ผลของสารควบคุมการเจริญเติบโตที่ผลิตจากแบคทีเรียกลุ่ม Pink Pigmented Facultative Methylotrophs (PPFMs) ต่อการพัฒนายอดและแคลลัสของผักเชียงดา [Gymnema inodorum (Lour.) Decne.] ที่มีสารที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระในสภาพปลอดเชื้อ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
บทสรุปสาหรับผู้บริหาร ชื่อโครงการ : ผลของสารควบคุมการเจริญเติบโตที่ผลิตจากแบคทีเรียกลุ่ม Pink Pigmented Facultative Methylotrophs (PPFMs) ต่อการพัฒนายอดและแคลลัสของผักเชียงดา [Gymnema inodorum (Lour.) Decne.] ที่มีสารที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระในสภาพปลอดเชื้อ คณะนักวิจัยและสังกัด ผศ.ดร.อภิชาติ ชิดบุรี นายพิทักษ์ พุทธวรชัย รศ.ดร.ศิริพรรณ สารินทร์ ระยะเวลาที่ทาการวิจัย สถาบันวิจัยเทคโนโลยีเกษตร สถาบันวิจัยเทคโนโลยีเกษตร มหาวิทยาลัยนเรศวร จานวน 2 ปี ระหว่าง มกราคม 2558 ถึงเดือน กันยายน 2559 วัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาหาวิธีการและขั้นตอนที่เหมาะสมจากผลของสารควบคุมการเจริญเติบโตที่ผลิตจาก แบคทีเรียกลุ่ม Pink Pigmented Facultative Methylotrophs (PPFMs) ต่อการผลิตยอด และแคลลัสของ ผักเชียงดาที่มีสารฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระในสภาพปลอดเชื้อ และเป็นแนวทางสาหรับการผลิตวัตถุดิบที่มีคุณภาพ ของการพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพ 2. เพื่อศึกษาต้นทุนของการผลิตยอดและแคลลัสในสภาพปลอดเชื้อ สาหรับการพัฒนาในเชิงธุรกิจ ขอบเขตการวิจัย ทาการศึกษาหาวิธีการและขั้นตอนของการผลิตยอด และแคลลัสจากผลของสารควบคุมการเจริญเติบโต ที่ผลิตจากแบคทีเรียกลุ่ม Pink Pigmented Facultative Methylotrophs (PPFMs) ที่มีสารต้านฤทธิ์ต้าน อนุมูลอิสระในสภาพปลอดเชื้อ โดย 2 ส่วนการศึกษา คือ ส่วนแรก การผลิตยอดในสภาพปลอดเชื้อ ให้ได้ วัตถุที่มีคุณภาพต่อการนาไปพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ยอดเชียงดาอบแห้งสาหรับเป็นเครื่องดื่ม ส่วนที่สอง การ ผลิตแคลลัส ให้ได้สารฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระในปริมาณสูงต่อการนาไปสกัดเป็นผลิตภัณฑ์ต่างๆ นอกจากนี้ได้ ศึกษาต้นทุนของการผลิตยอดและแคลลัสในสภาพปลอดเชื้อเพื่อสู่การพัฒนาเป็นเชิงธุรกิจ วิธีการวิจัย ศึกษาปัจจัยที่ผลต่อการเพิ่มปริมาณยอด มี 3 การทดลอง ดังนี้ การทดลองที่ 1.1 ผลของ IAA ในน้าหมักที่ผลิตจากแบคทีเรียกลุ่ม Pink Pigmented Facultative Methylotrophs (PPFMs) ที่เลี้ยงในสภาพของอาหารแตกต่างกันที่มีผลต่อการแตกยอด การทดลองที่ 1.2 เปรียบเทียบระยะเวลาในการเก็บน้าหมัก (Ferment broth) ที่ผลิตจากแบคทีเรียกลุ่ม Pink Pigmented Facultative Methylotrophs (PPFMs) ของชิ้นส่วนที่มีต่อ การแตกยอด 3 การทดลองที่ 1.3 ผลปริมาณน้าหมักของสารควบคุมการเจริญเติบโตที่ผลิตจากแบคทีเรียกลุ่ม Pink Pigmented Facultative Methylotrophs (PPFMs) ที่ใช้เลี้ยง และสภาพที่เลี้ยง ที่มีผลต่อการแตกยอด ผลและวิจารณ์การวิจัย การทดลองที่ 1 พบว่า ความเข้มข้นของ IAA จากน้าหมักกับสภาพเลี้ยงเนื้อเยื่อที่แตกต่างกันต่อการ เจริญและพัฒนาของเนื้อเยื่อเชียงดามีค่าความเขียวได้ดี ส่วนการทดลองที่ 2 การใช้ปริมาณอาหารที่เลี้ยง 2.5 มล.ต่อช้ินส่วน ในสภาพที่เรียบมีผลต่อการ เจริญและพัฒนาของชิ้นส่วนได้ไม่แตกต่างกันที่เลี้ยงบนเครื่องเขย่า สาหรับการทดลองที่ 3 การเพิ่มจานวนยอดใหม่ของเชียงดาในสภาพปลอดเชื้อ ในทุกกรรมวิธีไม่มี ความแตกต่างกัน สรุปผลการวิจัย การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลร่วมกันของความเข้มข้นของ IAA จากน้าหมัก Methylobacterium radiotolerans กลุ่มแยก ED5-9 กับสภาพเลี้ยงเนื้อเยื่อที่แตกต่างกันต่อการเจริญและ พัฒนาของเนื้อเยื่อเชียงดาในสภาพปลอดเชื้อ โดยเลี้ยงส่วนปลายยอดเชียงดาในอาหารสูตรMSที่เติมความ เข้มข้นต่างๆ ของ IAA (Indole-3-acetic acid) จากน้าหมัก (1, 2 และ 4 มก./ล.) ร่วมกับสภาพเลี้ยงที่ แตกต่างกัน (อาหารแข็ง และอาหารเหลว) เปรียบเทียบกับ ชุดควบคุม (อาหารแข็งและเหลวสูตร MS ที่เติม IAA สังเคราะห์ ความเข้มข้น 1 มก./ล.) เมื่อเลี้ยงได้ 5 สัปดาห์ พบว่า ค่าดรรชีความเขียว (SPAD index) ชิ้นส่วนปลายยอดเชียงดาที่เลี้ยงในอาหารแข็งสูตร MS(1962) ที่เติม 1 มก./ล. IAA สังเคราะห์ กับอาหารแข็ง ที่เติม 2 มก./ล. IAA จากน้าหมัก มีค่ามากที่สุด คือ 35.29 ? 2.61 และ 30.09 ? 1.77 ตามลาดับ นอกจากนี้ ชิ้นส่วนปลายยอดเชียงดาที่เลี้ยงบนอาหารเหลวมีการเจริญได้ดีกว่าอาหารแข็ง (จานวนยอดใหม่, ความยาว ของยอ, จานวนใบ, จานวนราก, น้าหนักแห้ง) ส่วนความเข้มข้นที่แตกต่างกันของ IAA จากน้าหมัก กับ IAA สังเคราะห์ มีการเจริญและพัฒนาที่ไม่แตกต่างกัน คาสาคัญ ผักเชียงดา สภาพปลอดเชื้อ