รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559
การสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันอย่างยั่งยืนในโซ่อุปทานวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในการเข้าสู่ตลาดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน
วลัยลักษณ์ อัตธีรวงศ์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2559 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาอุปสรรคและแรงขับเคลื่อนที่สำคัญในการการสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันอย่างยั่งยืนของในโซ่อุปทานของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม 2) เพื่อศึกษาถึงความสัมพันธ์ในมิติเชิงเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อมในรูปแบบของการสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันอย่างยั่งยืนในโซ่อุปทานของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในการเข้าสู่ตลาดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน 3) เพื่อพัฒนาโมเดลสมการโครงสร้าง (Structure Equation Model) ของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันอย่างยั่งยืนในโซ่อุปทานของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในการเข้าสู่ตลาดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน และ 4) เพื่อเสนอแนวทางในการนำองค์ความรู้มาประยุกต์ใช้เป็นดัชนีชี้วัดในมิติเชิงเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อมที่เป็นประโยชน์สำหรับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และดำเนินการเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม จากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในประเทศไทยจำนวน 460 ราย และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ทั้งสถิติพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติอนุมานโดยใช้การวิเคราะห์สมการโครงสร้าง (Structural Equation Modeling: SEM) ผลการวิจัยพบว่าโมเดลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยพบว่าปัจจัยภายนอกองค์กรอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อการสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันอย่างยั่งยืนโดยมีค่าสัมประสิทธิ์อิทธิพลเท่ากับ 0.824 นอกจากนั้นปัจจัยภายนอกยังมีอิทธิพลทางอ้อมต่อการสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันอย่างยั่งยืนผ่านปัจจัยภายในองค์กรโดยมีค่าสัมประสิทธิ์อิทธิพลเท่ากับ 0.856
คำสำคัญ
ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมSubstaiable Competitivenessความสามารถทางการแข่งขันอย่างยั่งยืน
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
แบบจำลองปัจจัยเชิงสาเหตุของความสามารถในการใช้ทรัพยากรเพื่อสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันอย่างยั่งยืนของอู่ซ่อมรถยนต์ในประเทศไทย
จันทร์เพ็ญ วรรณารักษ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ พ.ศ. 2558 รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการวิจัย เรื่อง แนวทางในการพัฒนาอุตสาหกรรมไมซ์เพื่อการสร้างความ ได้เปรียบทางการแข่งขันอย่างยั่งยืนของไมซ์ซิตี้เมืองพัทยา
ธนัฎฐ์ตฤณ บุนนาค มหาวิทยาลัยบูรพา วิทยาเขตสระแก้ว พ.ศ. 2561 การพัฒนานวัตกรรมเพื่อการเพิ่มมูลค่าและขีดความสามารถในการแข่งขันยุคเศรษฐกิจดิจิทัลของผ้าทอไทยพวนในจังหวัดลพบุรี
สุธาสินี ศิริโภคาภิรมย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี พ.ศ. 2560 การพัฒนานวัตกรรมการตลาด เพื่อความยั่งยืนของธุรกิจชุมชน
นวรัตน์ นิธิชัยอนันต์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ พ.ศ. 2563 การพัฒนาโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของความได้เปรียบทางการแข่งขันที่มีผลต่อการดำเนินงานของธุรกิจ
อารยา อึงไพบูลย์กิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2561 การเตรียมความพร้อมและแนวโน้มผลกระทบการรวมกลุ่มประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนที่มีต่อผลสำเร็จทางด้านการตลาดในวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมอุตสาหกรรมเครื่องใช้ไฟฟ้า และอิเล็กทรอนิกส์
ปภพพล เติมธีรกิจ มหาวิทยาลัยศรีปทุม พ.ศ. 2561 การศึกษาความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่มีผลต่อการเป็นองค์กรแห่งนวัตกรรมของผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมเพื่อสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันอย่างยั่งยืน
ไพโรจน์ บุตรชีวัน มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2559 รูปแบบเชิงสาเหตุของกรอบแนวคิดเทคโนโลยี องค์กรและสิ่งแวดล้อมที่มีอิทธิพลต่อมูลค่ากิจการผ่านการนำอีคอมเมิร์ซไปใช้ในธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมของไทย
ธนาภิญญ์ อัตตฤทธิ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2563 ความได้เปรียบในการแข่งขันของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมประเภทธุรกิจบริการอสังหาริมทรัพย์กับการเข้าร่วมเป็นสมาชิกประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน
นิติ รัตนปรีชาเวช มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2557 การพัฒนานวัตกรรมการตลาด การตลาดดิจิทัลและการสร้างตราเมือง/ตราผลิตภัณฑ์ผ่านการมีส่วนร่วมสร้างคุณค่าจากการฝึกอบรมบุคลากรและผู้ประกอบการชุมชน โดยใช้หลักเศรษฐกิจพอเพียงอย่างยั่งยืน: กรณีศึกษากลุ่มจังหวัดภาคตะวันออก (ชลบุรี ระยอง จันทบุรี ตราด)
จิระวัฒน์ อนุวิชชานนท์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต พ.ศ. 2564