การปลูกสตรอเบอรี่ในระบบไฮโดรโพนิกส์

บทคัดย่อ

การศึกษาการปลูกสตรอเบอรี่ในระบบไฮโดรโพนิกส์ ใช้สถานที่ทดลอง ณ โรงเรือนการปลูกพืชแบบไม่ใช้ดิน คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ โดยได้แบ่งการทดลองออกเป็น 3 การทดลองได้แก่ การทดลองที่ 1 ศึกษาผลของวัสดุปลูกที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของต้นสตรอเบอรี่จำนวน 4 สูตร ได้แก่ 1) ทรายกับถ่านแกลบ อัตราส่วน 1:1 2) ทรายกับถ่านแกลบกับเปลือกข้าว อัตราส่วน 1:1:1 3) กาบมะพร้าวสับ และ 4) ดินผสมที่มีขายทางการค้า ผลการทดลองพบว่า วัสดุปลูกที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการปลูกสตรอเบอรี่แบบไม่ใช้ดินคือ ทรายกับถ่านแกลบ อัตราส่วน 1:1 เนื่องจากทำให้พืชมีการเจริญเติบโตในด้านต่างๆ ได้แก่ ความสูงทรงพุ่ม จำนวนใบ ความเข้มสีใบ และน้ำหนักสดของต้นและผลสูงกว่ากรรมวิธีอื่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ การทดลองที่ 2 ศึกษาผลของสูตรสารละลายธาตุอาหารต่อการเจริญเติบโตของ สตรอเบอรี่จำนวน 4 สูตร ได้แก่ 1) สูตร Arnon & Hoagland (1940) 2) สูตร Belgium-Strawberry 3) สูตร ดัดแปลง CMU#2-S1 และ 4) สูตรดัดแปลง CMU#2-S2 ผลการทดลองพบว่า สูตรที่ 1 (Arnon & Hoagland (1940)) ทำให้พืชมีจำนวนใบต่อต้นมากกว่ากรรมวิธีอื่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่การเจริญเติบโตด้าน ความเข้มสีใบ น้ำหนักสดและน้ำหนักแห้งของต้นและผล ไม่แตกต่างจากสูตรที่ 3 และ 4 ส่วนการใช้สูตรที่ 2 (Belgium-strawberry) ทำให้พืชมีการเจริญเติบโตน้อยที่สุด นอกจากนี้ยังพบว่า ปริมาณกรดที่ไตรเตรทได้ ความแน่นเนื้อ ปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำได้ของผล ความเข้มข้นของธาตุ ไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียมในใบ ไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ การทดลองที่ 3 ศึกษาผลของระบบการปลูกพืชแบบไม่ใช้ดินต่อการเจริญเติบโตของสตรอเบอรี่ โดยปลูกไหลสตรอเบอรี่ในระบบปลูกที่แตกต่างกัน 4 ระบบด้วยกัน ได้แก่ 1) ปลูกโดยใช้วัสดุผสมที่ไม่ใช่ดิน (Substrate Culture) 2) ปลูกในระบบ Nutrient Film Technique (NFT) 3) ปลูกในระบบ Dynamics Root Floating (DRF) และ 4) ปลูกในระบบ Aeroponics ผลการทดลองพบว่า การปลูกในระบบ Aeroponics เหมาะสมที่สุดสำหรับการปลูกสตรอเบอรี่ในระบบไฮโดรโพนิกส์ เนื่องจากทำให้พืชมีการเจริญเติบโตและปริมาณผลผลิตที่มากกว่า ปลูกในระบบอื่นที่ทำการศึกษาในครั้งนี้

คำสำคัญ