การใช้ประโยชน์ทางด้านการเกษตรจากพืชบางชนิดที่พบ ณ ศูนย์การศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ หริภุญไชย จังหวัดลำพูน
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
จากการสกัดสารจากรากหนอนตายหยาก (S. curtisi และ S. ap/y!la) และทำการแยกสาร บริสุทธิ์ด้วยทคนิคโครมาโตกราฟฟิแบบคอสัมน์ (column chromatogzaphy, CC)และโครมาโต กราฟฟีแบบผิวบาง (chin layer chromatography, TLC) โดยใช้วัฏภาคเคลื่อนที่แบบเพื่มขั้ว (gadient elution) พบสารบริสุทธิ์อัลคาลอยด์ จำนวน 3 ชนิด คือ oxystemokenin, oxystemokerin-N-oxide และ oxyrotostemonine และพบสารบริสุทธิ์ในกลุ่ม benzoโurns จำนวน3 ชนิดใหม่คือ stemofuran S, stemofuran L และ stemofurn ) และพบสารบริสุทธิ์ในกลุ่ม sterงids จำนวน 2 ชนิด คือ stigmastero! และ dehydro-6-tocopbero ซึ่งเป็นสารในกลุ่มวิตามินอี จากการทดสอบความเป็น พิษเบื้องต้นต่อไรทะเลด้วยสารบริสุทธิ์แต่ละชนิด พบว่ามีความเป็นพิษค่อนข้างสูง โดยจากการ คำนวณค่า 1C. พบว่า semofan ] มีคำ 1C.ต่ำที่สุดคือ มีคำต่ำกว่า 1.0 Pาm การทดสอบ ประสิทธิภาพของสารสกัดทยาบต่อหนอนกระทู้ผักในห้องปฏิบัติการ พบว่าสารสกัดส่วนอัลดา ลอยด์มีฤทธิ์ในการยับยั้งการกิน (anifeecdant) ที่ระดับความเข้มข้น0.05% การศึกษาการใช้ประโยชน์ของคำมอกมื ข้อจำกัด เนื่องจากต้นคำมอกที่พบเป็นชนิดที่มีดอก เล็กนั้น เป็นพืชที่มียาง ออกรากยาก การติดฝึกมีจำนวนจำกัด ด้วยข้อจำกัดข้างต้นต่อการศึกษาการใช้ ประโชชน์ในเชิงพืชสวนของคำมอกชนิดนี้ จึงนำจะได้มีการทดลองขยายพันธุ์หลากหลายวิธีต่อไป จากจำนวนต้นที่มีเริ่มต้นจำกัดในธรรมชาติ โดยอาจมีการทคลองนำปลายยอดและเมล็คของคำมอก มาทำการขยายพันธุ์ในสภาพปลอดเชื้อเพื่อเรียมผลิตตันเพื่อศึกษาการใช้ประโยชน์ในอนาคตต่อไป ในการการผสมดอกของเปราะทั้ง 4 ชนิดไส้แก่ ว่านหาวนอน เปราะใส้ใบม่วง เปราะต้นสูง เปราะใบลาย ให้มีการผสมตัวเอง และผสมข้ามชนิด พบว่าการควบคุมการผสมไม่สามารถทำได้ และเนื่องจากดอกบานในช่วงระยะเวลาที่ค่อนข้างสั้นและดอกแต่ละชนิดบานไม่พร้อมกัน การเก็บ ละอองเกสรเพื่อใช้ในการผสมพันธุ์ทำได้ยากมาก จึงไม่สามารถทำการผสมพันธุ์ได้ แต่เมื่อปล่อย ให้มีการผสมพันธุ์ในสภาพธรรมชาติ พบการติดเมล็ดของ ว่นหาวนอนและได้เก็บเมล็ดมาเพาะ พบว่าเมล็ดสามารถงอกได้ประมาณ 80% และได้ทดลองหยอดสาร Colchicine ที่ความเข้มข้น 0.05 % และ 1 % บนยอดของต้นอ่อนไม่พบการเปลี่ยนแปลงใคๆ การปรับปรุงพันธุ์เปราะ โดยการผสม พันธุ์ยังไม่สมารถคำเนินการได้เนื่องมาจากดอกบานในระยะเวลาที่สั้นมาก และการเก็บรักษา ละอองเกสรเพื่อใช้ผสมกับชนิดอื่นที่มีการบานลอกไม่พร้อมกันนการผสมพันธุ์โสมชบานั้น พบว่า โสมชบาสามารถผสมตัวเองไห้ดี และสามารถผสมข้มกับชบาที่เป็นพันธุ์การค้าได้ ลูกผสม ที่ได้จะต้องดูผลในปีถัดไป