การศึกษาพฤติกรรมของดินลูกรังผสมเศษยางรถยนต์เหลือใช้ในงานคันดินเพื่อลดการทรุดตัว
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาคุณสมบัติทางวิศวกรรมของวัสดุผสมระหว่างเศษยางเหลือใช้จากอุตสาหกรรมและดินลูกรัง เพื่อพัฒนาเป็นวัสดุมวลเบาสำหรับการก่อสร้าง โดยการผสมเศษยางเหลือใช้จากอุตสาหกรรมและดินลูกรังในอัตราส่วนที่ต่างกัน ในอัตราส่วนร้อยละ 0, 10, 20 และ 30 ตามลำดับ สำหรับการทดสอบเพื่อหาคุณสมบัติทางด้านวิศวกรรมที่ใช้ในการศึกษานี้ ประกอบด้วยการทดสอบความหนาแน่นแบบสูงกว่ามาตรฐาน การทดสอบหาค่าซี.บี.อาร์. การทดสอบการเจาะแบบหยั่งเบา และการทดสอบการรับน้ำหนักของชั้นดิน ผลการบดอัดพบว่าค่าความหนาแน่นแห้งสูงสุดของดินลูกรังผสมเศษยางเหลือใช้จากอุตสาหกรรมมีค่าลดลงตามการเพิ่มขึ้นของเศษยางเหลือใช้จากอุตสาหกรรม และการเพิ่มปริมาณของเศษยางเหลือใช้จากอุตสาหกรรมทำให้ค่าปริมาณความชื้นมีความเหมาะสมเพิ่มขึ้น สำหรับผลการทดสอบ ซี.บี.อาร์. การทดสอบการเจาะแบบหยั่งเบา และการทดสอบหาค่าโมดูลัสการต้านแรงกดของชั้นดินพบว่าการเพิ่มขึ้นของปริมาณเศษยางเหลือใช้จากอุตสาหกรรมส่งผลให้ค่าซี.บี.อาร์. ค่าจำนวนครั้งของการตอกค้อน และค่าโมดูลัสการต้านแรงกดของชั้นดินมีแนวโน้มที่ลดลง ผลการศึกษาสรุปได้ว่ากรณีดินลูกรังผสมเศษยางเหลือใช้จากอุตสาหกรรมร้อยละ 0 มีคุณสมบัติความเหมาะสมทางวิศวกรรมที่ดี เหมาะสำหรับการใช้งานเป็นวัสดุชั้นรองพื้นทาง สำหรับกรณีดินลูกรังผสมเศษยางเหลือใช้จากอุตสาหกรรมร้อยละ 10, 20 และ 30 และพบว่าค่าคุณสมบัติทางวิศวกรรมไม่เหมาะสมที่จะใช้งานเป็นวัสดุชั้นรองทาง อย่างไรก็ตามด้วยน้ำหนักที่เบาส่วนผสมดังกล่าวจึงเหมาะสำหรับการนำไปใช้ในงานเป็นวัสดุทางเลือกสำหรับคันทางบนชั้นดินอ่อน ในการศึกษานี้ได้พัฒนาค่าความสัมพันธ์ระหว่างการทดสอบในสนามกับค่าคุณสมบัติทางวิศวกรรม สามารถนำไปประยุกต์ใช้เพื่อเป็นแนวทางในการประเมินกำลังและควบคุมคุณภาพงานก่อสร้าง