การฟื้นฟูต้นยางนาในเขตเทศบาลตำบลยางเนิ้ง เพื่อการอนุรักษ์สภาพแวดล้อมอย่างยั่งยืน

บทคัดย่อ

การส่งเสริมปลูกต้นไม้เป็นแนวทางหนึ่งในการเพิ่มพื้นที่สีเขียว สร้างสิ่งแวดล้อมที่ดีของ เมืองและลดมลพิษทางอากาศ โดยเฉพาะไม้ยืนต้นที่มีลาต้นสูงใหญ่สามารถดูดซับก๊าซ คาร์บอนไดออกไซด์ได้มากถึง 30-60 กรัมต่อตารางเมตรต่อวัน แต่การพัฒนาเมืองในปัจจุบัน ส่งผล ให้เกิดการขยายถนนและโครงสร้างพื้นฐาน ทาให้ต้นไม้ใหญ่ริมถนนถูกทาลายจา นวนมาก โดยเฉพาะบริเวณทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 106 (เชียงใหม่ – ลา พูน) ในเขตเทศบาลตา บลยางเนิ้ง ที่ มีต้นยางนาเป็นเอกลักษณ์ที่สวยงามของถนนสายนี้ เป็นองค์ประกอบที่ให้ร่มเงาและมีประวัติความ เป็นมายาวนานกว่าร้อยปี แต่ปัจจุบันมีความทรุดโทรมอย่างเห็นได้ชัดเจน อันเนื่องมาจากการขยาย แนวถนนและทางเดิน การบดอัด การลาดยางรอบโคนต้นใกล้ระบบราก ประกอบกับขาดการดูแล รักษา ส่งผลให้สภาพภูมิทัศน์ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 106 (เชียงใหม่ – ลา พูน) อยใู่ นวิกฤติที่ ต้องได้รับการจัดการดูแลรักษาให้ฟื้นคืนสภาพที่สมบูรณ์โดยเร่งด่วน โดยการสา รวจสภาพต้นยาง นาอย่างละเอียด สังเกตลักษณะกายภาพเหนือพื้นดิน และประเมินความทรุดโทรมส่วนที่อยู่บนดิน จากการสา รวจต้นยางนาในเขตเทศบาลตา บลยางเนิ้ง ปัจจุบันคงเหลือเพียง 252 ต้น ตลอดระยะทาง 6 กิโลเมตร โดยต้นยางนาที่มีสภาพทรุดโทรมระดับรุนแรงและยืนต้นตาย จานวน 110 ต้น ต้นที่มี สภาพทรุดโทรมระดับรุนแรง แต่สามารถฟื้ นฟูได้ จา นวน 127 ต้น ส่วนต้นที่มีสภาพค่อนข้าง สมบูรณ์ แต่มีความทรุดโทรมบ้าง มีจา นวน 15 ต้น ได้ดา เนินการฟื้นฟูต้นยางนาด้านเทคนิค จากต้น ที่มีสภาพทรุดโทรมระดับรุนแรง แต่สามารถฟื้นฟูได้ จา นวน 60 ต้น คือ การฟื้นฟูระบบราก การตัดแต่งส่วนปลายยอดและรักษาบาดแผล การศัลยกรรม เห็นผลการเปลี่ยนแปลงได้ไม่ชัดเจน ต้นยาง นามีสภาพที่ทรงตัว เนื่องจากระยะเวลาดา เนินการฟื้นฟูสั้น แต่เห็นผลทางด้านจิตวิทยาต่อชุมชนเกิด ความมั่นใจในความปลอดภัย แนวทางการฟื้นฟูดูแลรักษา ต้องการให้ท้องถิ่นจัดการดูแลรักษาอย่าง เป็นระบบ มีความต่อเนื่องโดยรุกขกรผู้เชี่ยวชาญ จัดตั้งศูนย์เรียนรู้ยางนาเพื่อพัฒนาสู่การศึกษา หลักสูตรท้องถิ่น ให้มีกลไกของภาคประชาชน เพื่อการมีส่วนร่วมจัดการสภาพแวดล้อมให้ถนน สายยางนาให้สวยงาม

คำสำคัญ