การแพร่กระจายและผลกระทบทางเศรษฐสังคมของการรุกรานของปลากดเกราะในประเทศไทย
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การสำรวจประชาคมปลาทำการศึกษาในพื้นที่ 2 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดตากและจังหวัดเพชรบูรณ์ ผลการศึกษาในแหล่งน้ำที่มีการแพร่ระบาดของปลากดเกราะ บริเวณอำเภอเมือง จังหวัดตาก ได้แก่ หนองยายปลา พบปลาทั้งสิ้น 14 ชนิด โดยพบปลาต่างถิ่น 3 ชนิด คือ ปลากดเกราะ กินยุง และนิล ใน หนองระแหง พบปลาทั้งสิ้น 11 ชนิด รมทั้งปลากดเกราะด้วย ในส่วนของการเปรียบเทียบประชากร ปลาในแหล่งน้ำที่ไม่มีปลากดเกราะแพร่ระบาดในหนองขวาง ผลสำรวจพบปลาทั้งสิ้น 11 ชนิด ส่วน ใหญ่เป็นปลาที่พบทั่วไปตามแหล่งน้ำนิ่ง คือ ปลากะดี่หม้อ กริมควาย และยังพบว่ามีการปล่อยปลา ต่างถิ่นเพื่อการบริโภคในแหล่งน้ำแห่งนี้ ได้แก่ ปลาเล่งอื้อ นวลจันทร์เทศ ยี่สกเทศ และนิล ด้วย ใน เขตอำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ ซึ่งมีลักษณะเป็นแหล่งน้ำไหล คือ ลำน้ำเข็ก 2 บริเวณ คือ พื้นที่ไม่ มีการแพร่ระบาดของปลากดเกราะ บริเวณแก่งบางระจันนั้น มีลักษณะเป็นแอ่งน้ำลึกสลับเกาะแก่งใน เขตอุทยานแห่งชาติ พบปลา 13 ชนิด ส่วนพื้นที่ที่มีการแพร่ระบาดของปลากดเกราะ คือ บริเวณ ชุมชนหนองแม่นานั้นมีลักษณะเป็นลำน้ำที่มีแอ่งน้ำตื้นโดยเฉพาะช่วงฤดูแล้ง และตั้งอยู่ในพื้นที่ เกษตรกรรม พบปลาทั้งสิ้น 11 ชนิด รวมทั้งปลากดเกราะ สำหรับการศึกษาองค์ประกอบของอาหาร ในกระเพาะของปลากดเกราะ พบว่า อาหารที่พบส่วนใหญ่เป็นพวกตะไคร่น้ำ เศษซากหญ้า สัตว์พื้น ท้องน้ำ รวมถึงกลุ่มไดอะตอมที่เกาะติดวัสดุตามพื้นท้องน้ำ และไม่มีพบว่ามีการกินสัตว์จำพวกลูกกุ้ง และลูกปลาผลการศึกษาสภาพเศรษฐกิจ-สังคมของชุมชนและชาวประมง พบว่า ส่วนใหญ่ทำประมงเป็นอาชีพ เสริม โดยความคิดเห็นเกี่ยวกับปลากดเกราะมีผลต่อทรัพยากรสัตว์น้ำ พบว่า ปลากดเกราะมีผลต่อ การทำประมงในระดับ 10-60%โดยปลากดเกราะไปรบกวนเหยื่อปลาที่จะมากินเบ็ด และทำให้ เครื่องมือประมงเสียหาย ปลากดเกราะมีผลต่อทรัพยากรสัตว์น้ำในระดับค่อนช้างสูง เนื่องจากปลากด เกราะกินไข่ปลาและลูกปลา หอย รวมทั้งแย่งที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำอื่นๆ จึงทำให้สัตว์น้ำลดลง และ ทำลายทรัพยากรและระบบนิเวศ ซึ่งชาวบ้านส่วนใหญ่ทราบว่าปลากดเกราะเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่น รุกราน นอกจากนี้ยังพบว่าปลากดเกราะทำให้รายได้ลดลงอยู่ในระดับต่ำ (10-30%) ในส่วนของการ นำปลากดเกราะไปใช้ประโยชน์พบว่า ส่วนใหญ่ปลากดเกราะถูกทิ้ง มีเพียงส่วนน้อยที่นำไปบริโภค โดยวิธีการจัดการกับปลากดเกราะในแหล่งน้ำได้แก่ ทิ้งขึ้นฝั่ง เผาทิ้ง ปล่อยคืนแหล่งน้ำ ปุยหมัก และ แจ้งเจ้าหน้าที่ของรัฐ และควรมีรางวัลนำจับปลากดเกราะ โดยการรณรงค์รับซื้อปลากดเกราะจากชาว บ้าน และจัดกิจกรรมจับปลากดเกราะให้ชาวบ้านช่วยกันจับแล้วนำมาแลกกับไข่