ผลของการควั่นกิ่ง และการรัดกิ่ง ที่มีผลต่อการ ออกดอก ติดผล และ คุณภาพของผลเม่าหลวง

บทคัดย่อ

ผลของการควั่นกึ่ง รัดกึ่ง ควั่นพร้อมรัดกึ่ง และไม่ควั่นและ ไม่รัดกิ่ง (ตัวควบคุม) ต่อการออก ดอก ติดผล และคุณภาพของผลเม่าหลวงสายต้นฟ้าประทาน ทำการทคลองระหว่างเดือนตุลาคม 2549 ถึงเดือนพฤยภาคม 2551 ในแปลงเกษตรกร ตำบลสร้างค้อ อำภอภูพาน จังหวัดสกลนคร และคณะ ทรัพยากรธรรมชาติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาขตสกลนคร วางแผนการทคลอง แบบ Randomized Complete Block Design RCBD) พบว่าหลังจากทำการ ควั่นกึ่ง รัดกิ่ง ควั่นพร้อมรัด กึ่ง และ ไม่ควั่นและไม่รัดกึ่ง ในเดือนกันยายน 2550 ทั้ง 4 วิธีการมีผลต่อเปอร์เซ็นต์การแทงช่อดอก และผลผลิตเฉลี่ยต่อกึ่งที่แตกต่างกันทางสถิติอย่างมีนัยสำคัญ (P-0.05) โดยวิธีการรัดกึ่งมีเปอร์เซ็นต์ การแทงช่อดอก และผลผลิตเฉลี่ยต่อกึ่งสูงที่สุดเท่า 94.81 % และ 1,623.16 กรัมต่อกึ่งตามลำดับ อย่างไรก็ตามกลับพบว่าทั้ง 4 วิธีการไม่มีผลต่อจำนวนดอกต่อช่อ น้ำหนักช่อดอก และความยาวช่อคอก น้ำหนักช่อผล จำนวนผลต่อช่อ น้ำหนักผล เปอร์เซ็นต์การสุกของผล เปอร์เซ็นต์การติดของผล ปริม าณ แทนนิน ปริมาณกรด ปริมาณวิตามินซี และปริมาณของแข็งทั้งหมดที่ละลายน้ำได้ (TSS) เมื่อทำการเปรียบเทียบปริมาณการสะสม total nitrogen (TN) และ total nonstiructural carbohydrate (TNC) ในใบและกึ่งของทั้ง 4 วิธีการทดลองพบว่า การไม่ควั่นและไม่รัดกิ่ง (ตัวควบคุม) มีปริมาณการสะสมในโตรเจน (total nitrogen ; TV)ในใบ สูงสุด และ วิธีการรัดกิ่งมีปริมาณการสะสม ในโตรเจน (total nitrogen ; TN) ในกึ่งสูงที่สุด เมื่อเทียบกับวิธีการควั่นกึ่ง รัดกึ่ง และ ควั่นพร้อมรัดกึ่ง ส่วนปริมาณการสะสมคาร์โบไฮเดรต (total nonstructural carbobydrate ; TNC) ในใบและกึ่งพบว่า วิธีการรัด และ ควั่นพร้อมรัดกิ่ง มีปริมาณการสะสมคาร์ โบไฮเดรต (total nonstructural carbobydrate ; TNC) สูงกว่าการควั่น และ ไม่ควั่นและ ไม่รัดกิ่ง (ตัวควบคุม)

คำสำคัญ