การศึกษาพฤติกรรมของดินลูกรังผสมเศษยางรถยนต์เหลือใช้ในงานคันดินเพื่อลดการทรุดตัว

บทคัดย่อ

การศึกษาคุณสมบัติทางวิศวกรรมของวัสดุผสมระหว่างเศษยางเหลือใช้จากอุตสาหกรรมและดินลูกรัง เพื่อพัฒนาเป็นวัสดุมวลเบาสำหรับการก่อสร้าง โดยการผสมเศษยางเหลือใช้จากอุตสาหกรรมและดินลูกรังในอัตราส่วนที่ต่างกัน ในอัตราส่วนร้อยละ 0, 10, 20 และ 30 ตามลำดับ สำหรับการทดสอบเพื่อหาคุณสมบัติทางด้านวิศวกรรมที่ใช้ในการศึกษานี้ ประกอบด้วยการทดสอบความหนาแน่นแบบสูงกว่ามาตรฐาน การทดสอบหาค่าซี.บี.อาร์. การทดสอบการเจาะแบบหยั่งเบา และการทดสอบการรับน้ำหนักของชั้นดิน ผลการบดอัดพบว่าค่าความหนาแน่นแห้งสูงสุดของดินลูกรังผสมเศษยางเหลือใช้จากอุตสาหกรรมมีค่าลดลงตามการเพิ่มขึ้นของเศษยางเหลือใช้จากอุตสาหกรรม และการเพิ่มปริมาณของเศษยางเหลือใช้จากอุตสาหกรรมทำให้ค่าปริมาณความชื้นมีความเหมาะสมเพิ่มขึ้น สำหรับผลการทดสอบ ซี.บี.อาร์. การทดสอบการเจาะแบบหยั่งเบา และการทดสอบหาค่าโมดูลัสการต้านแรงกดของชั้นดินพบว่าการเพิ่มขึ้นของปริมาณเศษยางเหลือใช้จากอุตสาหกรรมส่งผลให้ค่าซี.บี.อาร์. ค่าจำนวนครั้งของการตอกค้อน และค่าโมดูลัสการต้านแรงกดของชั้นดินมีแนวโน้มที่ลดลง ผลการศึกษาสรุปได้ว่ากรณีดินลูกรังผสมเศษยางเหลือใช้จากอุตสาหกรรมร้อยละ 0 มีคุณสมบัติความเหมาะสมทางวิศวกรรมที่ดี เหมาะสำหรับการใช้งานเป็นวัสดุชั้นรองพื้นทาง สำหรับกรณีดินลูกรังผสมเศษยางเหลือใช้จากอุตสาหกรรมร้อยละ 10, 20 และ 30 และพบว่าค่าคุณสมบัติทางวิศวกรรมไม่เหมาะสมที่จะใช้งานเป็นวัสดุชั้นรองทาง อย่างไรก็ตามด้วยน้ำหนักที่เบาส่วนผสมดังกล่าวจึงเหมาะสำหรับการนำไปใช้ในงานเป็นวัสดุทางเลือกสำหรับคันทางบนชั้นดินอ่อน ในการศึกษานี้ได้พัฒนาค่าความสัมพันธ์ระหว่างการทดสอบในสนามกับค่าคุณสมบัติทางวิศวกรรม สามารถนำไปประยุกต์ใช้เพื่อเป็นแนวทางในการประเมินกำลังและควบคุมคุณภาพงานก่อสร้าง

คำสำคัญ