Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559

ฟองไฟโบรอินห้ามเลือดทางการแพทย์ที่ย่อยสลายได้จากเศษไหม

อนุชา รักสันติ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2559

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

วัสดุห้ามเลือดในร่างกายสามารถเตรียมได้จากพอลิเมอร์ธรรมชาติหรือพอลิเมอร์ สังเคราะห์ ไหมเป็นพอลิเมอร์ธรรมชาติประกอบด้วยไฟโบรอินและเซริซิน การลอกกาวไหม เป็นการกำจัดเซริซินออกจากไฟโบรอินด้วยสารละลายโซเดียมคาร์บอเนต 0.5 เปอร์เซ็นต์ (น้ำหนักต่อปริมาตร) ที่อุณหภูมิ 100 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 30 นาที และไฟโบรอินสามารถ ละลายได้ในสารละลายผสมแคลเซียมคลอไรด์ต่อเอทานอลต่อน้ำในอัตราส่วนโดยโมลเท่ากับ 1 ต่อ 2 ต่อ 8 ที่อุณหภูมิ 110?5 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 2 ชั่วโมง หลังจากนั้นนำสารละลาย ไฟโบรอินไปกำจัดเกลือออกด้วยเยื่อเลือกผ่านในถุงเซลลูโลสที่จำกัดให้มีมวลโมเลกุล 10000 ดาลตัน แช่ในน้ำกลั่น เป็นเวลา 3 วัน ขั้นตอนสุดท้ายสารละลายไฟโบรอินนี้ได้ถูกแช่แข็งที่ อุณหภูมิ -10 ถึง -20 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 1 วัน และทำแห้งด้วยวิธีทำแห้งแบบแช่เยือก แข็งเป็นเวลา 3 วัน ฟองไฟโบรอินถูกเชื่อมไขว้ด้วยพอลิเอทิลีนไกลคอลไดไกลซิดิลอีเธอร์ (PEGDE) ที่ ปริมาณต่าง ๆ และฟองไฟโบรอินดัดแปรได้ถูกวิเคราะห์หาการจัดเรียงโมเลกุล และสัณฐาน วิทยาด้วยฟูเรียร์ทรานส์ฟอร์มอินฟราเรดสเปกโทรสโคปีและการถ่ายภาพโดยใช้กำลังขยาย อิเล็กตรอนแบบส่องกราด ตามลำดับ จากนั้นหาค่า ระดับการเชื่อมไขว้ การดูดซึมน้ำ การ ละลายน้ำ ปริมาณความชื้น เศษเถ้าที่เหลือจากการเผาไหม้ และการย่อยสลาย ผลการ ทดลองพบว่าฟองไฟโบรอินดัดแปรที่เชื่อมไขว้ด้วย PEGDE 10.0 เปอร์เซ็นต์ (น้ำหนักต่อ น้ำหนัก) เป็นค่าที่เหมาะสมที่สุด โดยฟองไฟโบรอินดัดแปรด้วย PEGDE 5.0-40.0 เปอร์เซ็นต์ (น้ำหนักต่อน้ำหนัก) จะแสดงพันธะเชื่อมระหว่างหมู่คาร์บอน-ออกซิเจน-คาร์บอน อย่างไรก็ ตามความเป็นเนื้อเดียวกันของฟิล์มผสมแบบมีรูพรุนเกิดขึ้นเมื่อปริมาณ PEGDE เท่ากับ 5.0- 20.0 เปอร์เซ็นต์ (น้ำหนักต่อน้ำหนัก) ยิ่งไปกว่านั้นการย่อยสลายแสดงให้เห็นว่าฟองไฟโบรอิน ที่เชื่อมด้วย PEGDE 30.0-40.0 เปอร์เซ็นต์ (น้ำหนักต่อน้ำหนัก) มีการละลายออกมาหลังจาก แช่ในสารละลายบัฟเฟอร์โปรตีเอส-ฟอสเฟตเป็นเวลา 2 วันขึ้นไป ฟองไฟโบรอินดัดแปรด้วย PEGDE 10.0 เปอร์เซ็นต์ (น้ำหนักต่อน้ำหนัก) มีระดับการเชื่อมไขว้ การดูดซึมน้ำ การละลายน้ำ ปริมาณความชื้น เศษเถ้าที่เหลือจากการเผาไหม้ และการย่อยสลายที่ 28 วัน เท่ากับ 81.7?0.66 %, 16.11?0.59 เ ท ่ า , 10.15?2.02 %, 11.58?1.45 %, 0.24?0.25 %, แ ล ะ 86.16?14.60 ตามลำดับ โดยการฆ่าเชื้อด้วยการอาบรังสีแกมมาพบว่าไม่ได้ทำให้ฟอง ไฟโบรอินดัดแปรที่มีโครงสร้างแบบบีต้าเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด

คำสำคัญ

Silk fibroinSpongeabsorbableHemostaticsilk wasteใช้ห้ามเลือดฟองไฟโบรอินจากไหมละลายได้เศษไหม

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การเตรียมวัสดุไฮโดรฟิลิก และไฮโดรโฟบิกเมโซพอร์รัสซิลิกา จากเถ้าแกลบเพื่อนำไปใช้ขนส่งยาที่ละลายช้า

ศุภกิจ สุทธิเรืองวงศ์ คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ พ.ศ. 2553

การพัฒนาเทคนิคการเตรียมตัวเรือนด้วยกระบวนการฉีดขึ้นรูปวัสดุผง

ณัฏฐิตา ชวนเกริกกุล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2559

การเตรียมถ่านกัมมันต์จากของเสียประเภทโฟมพอลิยูรีเทนโดยการกระตุ้น ทางเคมีด้วยโพแทสเซียมคาร์บอเนต สำหรับการดูดซับสีย้อม

ศรีสุดา นิเทศน์ธรรม มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2558

การกำจัดฟอร์มัลดีไฮด์ในน้ำเสียจากห้องปฏิบัติการกายวิภาคศาสตร์ ด้วยถ่านกัมมันต์

พ.ศ. 2559

ผลของสารอินทรีย์ธรรมชาติและโลหะหนักต่อการย่อยสลายไดโคฟอลด้วยแลคเคสในถัง ปฏิกรณ์ชีวภาพเมมเบรน

กรรณิกา รัตนพงศ์เลขา มหาวิทยาลัยราชธานี พ.ศ. 2562

การสกัดแบบเสริมฤทธิ์สำหรับแยกซีเรียมออกจากสารละลายธาตุหายากผสมผ่าน เยื่อแผ่นเหลวที่พยุงด้วยเส้นใยกลวง

ประกร รามกุล มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2554

จลนพลศาสตร์ปฏิกิริยาออกซิเดชันและการกำจัดไฮโดรเจนซัลไฟด์ ด้วยโพแทสเซียมเปอร์แมงกาเนต

จรัญ บุญกาญจน์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2552

การรั่วซึมระกับจุลภาคของสารยึดติดหลังกำจัดการปนเปื้อนด้วยสารไพรเมอร์ที่มีฤิทธิ์เป็นกรด

ศิริวิมล ศรีสวัสดิ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2557

การบําบัดน้ําเสียสีย้อมผ้าประเภทไดเร็กท์ ด้วยกระบวนการตกตะกอนไฟฟ้าเคมี

มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม พ.ศ. 2560

เสถียรภาพการกระจายตัวของสารแขวนลอยน้ําเคลือบเซรามิกที่ได้จากการดูดซับ เซททิลพิริดิเนียมคลอไรด์ผสมกับพอลิไวนิลแอลกอฮอล์

ปรีชา ปัญญา มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร พ.ศ. 2558