การอนุรักษ์ศิลปหัตถกรรมพื้นบ้านของชาวจังหวัดนครนายกเพื่อการเรียนรู้
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารวบรวมศิลปหัตถกรรมพื้นบ้านในท้องถิ่นจังหวัดนครนายก และเพื่อสร้างหลักสูตรการเรียนการสอนเกี่ยวกับหัตถกรรมพื้นบ้านท้องถิ่นจังหวัดนครนายก กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย บุคลากรองค์กรส่วนท้องถิ่น ได้แก่ บุคลากรในองค์การบริหารส่วนตำบล ภูมิปัญญาท้องถิ่น นักเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ตัวแทนภาครัฐที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ กรมการพัฒนาชุมชน สำนักงานส่งเสริมการเกษตร สถาบันการศึกษา การดำเนินการวิจัยเป็นไปในลักษณะกระบวนการวิจัยและพัฒนา (Research and Development) โดยประยุกต์ใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory Action Research : PAR)โดย ศึกษาประมวลหัตถกรรมพื้นบ้านในจังหวัดนครนายก จากการสัมภาษณ์เจาะลึก การสนทนากลุ่ม (Focus Group) การสังเกตแบบมีส่วนร่วม และการสัมภาษณ์แบบไม่เป็นทางการ หลังจากการเก็บข้อมูลแล้วนำมาวิเคราะห์ตรวจสอบความเที่ยงตรงของข้อมูล (Validity) โดยการตรวจสอบข้อมูลแบบสามเส้า (Triangulation) โดยตรวจสอบทั้งแหล่งที่มาของข้อมูล และวิธีการเก็บรวบรวมข้อมูล เมื่อตรวจสอบข้อมูลแล้วนำเสนอผลข้อมูลเกี่ยวกับหัตถกรรมพื้นบ้านโดยการบรรยายและจัดหมวดหมู่ ดำเนินการจัดทำหลักสูตรโดย จัดสนทนากลุ่ม (Focus Group) เกี่ยวกับการพัฒนาหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอนเพื่อถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่น ตามประเด็นที่กำหนดไว้ล่วงหน้า นำข้อมูลจากการวิจัยขั้นที่ 1 และการสนทนากลุ่ม มาจัดทำหลักสูตรโดยกำหนดโครงร่างหลักสูตร ได้แก่ กำหนดจุดมุ่งหมายของหลักสูตร กำหนดเนื้อหา กำหนดกิจกรรมการเรียนการสอน และกำหนดการวัดผลและประเมินผล ตรวจสอบโครงร่างหลักสูตร โดยผู้เข้าร่วมกลุ่มสนทนาตรวจสอบความเหมาะสม และให้ผู้เชี่ยวชาญภายนอกตรวจสอบความเหมาะสม ทดลองใช้หลักสูตรดำเนินการเป็นไปตามลักษณะการวิจัยกึ่งทดลอง Quasi-experimental) โดยมีแบบแผนการวิจัยเป็นแบบกลุ่มเดียวอนุกรมเวลา (Single Group Time Series Design) ผลการวิจัยได้เนื้อหาสาระเพื่อจัดทำหลักสูตรได้แก่ งานสานเครื่องใช้จากไม้ไผ่ งานใบตอง การจัดทำไม้กวาดดอกหญ้า หลักสูตรหัตถกรรมพื้นบ้านสามารถนำไปใช้เป็นหน่วยเฉพาะหรือสอดสอดแทรกในกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานและเทคโนโลยี