รายงานฉบับสมบูรณ์ พ.ศ. 2552
การศึกษาและการพัฒนาศักยภาพด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนในพื้นที่ลุ่มแม่น้ำกก จังหวัดเชียงราย ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ โครงการศึกษาและการพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนในพื้นที่ลุ่ม
แม่น้า กก จังหวัดเชียงราย เนื่องจากพื้นที่ดังกล่าวเป็นพื้นที่ใหม่ ซึ่งยังไม่เป็นที่รู้จักของนักท่องเที่ยว
มากนัก โดยมีวิธีการศึกษาด้วยการเก็บข้อมูลภาคสนาม จากชุมชนและนักท่องเที่ยว แล้วนาเอา
ข้อมูลด้านวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ วิถีชีวิต และภูมิปัญญาท้องถิ่นมาศึกษาวิเคราะห์และจัดทา
แผนพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม โดยใช้หลักการด้านการจัดการทรัพยากรวัฒนธรรม
เพื่อเป็นแนวทางในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่เหมาะสมสา หรับชุมชน
ผลการศึกษาพบว่า ตามหลักการประเมินคุณค่าและความหมายของทรัพยากรวัฒนธรรม
แบ่งพื้นที่มีศักยภาพทางการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมออกเป็น 3 พื้นที่ คือ 1) พื้นที่ภายในเขตเมืองเก่า
เชียงราย 2) พื้นที่ภายนอกเขตเมืองริมฝั่งแม่น้า กกด้านขวา 3) พื้นที่ภายนอกเขตเมืองริมฝั่งแม่น้า กก
ด้านซ้ายโดยพื้นที่ 1 มีศักยภาพสูงสุดในการพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม โดยที่การ
ประเมินศักยภาพนั้นจา เป็นต้องให้ความสา คัญอย่างมากับการประเมินคุณค่า (value) และ
ความหมาย (meaning) ของทรัพยากรวัฒนธรรม เพื่อให้เกิดความสมบูรณ์ในการวางแผนพัฒนาการ
ท่องเที่ยวที่เหมาะสมต่อไป
คำสำคัญ Cultural Tourism การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม community-based tourism การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน Mae Kok River Basin Sustainable Touirsm การท่องเที่ยวโดยชุมชุม ลุ่มแม่น้ำกก
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมสู่การเป็นวิสาหกิจชุมชนต้นแบบโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน ณัฐิยา ตันตรานนท์
ปัจจัยที่เอื้อและเป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ในการวิเคราะห์ศักยภาพเชิงพื้นที่เพื่อการพัฒนาด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมกรณีศึกษา : ชุมชนตะโหมด อำเภอตะโหมด จังหวัดพัทลุง อรจิรา สิทธิศักดิ์
การจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมสู่การพัฒนาธุรกิจชุมชน อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี สุรัชนี เคนสุโพธิ์
แนวทางจัดการภูมิทัศน์วัฒนธรรมเพื่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม กรณีศึกษา ตำบลปูยู อำเภอเมือง จังหวัดสตูล ศุภรัตน์ พิณสุวรรณ
การประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ในการวิเคราะห์ศักยภาพเชิงพื้นที่เพื่อการพัฒนาด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม: กรณีศึกษา พื้นที่ตำบลตะโหมด จ.พัทลุง อรจิรา สิทธิศักดิ์
การเสริมสร้างความเข้มแข็งด้านการพัฒนากำลังคนระดับสูงต่อการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเขตเศรษฐกิจตะวันออก กรณีจังหวัดชลบุรี จิรานุช โสภา
การพัฒนาเครือข่ายการท่องเที่ยวโดยชุมชนเพื่อการเรียนรู้มรดกวัฒนธรรม ชุลีรัตน์ จันทร์เชื้อ
การสร้างแหล่งท่องเที่ยวเพื่อการเรียนรู้มรดกวัฒนธรรม โดยเครือข่ายชุมชนนครชุม อาเภอเมือง จังหวัดกาแพงเพชร ศุภลักษณ์ วิริยะสุมน
การศึกษาศักยภาพและแนวโน้มการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมชุมชนผู้ไท ชลธิรศน์ ไชยประสิทธิ์
ความพร้อมของแหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรมชุมชนโดยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นต่อการพัฒนาไปสู่การจัดการการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ ในกลุ่มจังหวัดภาคกลางตอนบน พระนครศรีอยุธยา และอ่างทอง ประพันธ์ แสงทองดี