ประสิทธิภาพความรับผิดชอบต่อสังคม และการพัฒนาคู่มือแนวทางการจัดทำรายงานการพัฒนาอย่างยั่งยืนของมหาวิทยาลัยราชภัฏ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์การศึกษา คือ ศึกษาประสิทธิภาพความรับผิดชอบต่อสังคมของมหาวิทยาลัย ราชภัฏ และจัดทำคู่มือการรายงานความยั่งยืนตามแบบ Global Reporting Initiative สำหรับ มหาวิทยาลัยราชภัฏ การวัดประสิทธิภาพใช้วิธีวิธีวิเคราะห์เส้นล้อมกรอบการผลิต ปัจจัยผลิต คือ งบประมาณต่อหัวนักศึกษา และจำนวนบุคลากรทั้งหมด ผลผลิต คือ ประสิทธิภาพการใช้จ่าย งบประมาณ องค์ประกอบการดูแลแก้ปัญหาชุมชน และสังคม องค์ประกอบการวิจัยเพื่อพัฒนาชุมชน และสังคม องค์ประกอบการใช้นวัตกรรมเพื่อพัฒนาชุมชนและสังคม องค์ประกอบการจัดการ สิงแวดล้อมเพื่อพัฒนาชุมชน องค์ประกอบการส่งเสริมศิลปวัฒนธรรม องค์ประกอบการบริหารแบบปี ส่วนร่วม และองค์ประกอบจริยธรรมทางวิชาการ ในขณะที่การจัดทำคู่มือการรายงานความยั่งยืนได้ ทำรายงานแบบ GASU ของ Sammalisto, et al. (2017) ซึ่งกำหนดเป็นหกด้าน คือ ข้อมูลพื้นฐาน ของมหาวิทยาลัย ผลกระทบด้านเศรษฐกิจ ผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม ผลกระทบด้านสังคม ด้าน การศึกษา และความสัมพันธ์ระหว่างด้าน ผลการศึกษา สถาบันที่มีประสิทธิภาพความรับผิดชอบต่อสังคม คือ มหาวิทยาลัยราชภัฏ รำไพพรรณี (RBRU) มหาวิทยาลัยราชภัฎนครปฐม (NPRU) และมหาวิทยาลัย ราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง (MCRU) โดยมหาวิทยาลัยที่มีประสิทธิภาพต่ำสุด คือ มหาวิทยาลัยราชภัฎ พระนครศรีอยุธยา โดยในการจัดทำคู่มือการพัฒนาอย่างยั่งยืนนั้น การศึกษานี้เสนอวิธี GASU ของ by Sammalisto, et al. (2017) ที่ดัชนีวัดเหมาะสมกับบริบทของมหาวิทยาลัย