Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2558

การศึกษาการควบคุมของวิถีสัญญาณอินเตอร์เฟียรอนผ่านเซ็นเซอร์ของไวรัสดีเอ็นเอในเซลล์ภูมิคุ้มกันของหนูโรคลูปัสด้วยวิธีโปรตีโอมิกส์

ไตรรักษ์ พิสิษฐ์กุล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2558

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

โรคแพ้ภูมิตนเองเกิดขึ้นเมื่อเซลล์ภูมิคุ้มกันตอบสนองต่อแอนติเจนของตัวเองผิดปกติและนำไปสู่การอักเสบในเนื้อเยื่อ ปฏิสัมพันธ์ระหว่างพันธุกรรมและสิ่งแวดล้อมเป็นส่วนส่งเสริมให้อาการของโรคเป็นมากขึ้น สารไซโตไคน์ที่ทำให้เกิดโรคเอสแอลอีและโรครูมาตอยด์ที่สำคัญคือ อินเตอร์เฟอร์รอนแอลฟ่า โรคเอสแอลอีเกิดจากภูมิต้านทานผิดปกติเรื้อรังซึ่งจะทำให้เกิดการสร้างแอนติบอดี้ต่อต้ารเนื้อเยื่อตนเองและทำให้เกิดไตอักเสบ การส่งสัณญาณผ่านเซ็นเซอร์กรดนิวคลีสามารถกระตุ้นการผลิตอินเตอร์เฟอร์รอนแอลฟ่าจากเดนไดรติกเซลล์ และส่งเสริมความรุนแรงของโรคเอสแอลอี Stimulator of interferon genes (Sting) เป็นตัวรับดีเอ็นเอและส่งสัญญาณต่อเพื่อให้เกิดการสร้างอินเตอร์เฟอร์รอนแอลฟ่า ความผิดปกติของ Stingสามารถก่อให้เกิดโรคหลอดเลือดอักเสบในเด็กซึ่งมีอาการคล้ายโรคเอสแอลอี อย่างไรก็ตามการศึกษาการทำงานของ Sting ในสัตว์ทดลองของโรคแพ้ภูมิตนเองยังมีความขัดแย้งกันอยู่ เพื่อที่จะค้นหาว่า Sting มีส่วนร่วมในการเกิดโรคลูปัส, หนูลูปัส Fcgr2b-deficient จะถูกทำการผสมพันธุ์กับหนู Sting-deficient และหนูที่ได้จากการผสมนี้จะถูกติดตามอาการของโรคลูปัส จากผลการศึกษานี้พบว่า หนูลูปัส Fcgr2b-deficient สามารถมีชีวิตอยู่ได้นานขึ้น มีการสร้างแอนติบอดี้ต่อเนื้อเยื่อตนเองลดลง และ เกิดไตอักเสบลดลง ความรู้จากการศึกษานี้เป็นหลักฐานยืนยันแนวคิดสำหรับการวางแผนที่จะยับยั้ง Sting ในการรักษาโรคแพ้ภูมิตนเองในอนาคต

คำสำคัญ

Autoimmune diseaselupus-mouse modelSystems Biologyviral DNA-sensor

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การศึกษาเชิงระบบของการส่งสัญญาณผิดปกติในเซลล์ของระบบภูมิคุ้มกันในหนูโรคลูปัส

ไตรรักษ์ พิสิษฐ์กุล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2559

การศึกษาเชิงระบบของการส่งสัญญาณผิดปกติในเซลล์ของระบบภูมิคุ้มกันในหนูโรคลูปัส

ไตรรักษ์ พิสิษฐ์กุล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2558

การศึกษาความสัมพันธ์ ของระดับการแสดงออกของยีนที่เกี่ยวข้อง กับระบบภูมิคุ้มกันกับความรุนแรง ของโรคติดเชื้อไวรัสเด็งกิว

กัญญา ศุภปีติพร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2552

ฤทธิ์ต้านไวรัส กระตุ้นภูมิคุ้มกันและส่งเสริมสมรรถภาพการเจริญเติบโตของสารไมริเซตินในสุกร

วศิน เจริญตัณธนกุล มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2567

การประเมินประสิทธิภาพของพลาสมิดที่สร้างอินเตอร์เฟอรอนแกมม่าในการเหนี่ยวนำการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันแบบใช้เซลล์ต่อเชื้อไวรัส porcine reproductive and respiratory syndrome

วศิน เจริญตัณธนกุล มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2554

การใช้ประโยชน์เซลล์ภูมิคุ้มกันโดยกำเนิดและวิถีสัญญาณในสุขภาพและโรค

ธนาภัทร ปาลกะ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

ผลทางจลศาสตร์ของอินเตอร์เฟียรอนแลมป์ดาสามต่อซับเซลลูลาร์โปรตีนโปร์ไฟล์ในเซลล์ที่ถูกทรานสเฟคด้วยไวรัสตับอักเสบบี

ณัฎฐิยา หิรัญกาญจน์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2559

การแยกและวิเคราะห์ชนิดและหน้าที่ของเซลล์เม็ดเลือดของสัตว์ในกลุ่มครัสเตเชียนและความเกี่ยวข้องในกลไก การก่อโรคของไวรัส

กัลยาณ์ ศรีธัญญาลักษณา-แดงติ๊บ ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2552

ชีววิทยาเชิงระบบสาหรับสืบค้นกลไกการตอบสนองต่อการอักเสบในเซลล์แมคโครฟาจของหนู

พิทักษ์ สูตรอนันต์ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2557

ฤทธิ์ต้านไวรัสเฮอร์ปิสซิมเพล็กของเพี่ยนจื่อหวังในหลอดทดลอง

กษิดิศ ชาญนิรุตติ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2562