณีศึกษา อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วิชชุตา ให้เจริญ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2558 การพัฒนาระบบการบริหารจัดการเพื่อส่งเสริมและยกระดับพฤติกรรมการท่องเที่ยวที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมในพื้นที่มรดกโลกทางธรรมชาติกลุ่มป่าแก่งกระจาน
อุษารดี ภู่มาลี หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของประเทศ (บพข.) พ.ศ. 2566 การส่งเสริมการจัดทำคาร์บอนฟุตพริ้นท์ในจังหวัดเพชรบูรณ์เพื่อมุ่งสู่การเป็นเมืองคาร์บอนต่ำ
กาญจน์ คุ้มทรัพย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2559 Low Carbon Hotels Towards Sustainable Tourism in Koh Chang and Neighbouring Islands, Thailand