การพัฒนาศักยภาพของชุมชนในการประยุกต์ใช้ภูมิปัญญาด้าน หัตถกรรมพื้นบ้านจักสานเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่อง การพัฒนาศักยภาพของชุมชนในการประยุกต์ใช้ภูมิปัญญาด้านหัตถกรรมพื้นบ้านจักสาน เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยมีวิธีการดำเนินการวิจัยที่ใช้กระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วนร่วม มีทีมวิจัยชาวบ้านร่วมกระบวนการวิจัย โดยใช้เครื่องมือในการวิจัย เช่น การจัดเวทีสนทนากลุ่มย่อย การจัดเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ การศึกษาดูงาน การจัดเวทีรวบรวมข้อมูล และการทดลองปฏิบัติจริง พร้อมทั้งได้มีการจัดเวทีนำเสนอต่อชุมชนเพื่อแลกเปลี่ยน และระดมความคิดเห็นในการดำเนินการวิจัย เพื่อเป็นการส่งเสริมให้ชุมชนได้ใช้กระบวนการเรียนรู้ร่วมกันในการแก้ไขปัญหา ใช้การวิเคราะห์เชิงพรรณนา ผลการศึกษาพบว่า ปัญหาและอุปสรรคในการนำภูมิปัญญาพื้นบ้านหัตถกรรมจักสานมาใช้เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน คือ คนในชุมชนไม่เห็นความสำคัญต่อคุณค่าในวิถีชีวิต วัฒนธรรม และทรัพยากรชุมชน ขาดการส่งเสริมกิจกรรมกลุ่มอาชีพในชุมชน ให้เป็นพื้นที่ในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ของชาวบ้านภายในชุมชน และขยายผลไปสู่ชุมชนอื่นๆภายในตำบล เพื่อพัฒนาศักยภาพของชุมชนและสร้างการพึ่งตนเองที่เข้มแข็งและยั่งยืนต่อไป สำหรับการพัฒนาศักยภาพของชุมชนในการประยุกต์ใช้ภูมิปัญญาด้านหัตถกรรมพื้นบ้านจักสาน เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ชุมชนเกิดความตระหนักในปัญหาที่เกิดขึ้นเกิดและการมีส่วนร่วมของชุมชนในการแก้ปัญหาโดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่น โดยใช้ทรัพยากรและสิ่งแวดล้อมที่สามารถหาได้ง่ายภายในชุมชนมาใช้เป็นวัตถุดิบหลักในการผลิต ซึ่งจะนำไปสู่การพึ่งตนเองของชุมชนได้อย่างยั่งยืน นอกจากนี้ คนในชุมชนตำบลบางมะฝ่อ ปัจจุบันยอมรับว่าสังคมจะอยู่รอดได้อย่างยั่งยืนนั้นด้วยภูมิปัญญาท้องถิ่น การนำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ในการแก้ปัญหาจะช่วยลดความเสี่ยงต่อการล่มสลายของครอบครัว ชุมชน และยังช่วยให้ชุมชนสามารถพึ่งพาตนเองได้ อีกทั้งยังมีความภูมิใจในคุณค่าและวัฒนธรรมของตนมากขึ้น ให้ความสำคัญของการใช้หัตถกรรมพื้นบ้านจักสานเป็นอัตลักษณ์ของชุมชน และใช้เป็นทรัพยากรทางเศรษฐกิจและสังคม