สภาวะแวดล้อมบางประการในแหล่งประมงบริเวณไหล่ทวีปทะเลอันดามัน

บทคัดย่อ

ศึกษาการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ ปริมาณออกซิเจนที่ละลายในน้ำ ความเค็ม และ ความเป็นกรด-ด่างของน้ำทะเลในระดับผิวน้ำ และตามระดับความลึก บริเวณไหล่ทวีปในทะเลอันดามัน ระหว่างเดือนมกราคม พ.ศ. 2549-เมษายน พ.ศ. 2551 เก็บข้อมูลโดยเรือสำรวจประมงจุฬาภรณ์ และเรือ สำรวจประมง M.V.SEAFDEC 2 รวม 79 ครั้ง ผลการสำรวจพบอุณหภูมิในระดับผิวน้ำในเดือนมกราคม-กุมภาพันธ์ 2550 มีค่าต่ำกว่าปกติ คือ 27.06-28.54 องศาเซลเซียส ในขณะที่เดือนเดียวกันของปี 2549 มีค่า 28.19-29.23 องศาเซลเซียส โดยทั่วไปในช่วงของเดือนธันวาคม-เมษายน ความเค็มมีค่าอยู่ระหว่าง 31-33 psu และปริมาณออกซิเจน ที่ละลายในน้ำ มีค่าอยู่ระหว่าง 3.4-6.5 มิลลิลิตร/ลิตร ส่วนความเป็นกรด-ด่างมีค่าอยู่ระหว่าง 8.5-8.8 และพบจุดเริ่มต้นของชั้นเทอร์โมไคลน์ตื้นสุด 15 เมตร และลึกสุด 92 เมตร ในช่วงเดือนธันวาคม-กุมภาพันธ์ ชั้นเทอร์โมไคลน์มักอยู่ลึกและมีความกว้างมากกว่าในช่วงเดือนมีนาคม-เมษายน จุดเริ่มต้นของชั้นออกซิไคลน์ ในบริเวณที่ทำการสำรวจส่วนมากพบอยู่ที่ระดับความลึก 25-60 เมตร ช่วงเดือนธันวาคม 2549-กุมภาพันธ์ 2550 พบชั้นออกซีไคลน์มีความบางมากที่สุด คือ 25-70 เมตร ส่วนปริมาณออกซิเจนที่ละลายในน้ำในชั้น ของออกซิไคลน์พบค่าต่ำสุดในช่วงเดือนมีนาคม-เมษายน 2551 โดยมีปริมาณเพียง 0.77-3.96 มิลลิลิตร/ ลิตร ค่าความเค็มในทะเลอันดามันโดยทั่วไปพบว่าเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงที่ระดับความลึก 20-60 เมตร โดยมี ค่าระหว่าง 32-33 psu ส่วนความเป็นกรด-ด่างของน้ำทะเลมีความแตกต่างกันน้อยมากพบอยู่ในช่วง 8.4-8.7 ชั้นมวลน้ำผสมจากผิวน้ำเดือนธันวาคม 2549- เมษายน 2550 มีความบางมากที่สุดของการ สำรวจในครั้งนี้ และพบลักษณะของน้ำผุด (upwelling) ในเดือนกุมภาพันธ์ 2550

คำสำคัญ