ผลของเคอร์คิวมินต่อการยับยั้งการทำงานของยีนวิล์มทูเมอร์วัน ที่ส่งผลต่อการลดอัตราการแบ่งตัวของเซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาว
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
มะเร็งเม็ตเลือดขาวเป็นกลุ่มของโรคที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติของการสร้างเม็ดเลือด จากการศึกษาพบว่าภายในซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาวตัวอ่อนจะมีการแสดงออกของโปรตีนวิล์มทู- เมอร์วัน (WT1! ในระดับสูงของทั้งสายไมยิลอยด์และมฟอยด์ ดังนั้นวิสัมทูเมอร์วัน จึงสามารถใช้ เป็นตัวบ่งชี้ทางชีวภาพในการตรวจสอบมะเร็งเม็ดเสือดขาวรวมทั้งใช้ประเงินความรุนแรงของโรค ได้ ในปัจจุบันนี้การรักษามะเร็งเม็ดเลือดขาวด้วยยาเตมีบำบัต ยังคงเป็นที่นิยมใช้ในกันมาก อย่างไรก็ตามมักพบผลข้างเยงที่เกิดจากยาเคมีบำบัดร่วมด้วย ดังนั้นจึงมีการศึกษาสารสกัด ธรรมชาติ เพื่อนำมาเป็นชัอมูลประกอบและใช้เป็นทางเลือกอีกทางหนึ่งในการรักษาผู้ป่วยมะเร็ง เม็ตเลือดขาว สิ่งที่น่าสนใจจากการศึกษาที่ผ่านมาพบว่าเคอร์คิวมินสามารถลดระดับของวิล์มทู- เมอร์วัน เอ็มอาร์เอ็นเอ และโปรตีนวิสัมทูเมอร์วันได้ในเซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาวชนิดเพาะเลี้ยง แต่ อย่างไรก็ตามกลไกในกา ารยับยั้งการแสดงออก ขณะนี้ วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้ เพื่อศึกษากสไกของเคอร์ติวมินบริสุทธิ์ต่อการยับยั้งการส่ง กของยีนวิล์มทูเมอร์วันยังเป็นเรื่องที่ยังไม่ชัดเจนใน สัญญาณของโปรตีนวิส์มทูเมอร์วันในซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาว โดยใช้เซลล์ชนิด K562 เป็นเซลล์ ต้นแบบ จากการศึกษาพบว่าเตอร์ศิวมินบริสุทธิ์สามารถล phosphorylation ของ JNK pan (T183M185, 1221/223) และ (-Jนท (563) นอกจากนี้ยังพบว่าเตอร์ติวมินบริสุทธิ์ลตการทำงาน ของ PKCa จากการวิเคราะห์ตัวย Western bot โดยให้ผลการทตลองที่สอดคล้องกับผลการศึกษา ด้วย PKC. inhibitor และดระตับของ วิล์มทูเมอร์วัน เอ็มอาร์เย็นเอ และโปรตีนวิล์มทูเมอร์วัน ใน เซลล์ K562 เมื่อทำการเพิ่มระตับการแสดงออกของ PKC. ทำให้ส่งผลต่อการกระตุ้นการ แสดงออกของโปรตีนวิล์มทูเมอร์วันเพิ่มชื้น ทำให้ระดับการยับยั้งของเคอร์ติวมินลดลง นอกจากนี้ ยังศึกษาต่อถึงกลไกต่อเนื่องในส่วนของการส่งสัญญาณต้านบน (upstream) และต้านล่าง (downstream) ของ PKC ที่เกี่ยวข้องกับการแสตงออกของยืนวิสมทูเมอร์วัน โดยใช้ตัวยับยั้ง โปรตีนไคเนส ที่จำเพาะทดสอบ ผลกรทตลองพบว่าการลตลงของ การแสดงออกของยืน วิส์มหู- เมอร์วัน โดยเดอร์ศิวมินนั้นเกี่ยวข้องกับโปรตีน PI3K, MEK. INK และ (-Jun โดย PI3K อยู่ในส่วน ของการส่งสัญญาณต้านบนของ PKCa ส่วน MEK, INK และ c-Jun อยู่ในส่วนการส่งสัญญาณ ต้านล่าง จากการศึกษา Chromatin Immunoprecipitation (CHIP) และ reporter gene พบว่าเคอร์- ติวมินบริสุทธิ์มีผลต่อการจับระหว่างโปรตีนวิส์มทูเมอร์วันกับตีเอ็นเอ (WT1-DNA binding) และเมื่อ ทำการการกลายพันธ์ที่บริเวณจับจำเพาะของยีนโปรโมเตอร์และตรวจสอบการทำงานของยืน ด้วย เทคนิด reporter gene ชี้ให้เห็นว่าบริเวณจำเพาะดังกล่าวของโปรตีนวิล์มทูเมอร์วัน มีความสำคัญ ต่อการแสดงออกของยีนวิส์มหูเมอร์วัน จากการทดลองสามารถสรุปได้ว่ากสไกการยับยั้งการ แสดงออกของยีนวิล์มทูเมอร์วัน โดย เคอร์คิวมินในเซลล์ K562 มีความเกี่ยวข้องกับโปรตีน PI3K. PKC.. MEK, JNK และ c-Jun ซึ่งเป็นการส่งสัญญาณโปรตีนวิส์มทูเมอร์วันที่เป็นองค์ความรู้ใหม่ และ เคอร์ศิวมินบริสุทธิ์ ยังมีผลต่อการจับระหว่างโปรตีนวิล์มทูเมอร์วันกับตีเอ็นเอที่บริเวณยืน โปรโมเตอร์ และส่งผลต่อการทำงานของยืน ทำให้สามารถสดระดับวิส์มทูเมอร์วัน เอ็มอาร์เอ็นเอ และโปรตีนวิล์มทูเมอร์วัน ในเซลล์ K562