การจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนภายใต้แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง

บทคัดย่อ

ชุมชนขุนดาน หมู่ที่ 8 ตำบลทาปลาคุก อำเภอแม่ทา จังห วัดลำพูน ตั้งอยู่สองฟากทางรถไฟสาย หนือล้อมรอบสถนีรถไฟขุนดาน ใกล้กับอุทยานแห่งชาติคอยขุนตาล เป็นชุมชนขนาคเล็ก มีบ้านเรือน 48 หลังคาเรือน ประชากร 211 คน บ้านเรือนส่วนใหญ่ตั้งอยู่บนภูเขา ล้อมรอบด้วยอุทยานแห่งชาติดอยขุน ตาลและปสงวนแห่งชาติ ชุมชนขุนดานตั้งขึ้นโดยแรงงานที่อพยพเข้ามาก่อสร้างอุไมงค์รถไฟและทาง รถไฟ และต่อมาได้ตั้งถิ่นฐานถาวรในบริเวณคังกถ่าวโคยทำงานกับการรถไฟแห่งประเทศไทย เก็บของป่า ขายของแก่ผู้โดยสารบนรถไฟ และรับข้างขนสัมการะนักท่องเที่ยวจากสถานีรถไฟขุนดานขึ้นสู่อุทยาน แห่งชาคิดขขขุนคาล แต่เมื่อมีการก่อสร้างถนนขึ้นสู่ดอยขุนดาลงานรับจ้างขนสัมภาระ ก็หมคลง ปัจจุบันนักท่องที่ยวที่เดินทางมาชุมชนขุนดาน จะแวะถ่รูปกับอุโมงค์รถไฟ สักการะศาลเจ้าพ่อ ขุนดานและเดินทางต่อไปยังอุทยานแห่งชาติดอยขุนตาล ชุมชนขุนตานจึงได้รับผลดีเชิงเศรษฐกิจน้อยมาก ดส่วนใหญ่เป็นรายได้จากการขายกล้วยไม้ ขายอาหารและเครื่องดื่มให้ผู้โคยสารที่มารอรถไฟและ นักท่องเที่ยว ผลการก็บรวบรวมข้อมูล พบว่า จำนวนประชากรมีแนวโนั่มจะลดลงเนื่องจากไม่มีแหล่งงานใน ท้องถิ่น และจำบวนเด็กก็ลดลงจนต้องปิดโรงเรียน ปัญหาในชุมชน คือ ไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่ดิน ขาคแคลน พื้นที่ทำให้คืองตั้งบันเรือนบนภูเขาซึ่งเสี่ยงต่อการเกิดแผ่นดินถล่ม การขาดแดลนน้ำในฤดูแล้ง และการ คมนาคมที่ไม่สะควก ผลกรวิเคราะห์ พบว่า ชุมชนขุนตานมีศักยภาพและโอกาสที่จะพัฒนาการท่องที่ยว โดยใช้ เนดิดรัชญาเศรมฐกิจพอเพียง โจยไม่ทำลายทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวลล้อม สภาพสังคม และสภาพ ศรมจูกิจ ซึ่งประชาชนต้องมีส่วนร่วมในการดำเนินการ โดยบทบาทของชุมชนขุนตานจะทำหน้าที่เป็น ประตูเชื่อมต์อระหว่างสถานีรถไฟกับอุทยานแห่งชาติคอยขุนดาล และให้บริการแก่นักท่องเที่ยวเพื่อ เริมเร้งระไส้ให้แก่ประชาชน และยกระดับคุณภาพชีวิตให้แก่ประชาชน การจัดทำแผนพัฒนาการท่องเที่วดำเนินการ ไดขคณะกรรมการหมู่บ้านร่วมกับนักวิจัย โดยใช้ แพบสอบถมรวบรวมชัมูลครัวเรือนและข้อมูลพฤติกรรมนักท่องเที่ยว และทำการสัมภาษณ์ตวามคิดเห็น จากผู้บริหาร พระสงมั นักวิชาการท้องถิ่น ตัวแทนองค์กรต่งๆ รวมทั้งการจัดประชุมเพื่อพิจารณา ทางถือกในกรพัฒน่าการท่องเที่ยว โดยเผนการจัดการท่องเที่ยว ประกอบด้วยยุทธศาสดร์ แผนงาน และ โตรงการ

คำสำคัญ