การศึกษาการดูดซับอินทรียวัตถุที่ละลายได้บนผิวของแร่ดินเหนียว

บทคัดย่อ

คาร์บอนอินทรีย์ที่ละลายได้มีบทบาทสำคัญในกระบวนทางชีวธรณีเคมีดินและการเคลื่อนย้ายสารอินทรีย์และอนินทรีย์ภายในดิน และขึ้นอยู่กับลักษณะดินและแร่วิทยาของดิน การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะการดูดซับคาร์บอนอินทรีย์ในรูปที่ละลายน้ำที่ผิวของแร่ดินเหนียว โดยศึกษาดินเหนียวจาก 6 ชุดดิน คือ ชุดดินโคราช ชุดดินยโสธร ชุดดินสตึก ชุดดินปากช่อง ชุดดินตาคลี ชุดดินลพบุรี วิเคราะห์สมบัติทางเคมีและฟิสิกส์ของตัวอย่างดิน วิเคราะห์ความเข้มข้นของคาร์บอนอินทรีย์ทั้งหมด และในรูปที่ละลายน้ำได้ ส่วนแร่ดินเหนียวที่แยกได้จากดินแต่ละชนิดนำมาศึกษาไอโซเทิร์มของการดูดซับคาร์บอนอินทรีย์ ผลการศึกษาพบว่า ดินที่ศึกษาทั้ง 6 บริเวณ มีปริมาณอนุภาคดินเหนียวแตกต่างกันอยู่ในพิสัย 70-726 กรัมต่อกิโลกรัม ซึ่งมีเนื้อดินคลอบคลุมดินทรายถึงดินเหนียว และมีแร่ดินเหนียวเด่นคือ แร่เคโอลิไนต์ และสเมกไทต์ ดินมีปริมาณคาร์บอนอินทรีย์ที่ละลายได้อยู่ในพิสัย 550-670 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม และมีคาร์บอนอินทรีย์ทั้งหมดอยู่ในพิสัย 0.55-37.73 กรัมต่อกิโลกรัม การดูดซับคาร์บอนอินทรีย์ที่ละลายได้ของแร่ดินเหนียวที่ศึกษาทั้งหมดสามารถสามารถอธิบายได้ดีด้วยแบบจำลอง อินิเชียลแมสไอโซเทอม (Initial mass isotherm) ซึ่งลักษณะการดูดซับคาร์บอนที่ละลายได้นั้นขึ้นกับความเข้มข้นของคาร์บอนที่มีอยู่ในดินและที่เพิ่มเติมในสารละลาย โดยไม่สามารถอธิบายโดยแบบจำลองแบบแลงเมียร์ (Langmuir isotherm) และฟรอยด์ลิค (Freundlich isotherm)

คำสำคัญ