Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2561

การศึกษาผลกระทบของ Fusarium toxin Deoxynivalenol (DON) ต่อมนุษย์และสัตว์ปีกโดยเทคนิคทางรังสี

ณัฐสิทธิ์ ตันสกุล มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2561

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

ปัจจุบันการมีการใช้เทคนีเชียม 99m อย่างกว้างขวางในทางเวชศาสตร์นิวเคลียร์ในการวินิจฉัยและการรักษาโรคหรือความผิดปกติต่าง ๆ เนื่องจากเทคนีเชียม-99เอ็ม มีค่าครึ่งชีวิตที่เหมาะสมที่ประมาณ 6 ชั่วโมง โดยจะสลายตัวให้กับรังสีแกมมา ที่มีพลังงาน 140 กิโลอิเล็กตรอนโวลต์ ซึ่งเป็นช่วงพลังงานที่พอเหมาะกับการวัดของกล้องถ่ายภาพรังสีแกมมา นอกจากนี้เทคนีเชียม-99เอ็มยังสามารถติดฉลากกับโมเลกุลต่าง ๆ ที่เราต้องการจะศึกษาได้อีกด้วย ด้วยเหตุผลเหล่านี้จึงทำให้เทคนีเชียมถูกนำไปใช้ในการศึกษาทางด้านการทดสอบยาหรือทางด้านพิษวิทยา สุกรเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ถูกใช้เป็นสัตว์ทดลองเพื่อเปรียบเทียบกับมนุษย์ เพราะมีลักษณะทางสรีระวิทยาและระบบอวัยวะบางอย่างคล้ายคลึงกับมนุษย์ ดังนั้นสุกรจึงเป็นสัตว์ที่เหมาะสมกับการนำมาเป็นต้นแบบเพื่อนำไปใช้ประโยชน์ทางการแพทย์โดยในการทดลองนี้จะใช้ sodium pertechnetate ในการถ่ายภาพสุกร โดยจะมีการให้ผ่านทางเส้นเลือดดำและผ่านทางกระเพาะอาหารของหมู แล้วถ่ายภาพด้วยเครื่อง single photon emission computed tomography (SPECT) โดยวัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อศึกษาการถ่ายภาพด้วยเครื่อง SPECT และศึกษาพฤติกรรมาการกระจายของเทคนีเชียม-99เอ็มในสุกรเพื่อใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการเปรียบเทียบพฤติกรรมการกระจายตัวกับสารหรือยาชนิดอื่นๆที่ติดฉลากด้วยเทคนีเชียมต่อไป

คำสำคัญ

Fusariumเอ็มTc-99mเทคนีเชียม-99ฟูซาเรียม

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การหาค่าความแรงรังสีของสารเภสัชรังสี เทคนีเชียม-99 เอ็ม ที่เหมาะสมแก่การถ่ายภาพ ทางเวชศาสตร์นิวเคลียร์ในผู้ป่วยเด็ก

ธราทิพย์ นาราวงศ์ เครือข่ายส่งเสริมการวิจัยและนวัตกรรมทางสังคมศาสตร์ พ.ศ. 2559

ความเป็นพิษเรื้อรังของสารสกัดมาตรฐานบัวบกอีซีเอ 233

บุญศรี องค์พิพัฒนกุล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2559

การประเมินปริมาณรังสีสมมูลทีมือของนักรังสีการแพทย์ขณะเตรียมสารเภสัชรังสี

อัมพร ขันจันทร์ กระทรวงสาธารณสุข พ.ศ. 2561

การประเมินปริมาณรังสีสมมูลที่มือของนักรังสีการแพทย์ขณะเตรียมสารเภสัชรังสี

อัมพร ขันจันทร์ กระทรวงสาธารณสุข พ.ศ. 2560

Radiomitigative Effects of Approved Hematopoietic Drugs on Mice Exposed to Lethal Total-body Irradiation

พ.ศ. 2563

อัตราความสำเร็จจากการรักษาด้วยไอโอดีนรังสีในผู้ป่วยไทรอยด์เป็นพิษ ชนิด Graves’ Disease ณ โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า

ตรีรัตน์ บุญญอัศดร โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า พ.ศ. 2559

ปริมาณสร้างรังสีไอโอดีน (I-131) ที่ใช้ในการรักษาผู้ป่วยไทรอยด์เป็นพิษในโรงพยาบาลราชวิถี

พิชิต ควรรักษ์เจริญ มหาวิทยาลัยรังสิต พ.ศ. 2559

การป้องกันรังสีสำหรับผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาด้วยสารกัมมันตรังสีไอโอดีน

ช่อแก้ว โตวณะบุตร กระทรวงสาธารณสุข พ.ศ. 2558

การตรวจภาพกัมมันตรังสีทางเวชศาสตร์นิวเคลียร์ในทางสัตวแพทย์

สมเกียรติ ห้วยจันทึก มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2558

พัฒนาการวัดปริมาณรังสีดูดกลืนเพื่อควบคุมคุณภาพทางรังสีรักษา

สุมาลี นิลพฤกษ์ สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ พ.ศ. 2555