การพัฒนารูปแบบการสื่อสารเพื่อการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงเกษตรอย่างยั่งยืน
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) บริบทและโครงร่างของแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร (2) กระบวนการ สื่อสารภายในแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร (3) เครือข่ายการสื่อสารระหว่างแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร (4) ความ ต้องการ ปัญหา และข้อเสนอแนะของผู้เกี่ยวข้องในการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงเกษตร และ (5) พัฒนารูปแบบการ สื่อสารเพื่อการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงเกษตรอย่างยั่งยืน ประชากรเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร จำนวน 26 แห่ง ในจังหวัดนนทบุรีและจังหวัดระยอง/ตราด สัมภาษณ์เจ้าของแหล่งท่องเที่ยวและผู้ให้ความร่วมมือ รวม 156 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา สถิติเปรียบเทียบ การวิเคราะห์องค์ประกอบ และวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 89.1 เห็นว่าปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับบริบทแหล่งท่องเที่ยวเชิง เกษตร จำนวน 18 ปัจจัยจาก 20 ปัจจัย มีความสำคัญในระดับมาก บริบทที่สำคัญมากสามอันดับ ได้แก่ สภาพแวดล้อม ความเชี่ยวชาญ และความยั่งยืนด้านเศรษฐกิจ 2) ด้านอุปกรณ์การสื่อสารที่ใช้สื่อสารภายในแหล่ง ท่องเที่ยวเชิงเกษตร พบว่า กลุ่มตัวอย่างมากกว่าร้อยละ 70 เห็นว่าอุปกรณ์การสื่อสารที่สำคัญใช้ในการสื่อสาร ภายในแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร มี4 ประเภท ได้แก่ สมาร์ทโฟน (79.5%) โทรศัพท์พื้นฐาน (74.4%) โทรทัศน์ (73.7%) และระบบอินเทอร์เน็ต (71.2%) การติดต่อสื่อสารและสื่อที่ใช้ในแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร ภายในแหล่ง ท่องเที่ยวโดยรวมอยู่ในระดับมาก (M = 3.93 SD = 0.954) 3) การติดต่อสื่อสารของเครือข่ายการสื่อสารแหล่ง ท่องเที่ยวเชิงเกษตร พบว่ากลุ่มตัวอย่างร้อยละ 97.07 เห็นว่าการติดต่อสื่อสารของเครือข่ายโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยปัจจัยของการสื่อสารเครือข่ายทั้ง 33 ปัจจัยอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยระหว่าง 3.57 ถึง 3.98 4) กลุ่มตัวอย่าง ร้อยละ 94.68% มีระดับการได้รับความรู้เกี่ยวกับการท่องเที่ยวเชิงเกษตรในระดับมาก (M = 4.02 SD = 0.805) ร้อย ละ 89.03 มีความต้องการความรู้เกี่ยวกับการท่องเที่ยวเชิงเกษตรในระดับมากที่สุด (M = 4.33 SD = 0.662) ปัญหา ที่พบในระดับมาก ได้แก่ สิ่งอำนวยความสะดวก และการบริการ โดยร้อยละ 83.14 มีความต้องการ สื่อสารในระดับ มากที่สุด ผ่านทางช่องทางอินเทอร์เน็ต (M = 4.26) และวิดีทัศน์ (M = 4.21) มีความต้องการวิธีการสื่อสารในระดับ มากที่สุด จำนวน 2 วิธี ได้แก่ ได้แก่ การฝึกปฏิบัติ(M = 4.36) และทัศนศึกษา (M = 4.35) กลุ่มตัวอย่างเห็นว่า ปัญหาโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (M = 4.32) และ 5) รูปแบบ (model) การสื่อสารเพื่อการส่งเสริมการ ท่องเที่ยวเชิงเกษตรอย่างยั่งยืน สรุปได้เป็น 4 องค์ประกอบใหญ่ๆ ได้แก่ องค์ประกอบด้านการส่งเสริม การ ติดต่อสื่อสารระดับเครือข่าย การติดต่อสื่อสารระดับภายในแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร และตัวแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร