รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559
ผลของการเพาะเลี้ยงเห็ดเศรษฐกิจโดยใช้ขี้เลี่อยกฤษณาต่อคุณค่าทางอาหารและสรรพคุณทางยา
ประภาพรรณ ซอหะซัน สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2559 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
กฤษณาเป็นไม้พื้นเมืองของไทยซึ่งมีรายงานสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพที่หลากหลาย งานวิจัยนี้ได้ ทําการทดสอบสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพของขี้เลื่อยและใบกฤษณา โดยการศึกษาฤทธิ์ต้านแบคทีเรีย ฤทธิ์ต้าน อนุมูลอิสระ และฤทธิ์ในการต้านเซลล์มะเร็ง พบว่าสารสกัดหยาบมีฤทธิ์ต้านเชื้อ B. cereus, S. aureus และ Kebsiella sp. สําหรับฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดเมทานอลพบว่าสารสกัดจากใบมีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ สูงกว่าสารสกัดอื่น 7 ถึง 7.5 เท่าของขี้เลื่อยกฤษณา และยังมีฤทธิ์ในการต้านการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็ง เต้านม MCF7 และ MDA MB 231 โดยพบในสารสกัดหยาบที่ได้จากขี้เลื่อยกฤษณาไม่สกัดและใบกฤษณาด้วย เอทานอล เมื่อทดสอบนําขี้เลื่อยกฤษณามาเพาะเห็ดเศรษฐกิจพบว่าเห็ดนางรมภูฏานเพียงชนิดเดียวสามารถ ออกดอกได้ โดยขี้เลื่อยกฤษณาสกัดอัตราส่วน 100% ให้ผลการเจริญของเส้นใยเร็วที่สุดและให้น้ําหนักดอกเห็ด แห้งดีที่สุด ขี้เลื่อยกฤษณาสกัดอัตราส่วน 50% ให้ค่าความยาวของก้านดอกมากที่สุด ดอกเห็ดที่เพาะด้วยขี้ เลื่อยกฤษณามีคุณค่าทางโภชนาการที่ดี มีปริมาณไขมันเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสําคัญ และมีฤทธิ์ต้านแบคทีเรียชนิด เดียวกับสารสกัดหยาบกฤษณา นอกจากนั้นยังพบสาร Noxiptiline จากเห็ดนางรมภูฎานที่เพาะด้วยขี้เลื่อย กฤษณาอัตราส่วน 50% และ 100% ซึ่งเป็นยาต้านอาการซึมเศร้าที่ไม่พบในเห็ดที่เพาะด้วยขี้เลื่อยยางพารา จากผลการทดสอบแสดงให้เห็นว่าขี้เลื่อยกฤษณามีศักยภาพเป็นวัสดุเพาะเห็ดนางรมภูฎานที่ดี และยังส่งผลต่อ คุณสมบัติของเห็ดที่เพาะเลี้ยงได้ให้แตกต่างจากเดิม จึงน่าสนใจการบ่งชี้หาสารประกอบเคมีที่มีบทบาทในการ ออกฤทธิ์ทางชีวภาพต่อไป
คำสำคัญ
AntioxidantAntimicrobial activityAnticancerNutritional valueการเพาะเลี้ยงความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระmushroom cultivationAquilariaกฤษณาเห็ดเศรษฐกิจคุณค่าทางอาหารbiochemical propertiesความสามารถในการต้านเชื้อก่อโรคความสามารถในการต้านเซลล์มะเร็ง
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การศึกษาฤทธิ์ต้านแบคทีเรียก่อโรคในอาหารของสายพันธุ์เห็ดป่าสะแกราช จังหวัดนครราชสีมา และการนำไปประยุกต์ใช้ในอาหาร
ธารทิพย์ รัตนะ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2560 สมบัติต้านอนุมูลอิสระและพรีไบโอติกของเห็ดป่าสะแกราช
ธนากร แสงสง่า มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2559 การศึกษากิจกรรมและสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพของเห็ดป่ากินได้ในเขตพื้นที่จังหวัดร้อยเอ็ด
อรอนงค์ ภูสีฤทธิ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด พ.ศ. 2556 การเพาะเลี้ยงเห็ดถั่งเช่าสึทองให้มีสารออกฤทธิ์ทางยาสูงและมีประสิทธิภาพในการป้องกันและหรือบำบัดรักษาโรคในเชิงพาณิชย์
มงคล ถิรบุญยานนท์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2564 การออกฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและเชื้อจุลินทรีย์: กรณีศึกษาของสมุนไพรชุมชนโพรงมะเดื่อ
อรุณรัตน์ สัณฐิติกวินสกุล มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม พ.ศ. 2558 การศึกษาการเพาะเลี้ยงเส้นใยเห็ดเสม็ดบนอาหารสังเคราะห์และฤทธิ์ทางชีวภาพของเห็ดเสม็ด
อมรรัตน์ อังอัจฉะริยะ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย พ.ศ. 2559 การเจริญของเส้นใย คุณค่าทางอาหารและความสามารถในการต้านเชื้อก่อโรคของเห็ดเศรษฐกิจที่เพาะเลี้ยงโดยใช้ขี้เลื่อยกฤษณา
ประภาพรรณ ซอหะซัน สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2559 ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและปริมาณสารประกอบฟีนอลิกรวมของสารสกัดเห็ดป่ากินได้ ในจังหวัดอุบลราชธานี
สมจินตนา ทวีพานิชย์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2552 การตรวจหาสารต้านอนุมูลอิสระในเห็ดป่ารับประทานได้ทั้งแบบเห็ดสดและเห็ดสุกในจังหวัดน่าน
พรรณพร กุลมา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา พ.ศ. 2559 ยกระดับคุณภาพการผลิตผักเศรษฐกิจในการควบคุมเชื้อโรคพืชด้วยสารสกัดธรรมชาติ
วรัญญู แก้วดวงตา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2560