รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2558
รูปแบบและกระบวนการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาศีล 5 ในรายวิชา ศึกษาทั่วไป (ความจริงของชีวิต) ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏ เชียงใหม่
กันยารัตน์ รินศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พ.ศ. 2558 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัย เรื่อง "รูปแบบและกระบวนการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาศีล 5 ในรายวิชาศึกษา
ทั่วไป (ความจริงของชีวิต) ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่" มีวัตถุประสงค์ ดังนี้
เพื่อศึกษาปัจจัยที่เป็นสาเหตุทำให้นักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่มีพฤติกรรมไม่รักษาศีล 5
2) เพื่อศึกษารูปแบบและกระบวนการพัฒนาการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาศีล 5 ในรายวิชาศึกษาทั่วไป
(ความจริงของชีวิต) ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่ 3) เพื่อประเมินผลการใช้รูปแบบและ
กระบวนการพัฒนาการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาศีล 5 ในรายวิชาศึกษาทั่วไป (ความจริงของชีวิต) ของ
นักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่ เก็บข้อมูลด้วยวิธีการสัมภาษณ์และสังเกต วิเคราะห์ข้อมูลเชิง
คุณภาพ ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยที่เป็นสาเหตุทำให้นักศึกษามีพฤติกรรมที่ไม่รักษาศีล 5 คือ ตนเอง
เพื่อน และครอบครัว 2) กระบวนการพัฒนาการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาศีล 5 คือ กระบวนการแก้ปัญหา
ร่วมกับการใช้วิธีสอนแบบไตรสิกขา และวิธีสอนโดยการสร้างศรัทธาและโยนิโสมนสิการ 3) ผลการใช้
รูปแบบและกระบวนการพัฒนาการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาศีล 5 ส่งผลให้นักศึกษามีพฤติกรรมการรักษา
ศีล 5 ดีขึ้นทุกข้อ สามารถละเว้นจากการฆ่าสัตว์ การลักทรัพย์ การประพฤติผิดในกาม การพูดโกหก
พูดส่อเสียด พูดคำหยาบ และพูดเพ้อเจ้อและการดื่มสุราและเสพยาเสพติดได้มากขึ้น
คำสำคัญ
5นักศึกษาวิชาศึกษาทั่วไปมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่รูปแบบและกระบวนการเรียนเพื่อพัฒนาศีล
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
รูปแบบและกระบวนการพัฒนาพฤติกรรมการรักษาศีล 5 ของนักศึกษา สถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดเชียงใหม่
กันยารัตน์ รินศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พ.ศ. 2559 กระบวนการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาศีล ๕ ในรายวิชาความจริงของชีวิต
กันยารัตน์ รินศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พ.ศ. 2561 กระบวนการสร้างเสริมจิตสำนึกตามหลักศีล 5 แก่เยาวชนในโรงเรียนจังหวัดเชียงใหม่
สุนทรี สุริยะรังษี มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2561 การนําศีล 5 ไปใช้ในชีวิตประจำวันเพื่อส่งเสริมจริยธรรมของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาโรงเรียนหนองแค (สรกิจพิทยา) จังหวัดสระบุรี
อุทัย สติมั่น มหาวิทยาลัยสวนดุสิต พ.ศ. 2559 การพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอนแบบอริยสัจ 4 เพื่อพัฒนาทักษะการคิดของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนเทศบาล 5 (แก้วปัญญาอุปถัมภ์) เทศบาลเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา
ณัฐมา ศุภชนานันท์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2554 แนวทางการส่งเสริมพฤติกรรมการรักษาศีล 5 ของนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี
ธันวดี ดอนวิเศษ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี พ.ศ. 2560 การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมตามหลักศีล 5 ของครูผู้สอน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5
พระมหาอนุพันธ์ อานนฺทเมธี(พรมชาลี) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2562 การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนตามแนวจิตวิทยาเชิงบูรณาการเพื่อเสริมสร้างพฤติกรรมการรักษาศีล 5 ตามหลักสุจริต 3 ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนกลุ่มปฐมนคร
ประสาร มาลากุล ณ อยุธยา มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต พ.ศ. 2559 รูปแบบการจัดการเรียนรู้ศีล 5 สำหรับนักเรียนประถมศึกษา
พระสุวรรณมหาพุทธาภิบาล (โฮ้) สุภทฺโท มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2563 อิทธิพลของการใช้หลักปรัชญาเศรษฐกิจแบบพอเพียงที่ส่งผลต่อการปฏิบัติตามหลักศีล 5 ของนักเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดนครปฐม
จักรพงษ์ กันรัมย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม พ.ศ. 2563