การเพิ่มความเสถียรภาพและประสิทธิภาพการละลายน้ำของน้ำมันหอมระเหยด้วยการสร้างสารประกอบกับไซโคลเดกซ์ทรินหลากชนิด:การศึกษาเชิงทฤษฎี

บทคัดย่อ

น้ำมันหอมระเหยมีคุณสมบัติเป็นสารต้านอนุมูลอิสระและสารต้านจุลชีพ จึงนิยมนำไปใช้ในการถนอมอาหารทำเป็นสารกันบูดโดยลดปฏิกิริยาออกซิเดชันและการปนเปื้อนของจุลินทรีย์ในกระบวนการจัดเก็บอาหาร อย่างไรก็ตามการประยุกต์ใช้ของน้ำมันหอมระเหยยังมีข้อจำกัดในเรื่องของประสิทธิภาพการละลายน้ำ ขาดความเสถียร มีความไวต่อแสงและออกซิเจน ไม่ทนต่อความร้อน รวมทั้งอาจทำปฏิกิริยากับสารที่เป็นองค์ประกอบของอาหาร ซึ่งข้อจำกัดต่างๆเหล่านี้เป็นอุปสรรคในการประยุกต์ใช้น้ำมันหอมระเหย และด้วยคุณสมบัติของไซโคลเดกซ์ทรินที่กล่าวมาข้างต้น การประยุกต์ใช้น้ำมันหอมระเหยมักนิยมทำเป็นสารประกอบอินคลูชันกับไซโคลเดกซ์ทรินเพื่อลดข้อจำกัดต่างๆดังกล่าวข้างต้นและเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการใช้งาน ในงานวิจัยนี้ได้ประยุกต์ใช้วิธีโมเลคิวลาร์ดอกกิงและโมเลคิวลาร์ไดนามิกส์ซิมุเลชันเพื่อศึกษาการเกิดสารประกอบเชิงซ้อนระหว่างไซโคลเดกซ์ทริน 4 ชนิด ได้แก่ บีตาไซโคลเดกซ์ทริน 2- และ 2,6-ไฮดรอกซีโพรพิลบีตาไซโคลเดกซ์ทริน และ 2,6-ไดเมทิลบีตาไซโคลเดกซ์ทริน กับสารน้ำมันหอมระเหย 3 ชนิด ได้แก่ บอร์นีออล ซินิโอล และพาราไซมีน โดยพบว่าสารน้ำมันหอมระเหยสามารถจับบริเวณภายในโพรงของไซโคลเดกซ์ทรินได้แตกต่างกัน นอกจากนี้ยังได้ศึกษาสมบัติพลวัติเชิงโมเลกุลด้วยระเบียบวิธีโมเลคิวลาร์ไดนามิกส์ซิมุเลชันของสารประกอบอินคลูชันระหว่างสารน้ำมันหอมระเหยและบีตาไซโคลเดกซ์ทรินพร้อมทั้งอนุพันธ์ พร้อมทำนายพลังงานอิสระการยึดจับของสารประกอบอินคลูชันแต่ละชนิดด้วยระเบียบวิธีต่างๆ เพื่อเชื่อมโยงความสัมพันธ์ข้อมูลที่ได้จากการคำนวณและการทดลอง

คำสำคัญ