กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
ในช่วงเวลาสามสิบปีที่ผ่านมาวิถีเกษตรกรรมของประเทศไทยมีการปรับเปลี่ยนมาเป็นการเกษตรแบบ พึ่งพาสารเคมี และได้มีการนำสารเคมีทางการเกษตรมาใช้กันอย่างแพร่หลาย เพื่อให้ได้ผลิตผลทางการเกษตร ที่ปลอดจากศัตรูพืชและเพิ่มปริมาณของสินค้าส่งออกทางการเกษตรโดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้สารเคมีกำจัด แมลง เช่น คลอร์ไพริฟอส และอะบาเม็กติน ทำให้เกิดการตกค้างของสารเคมีเหล่านี้ในสิ่งแวดล้อมทั้งดินและ น้ำ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อแก้ไขปัญหาการปนเปื้อนของคลอร์โพริฟอส และอะบาเม็กตินในดิน และ เพื่อให้มีการพัฒนาถ่านชีวภาพจากวัสตเหลือใช้ทางการเกษตร เช่น ฟางข้าว ผลการศึกษาพบว่า ถ่านชีวภาพ ปริมาณ 3 กรัมต่อกิโลกรัมของดิน มีประสิทธิภาพในการกำจัดตลอร์ไพริฟอสที่ความเข้มข้น 10 20 30 40 และ 50 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม คือ ร้อยละ 88.77 83.42 85.49 81.29 และ 71.77 และมีประสิทธิภาพในการ กำจัดอะบาเม็กตินที่ความเข้มข้น 10 20 30 40 และ 50 มิลลิกรัมต่อก็โลกรัม คือ ร้อยละ 65.36 57.02 56.75 55:53 และ 52.30 ตามลำดับ ในเวลา 60 นาที การดูดซับของสารคลอร์ไพริฟอสและสาร อะบาเม็กตินบนผิวถ่านชีวภาพเป็นการดูดขับแบบฟรุนดริชซึ่งขึ้นอยู่กับพื้นที่ผิวของถ่านชีวภาพ และปริมาณ คาร์บอนอะโรมาติก โดยกลไกการดูดชับเกิดขึ้นเนื่องจากความไม่ชอบน้ำของผิว การแทรกลงในช่องว่าง อัตราส่วนระหว่างอินทรีย์คาร์บอนกับถ่าน และ การแลกเปลี่ยนประระระจ