การศึกษาประสิทธิภาพของการประเมินความเสี่ยงในการพยากรณ์การเกิดแผลที่เท้าในผู้ป่วยเบาหวาน:การศึกษาแบบติดตามไปข้างหน้า

บทคัดย่อ

ปัญหาการบูรณาการการประเมินความเสี่ยงของการเกิดแผลเท่าเบาหวาน เพื่อการป้องกันความเสี่ยง โรคเบาหวานมีความซับซ้อน จากการมีส่วนร่วมของสหสาขาทางการแพทย์ของภาวะแทรกซ้อน งานวิจัยนี้ศึกษาประสิทธิภาพของการประเมินความเสี่ยงในการพยากรณ์การเกิดแผลที่เท่าในผู้ป่วยเบาหวาน : การศึกษาแบบติดตามไปข้างหน้า ในผู้ป่วยเบาหวานทั้งหมด 1,233 ราย พบความเสี่ยงต่ํา 1,066 ราย คิดเป็น 86.46% ความเสี่ยงปานกลาง 59 ราย คิดเป็น 4.79% และความเสี่ยงสูง 108 ราย คิดเป็น 8.76% มีค่าใกล้เคียงกับงานวิจัยก่อนหน้านี้ และเมื่อติดตามหลังประเมินไป 3 ปี แล้วพบว่าการเปลี่ยนแปลงความเสี่ยงสูงขึ้น 24 ราย คิด เป็น 1.95% โดยระหว่างการศึกษาความคลาดเคลื่อนของการประเมินด้วยแบบสอบถามเดิมจึงปรับแบบสอบถาม คือระบุสาเหตุการเกิดแผลเหตุเบาหวาน และลดคําถามที่เกี่ยวข้องกับสีอุณหภูมิ และขน เพื่อความกระชับรวดเร็วในการประเมิน นอกจากนี้ยังพบว่าขาดความชัดเจนของส่วนงานที่รับผิดชอบการประเมินความเสี่ยงการเกิดบาดแผลเบาหวาน การอบรมการประเมินความเสี่ยงการเกิดบาดแผลเบาหวานทั้งผู้ประเมินหรือบุคลากรยังไม่ครอบคุลม ขาดการประเมินการติดตามผู้ป่วยอย่างต่อเนื่อง (follow up) ก่อน และหลังการประเมินความเสี่ยงการเกิดบาดแผลเบาหวานอย่างเป็นระบบ ดังนั้นผลกระทบที่เกิดขึ้นตั้งแต่คุณภาพชีวิตของ ผู้ป่วย ภาระของบุคลากรทางการแพทย์ ภาระผู้ดูแล อีกทั้งงบประมาณสาธารณสุขที่เกิดขึ้นทั้งหมดจําเป็นจะต้องมีการดูแลและบูรณาการร่วมกันของหน่วยงานหลายส่วน ประกอบต้องเผยแพร่หลักเกณฑ์ และขั้นตอนการฝากอบรมอย่างต่อเนื่องแนวทางในการดูแลเท่าผู้ป่วยเบาหวาน และการพัฒนาเครื่องมือประเมินสุขภาพอิเล็กทรอนิกส์เพื่อลดความซ้ำซ้อนของภาระงานในการรายงานผล และติดตามผู้ถูกประเมิน ควรสร้างเครือข่ายการดูแลผู้ป่วยเบาหวาน เพื่ออํานวยความสะดวกบุคลากรตรวจติดตามเท่าเบาหวาน และเพิ่มการเข้าถึงบริการสาธรณสุข

คำสำคัญ