การผลิตไฟเตสทนร้อนจากแอคติโนไมซีท Thermomonospora sp. RC7 ใน Pichia pastorisโดยใช้กลีเซอรอลเหลือทิ้งเป็นแหล่งคาร์บอน
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
เอนไซม์ไฟเตสเป็นสารเติมแต่งในอาหารสัตว์ที่สำคัญที่มีการนำมาใช้ในอุตสาหกรรมอาหารสัตว์อย่างแพร่หลาย เอนไซม์ไฟเตสสามารถช่วยเพิ่มการดูดซึมฟอสฟอรัสและแร่ธาตุต่างๆในสัตว์กระเพาะเดี่ยวและช่วยลดระดับของฟอสฟอรัสที่ถูกขับถ่ายออกมาในมูลของสัตว์ ดังนั้นเอนไซม์ไฟเตสจึงเป็นเอนไซม์ที่มีความสำคัญในเชิงพาณิชย์ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อโคลนและแสดงออกยีนไฟเตสลงในยีสต์ Pichia pastoris X33 เพื่อใช้ผลิตเอนไซม์ไฟเตสโดยใช้กลีเซอรอลเหลือทิ้งเป็นแหล่งคาร์บอน ในงานวิจัยนี้ได้ทำการทดลองโดยขั้นแรกศึกษาถึงความเป็นไปได้ในการนำกลีเซอรอลเหลือทิ้งที่ได้จากกระบวนการผลิตไบโอดีเซลมาใช้เป็นแหล่งคาร์บอนในการเพาะเลี้ยงยีสต์ Pichia pastoris เพื่อผลิตเอนไซม์ไฟเตส ในงานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาองค์ประกอบของกลีเซอรอลเหลือทิ้งจากโรงกลั่นน้ำมันไบโอดีเซล อี-เอสเทอร์ จ.เชียงราย และโรงงานผลิตแคบหมูแม่แช่ม จ.เชียงใหม่ พบว่ามีกลีเซอรอลอยู่ 27.70 และ 29.82 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับ และศึกษากระบวนการเบื้องต้นในการกำจัดสิ่งปนเปื้อนในกลีเซอรอลเหลือทิ้งที่ได้จากกระบวนการผลิตน้ำมันไบโอดีเซล แล้วนำไปทดสอบการเจริญเติบโตของ P. pastoris เปรียบเทียบกับอาหารเลี้ยงเชื้อ BMGY เพื่อดูว่ากลีเซอรอลเหลือทิ้งที่ผ่านกระบวนการและไม่ผ่านกระบวนการเบื้องต้นในการกำจัดสิ่งปนเปื้อนมีผลต่อการเจริญเติบโตของยีสต์หรือไม่ และศึกษาความเข้มข้นของกลีเซอรอลเหลือทิ้งที่เหมาะสมในการเตรียมอาหาร โดยใช้ความเข้มข้นของกลีเซอรอลเหลือทิ้ง 1, 2 และ 5 เปอร์เซ็นต์ พบว่า P. pastoris สามารถเจริญได้ดีที่สุดในอาหารเลี้ยงเชื้อที่ใช้กลีเซอรอลเหลือทิ้งที่ไม่ผ่านกระบวนการเบื้องต้นในการกำจัดสิ่งปนเปื้อน โดยน้ำหนักเซลล์แห้งที่ได้จากการใช้กลีเซอรอลเหลือทิ้ง 5% จากโรงกลั่นน้ำมันไบโอดีเซล อี-เอสเทอร์ เชียงราย และโรงงานผลิตแคบหมูแม่แช่ม เชียงใหม่ มีค่าสูงสุดเท่ากับ 11.47 และ 14.38 กรัมต่อลิตร ตามลำดับ จากนั้นทดสอบการแสดงออกของยีนไฟเตสในยีสต์ P. pastoris โดยการเลี้ยงในอาหารเลี้ยงเชื้อ buffer glycerol complex (BMGY) medium และอาหารที่เตรียมจากกลีเซอรอลเหลือทิ้งจากโรงกลั่นน้ำมันไบโอดีเซล อี-เอสเทอร์ เชียงราย (BMWGY-CR) และโรงงานผลิตแคบหมูแม่แช่ม เชียงใหม่ (BMWGY-CM) แล้วทำการกระตุ้นด้วยเมทานอล พบว่า สามารถผลิตเอนไซม์ไฟเตสได้ 1.20 ? 0.08 ยูนิตต่อมิลลิลิตร ในอาหาร BMGY และในอาหารที่เตรียมจากกลีเซอรอลเหลือทิ้งจากโรงกลั่นน้ำมันไบโอดีเซล อี-เอสเทอร์ เชียงราย และโรงงานผลิตแคบหมูแม่แช่ม เชียงใหม่ สามารถผลิตเอนไซม์ได้ 1.40 ? 0.19 และ 1.16 ? 0.26 ยูนิตต่อมิลลิลิตร ตามลำดับ และไฟเตสที่ผลิตได้สามารถทนต่ออุณหภูมิสูงถึง 90 องศาเซลเซียสได้ถึง 30 นาทีโดยยังคงมีค่ากิจกรรมเอนไซม์เหลือมากกว่า 50% นอกจากนี้ในการศึกษาการเพาะเลี้ยง P. pastoris ในถังปฏิกรณ์ชีวภาพขนาด 5 ลิตรเพื่อผลิตเอนไซม์ไฟเตส พบว่าให้ค่ากิจกรรมเอนไซม์เพิ่มขึ้น 30-40% เมื่อเทียบกับการเลี้ยงในระดับฟลาสก์ อีกทั้งยังสามารถใช้กลีเซอรอลเหลือทิ้งโดยตรงเป็นแหล่งคาร์บอนเพื่อผลิตไฟเตสแทนกลีเซอรอลบริสุทธิ์ได้โดยไม่ต้องนำไปกำจัดสิ่งปนเปื้อนก่อน