รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559
การเพิ่มมูลค่าขี้เลื่อยไม้สวนป่าเป็นวัสดุเพาะเห็ดเชิงพาณิชย์
ปิติ กาลธิยานันท์ กรมป่าไม้ พ.ศ. 2559 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทำการศึกษาศักยภาพของขี้เลื่อยไม้สวนป่า จำนวน 5 ชนิด ได้แก่ กระถินเทพา ยูคาลิปตัส คามาลดูเลนซิส ยูคาลิปตัสยู โรฟิลล่า สัก และขี้เลื่อยผสม เป็นวัสดุเพาะเห็ดทดแทนวัสดุเพาะจากขี้เลื่อยยางพารา โดยทดสอบกับเห็ดจำนวน 2 ชนิด คือ เห็ดแครง (Schizophyllum commune Fr.) และเห็ดหลินจือ (Ganoderma lucidum) ด้วยวิธีเพาะในถุงพลาสติกซึ่งบรรจุขี้เลื่อยไม้สวนป่าดังกล่าว และขี้เลื่อยไม้ยางพารา ทำการปลูกเชื้อเห็ดในถุงเพาะบ่มที่อุณหภูมิห้อง จนกระทั่งเส้นใยเห็ดเจริญเต็มถุงเพาะเลี้ยง หลังจากนั้นเก็บผลผลิต และประเมินศักยภาพการให้ผลผลิต โดยวิเคราะห์น้ำหนักสดของเห็ดแครง และน้ำหนักแห้งของเห็ดหลินจือ ด้วยค่าสถิติ F-test และวิธีการของ DMRT ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% และวิเคราะห์ปริมาณโพลีแซคคาไรด์รวม และไตรเทอร์ปีนอยด์รวม ในเห็ดหลินจือแห้งด้วยวิธีการ colorimetric method พบว่าการเพาะเห็ดแครงจากวัสดุเพาะกระถินเทพาให้ผลผลิตไม่แตกต่างจากยางพาราอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนวัสดุเพาะสัก ให้ผลผลิตที่มากกว่ายางพารา สำหรับเห็ดหลินจือ วัสดุเพาะยูคาลิปตัส คามาลดูเลนซิส ยูคาลิปตัสยู โรฟิลล่า และวัสดุเพาะผสม ให้ผลผลิตไม่แตกต่างจากวัสดุเพาะยางพาราอย่างมีนัยสำคัญ ส่วนวัสดุเพาะกระถินเทพา ให้ผลผลิตที่มากกว่ายางพารา ปริมาณโพลีแซคคาไรด์รวม และไตรเทอร์ปีนอยด์รวม ที่เพาะจากวัสดุเพาะกระถินเทพาให้สารสำคัญ ทั้ง 2 ชนิดใกล้เคียงกับวัสดุเพาะยางพารา
คำสำคัญ
การเพิ่มมูลค่าMushroomเห็ดCommercial PlantationPlantation Timber SawdustValue – Addedขี้เลื่อยไม้สวนป่าสวนป่าเชิงพาณิชย์
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การศึกษาความหลากหลายของเห็ดราในพื้นที่ป่าชุมชน
นางสุรางค์ เธียรหิรัญ กรมป่าไม้ พ.ศ. 2554 ความหลากหลายของเห็ดในป่าดิบแล้ง เขตอุทยานแห่งชาติภูพาน จังหวัดสกลนคร เพื่อการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืน
พิทักษ์ วงษ์ชาลี มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร พ.ศ. 2557 การตรวจหาสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพเพื่อนำไปใช้ประโยชน์ในผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางของเห็ดจากป่าพื้นที่ฟื้นฟูในจังหวัดน่านและจังหวัดยโสธร
พรเทพ ชมชื่น มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม พ.ศ. 2560 การเปรียบเทียบชนิดของวัสดุเพาะต่อการสร้างสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพในเห็ดหลินจือและเห็ดขอนป่า
เยาวภา อร่ามศิริรุจิเวทย์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 การศึกษาการเพาะพันธุ์เห็ดป่าบริโภคได้ ในเขตป่าชุมชนบ้านหินฮาว อำเภอบ้านฝาง จังหวัดขอนแก่น
ผกามาศ จุลศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2559 การศึกษาความเป็นไปได้ของการใช้ผักตบชวา ต้นจอก และต้นธูปฤาษีเป็นวัสดุเพาะเห็ดฟาง
ฐาปกรณ์ คำหอมกุล มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย พ.ศ. 2559 ความหลากหลายทางพันธุกรรมและการใช้ประโยชน์ความหลากหลายของเห็ดป่าอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา: ป่าดงใหญ่ อ.วาปีปทุม จ.มหาสารคาม
ผศ.ดร. ยุวดี อินสำราญ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2560 การเปรียบเทียบชนิดของวัสดุเพาะต่อการสร้างสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพในเห็ดป่า (Ganoderma spp. และ Lentinus spp.) และการนำวัสดุเพาะที่ใช้แล้วไปพัฒนาเป็นคอมโพสิตบอร์ดที่มีมูลค่าสูงขึ้น
เยาวภา อร่ามศิริรุจิเวทย์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพืชและเห็ดเพื่อการใช้ประโยชน์ในการอนุรักษ์ป่าไม้
วิพรพรรณ์ เนื่องเม็ก มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2552 ความหลากหลายทางชีวภาพของเห็ดจากพื้นที่ศึกษาวิจัยของสวนสัตว์เปิดเขาเขียว จังหวัดชลบุรี และการคัดเลือกเห็ดที่มีศักยภาพนำไปใช้ประโยชน์
อรวรรณ สัตยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2554