Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559

การตรวจหาสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพของราเอนโดไฟตที่แยกได้จากจันทน์กะพ้อ (Vaticadiospyroides)ไทรย้อย (Ficus microcapa) ราชพฤกษ์ (Cassiafistula) ลำดวน (Melodorum fruticosum) เลี่ยน (Melia azedarach) และอินทนิลน้ำ (Lagerstroemiaspeciosa) บริเวณ คณะวิทยาศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม

พรเทพ ชมชื่น มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม พ.ศ. 2559

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) แยกราเอนโดไฟต์จากพืชสมุนไพร 2) นํามาตรวจกรองหาฤทธิ์ทางชีวภาพ และ 3) เผยแพร่ทางอินเตอร์เน็ตที่เวปไซต์โดยเก็บตัวอย่างกิ่ง และใบที่ปราศจากโรคของพืชสมุนไพร 6 ชนิด จากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม ซึ่งแยกราเอนโดไฟต์ ได้ทั้งหมด 16 ไอโซเลต เป็นราในกลุ่ม mycelia sterilia จากนั้นนํามาตรวจกรองฤทธิ์ทางชีวภาพเบื้องด้วยวิธี agar diffusion พบว่าราไอโซเลต FMIC3 (L) จากไทรย่อยมีเส้นผ่านศูนย์กลางบริเวณยับยั้งสูงที่สุดต่อแบคทีเรีย Escherichia coli เท่ากับ 23.0 มิลลิเมตร และไอโซเลต WREL1 (L) จากต้นโมกและไอโซเลต FMIC3 (L) มีบริเวณยับยั้งสูงที่สุดต่อแบคทีเรีย Staphylococcus aureus เท่ากับ 18.0 มิลลิเมตร จากการตรวจกรองนี้จะคัดเลือกราไอโซเลตที่มีฤทธิ์น่าสนใจมาเพาะเลี้ยงในอาหารเหลว 4 ชนิด และสกัดสารสกัดหยาบด้วยเอทิลอะซิเตท จากนั้นนําสารสกัดหยาบ 13 ตัวอย่าง ไปทดสอบฤทธิ์ต้านจุลินทรีย์ด้วยวิธี microtitre broth assay พบว่าความเข้มข้นต่ำสุดของสารสกัดที่ยับยั้งการเจริญของแบคทีเรีย E. coli และ แบคทีเรีย S. aureus มีค่า 32 – 1,024 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร การทดสอบด้วยวิธี colorimetric assay พบสารสกัด 8 ตัวอย่าง มีความเข้มข้นต่ำสุดที่ยับยั้งการเจริญของรา Candida albicans 50% (IC50) เท่ากับ 50 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร พบสารสกัด 5 ตัวอย่าง มีฤทธิ์ต้านเชื้อวัณโรค Mycobacterium tuberculosis ที่ความเข้มข้นต่ําสุดที่ยับยั้งการเจริญของเชื้อวัณโรคมีค่า 200 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร โดยวิธี microplate Alamer blue assay พบสารสกัดจํานวน 2 ตัวอย่าง มีฤทธิ์ต้านเชื้อมาลาเรีย Plasmodium falciparum ที่ความเข้มข้นต่ำสุดของสารสกัดที่ยับยั้งการเจริญของเชื้อมาลาเรียได้ 50% (IC50) คือ 20 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร การทดสอบสารสกัดด้วยวิธี colorimetric cytotoxicity assay พบสารสกัด 5 ตัวอย่าง มีฤทธิ์ยับยั้ง มะเร็งช่องปาก และ 4 ตัวอย่าง มีฤทธิ์ยับยั้งมะเร็งเต้านม ราเอนโดไฟต์ที่ได้จากการวิจัยครั้งนี้จํานวน 16 ไอโซเลต เก็บรักษาไว้ที่สาขาวิชาเทคโนโลยีชีวภาพ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม ข้อมูลและผลวิจัยได้รวบรวม และเผยแพร่ทางอินเตอร์เนตที่เวปไซต์ http://www.biotec-chandra. com/ bioactivities/

คำสำคัญ

BiodiversityAntibacterial activityความหลากหลายทางชีวภาพสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพEndophytic fungiAntifungal activityBioactive compoundฤทธิ์ต้านแบคทีเรียThai medicinal plantพืชสมุนไพรไทยราเอนโดไฟต์ฤทธิ์ต้านรา

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การตรวจสายพันธุ์ของเชื้อเดงกีด้วยวิธีอณูชีวโมเลกุลที่สถาบันบำราศนราดูร

สุมนมาลย์ อุทยมกุล กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2562

การจัดจำแนกทางพฤกษศาสตร์ของมะหาด และการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีชีวภาพของพืชเพื่อผลิตสารกลุ่มสติลบีนอยด์

นายชัยวัฒน์ เอนกลาภากิจ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2562

การศึกษาสารสกัดชีวภาพไล่แมลงศัตรูพืชจากสมุนไพรผู้ไท จังหวัดกาฬสินธุ์

อนุรักษ์ ปิ่นทอง กาฬสินธุ์ พ.ศ. 2553

ผลของสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพจากสาหร่ายต่อไรฝุ่น,<I> Dermatophagoides pteronyssinus</I> (Trouessart)

สุนีรัตน์ เรืองสมบูรณ์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2554

การตรวจหาคุณลักษณะและการยับยั้งเชื้อราของไคโตซาเนสจากพืชไทย

มานะ ขาวเมฆ พ.ศ. 2562

การหาองค์ประกอบทางเคมีและการค้นหาสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพจาก ต้นติ้วขน (Cratoxylum formosum ssp. pruniflorum ) ต้นกำจาย (Caesalpinia digyna) และ ต้นโพทะเล (Thespesia populnea)

สุชาดา จันทร์พรหมมา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2553

การใช้เทคนิคทางอณูชีววิทยาในการจัดจำแนกชนิดของสาหร่ายขนาดเล็กและไดอะตอม

รชนิมุข หิรัญสัจจาเลิศ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2556

องค์ประกอบทางเคมีและสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพจากพะยอม

กรรณิการ์ พิมพ์รส มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก พ.ศ. 2558

การประเมินฤทธิ์ทางชีวภาพของสารสกัดจากราเอนโดไฟท์ที่แยกได้จากต้นติ้วเกลี้ยงและติ้ว

ทวีศักดิ์ จึงวัฒนตระกูล มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2560

การออกฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและเชื้อจุลินทรีย์: กรณีศึกษาของสมุนไพรชุมชนโพรงมะเดื่อ

อรุณรัตน์ สัณฐิติกวินสกุล มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม พ.ศ. 2558