การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศภูมิศาสตร์เพื่อประโยชน์ในการศึกษาสภาพภูมิศาสตร์ร่วมกับปัจจัยทางสิ่งแวดล้อมของแหล่งที่อยู่อาศัยของปลาท้องถิ่นสำหรับภูมิประเทศที่สูง: กรณีศึกษาลำน้ำว้าอำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ลำน้ำว้าเป็นลำน้ำสาขาหนึ่งของแม่น้ำน่าน และเป็นลำน้ำสายหลักเพื่อการใช้ประโยชน์ทั้ง อุปโภค บริโภคและเพื่อการเกษตรของซุมซนบนพื้นที่สูงในเขตตำบลดงพญา อำเภออำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน การวิจัยนี้เป็นการศึกษาถึงแหล่งที่อยู่อาศัยของปลาท้องถิ่น โดยประยุกต์ใช้เทคโนโลยี สารสนเทศภูมิศาสตร์เพื่อประเมินสภาพพื้นที่ ประกอบกับคุณภาพน้ำทางกายภาพ เคมี และชีวภาพ ใน ฤดูน้ำมากและฤดูน้ำน้อย ผลการศึกษาพบสภาพพื้นที่มีระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง ระหว่าง 718 ถึง 800 เมตร พื้นที่มีความลาดชันตั้งแต่น้อยกว่า 2 % ถึง 75 % และพื้นที่ตลอดริมลำน้ำ ส่วนใหญ่เป็นไร่หมุนเวียน นาข้าว และที่อยู่อาศัย สำหรับสภาพพื้นที่แหล่งน้ำระดับความลึกและ ความเร็วกระแสน้ำมีความแตกต่างกันออกไปตามขนาดของลำน้ำและขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำในแต่ละ บริเวณ และแต่ละฤดูกาล โดยที่ในฤดูน้ำมากความเร็วกระแสน้ำต่ำสุดที่สุด 32.11 เมตรต่อวินาที และ เร็วที่สุด 133.74 เมตรต่อวินาที ในขณะที่ในฤดูน้ำน้อยความเร็วกระแสน้ำต่ำสุด 29.26 เมตรต่อวินาที และเร็วที่สุด 72.72 เมตรต่อวินาที คุณภาพน้ำทางกายภาพและเคมีเหมาะสมต่อการอยู่อาศัยของสัตว์ น้ำ โดยมีคำเฉลี่ยดังนี้อุณหภูมิ 22.34 + 1.06 องศาเซลเซียส ความโปร่งแสง 70.57 + 31.13 เซนติเมตร ความขุ่น 9.05 + 1.17 FTU ความเป็นกรด-ด่าง 7.41+ 0.27 ค่าความกระด้าง 78.20 + 13.02 mg/ ค่าความนำไฟฟ้า 179.57 : 51.10 มs/cm ค่าของแข็งที่ละลายในน้ำ 83.63 + 29.40 mg/1 และออกซิเจนละลายน้ำ 7.34 + 0.48 mg/1 และสำหรับคุณภาพน้ำทางชีวภาพ ระดับความ หลากหลายของแพลงก์ตอนพืช แพลงก์ตอนสัตว์ และสัตว์หน้าดินที่พบแสดงดัชนีความหลากหลายถึง คุณภาพน้ำส่วนใหญ่อยู่ในเกณฑ์ปานกลาง จากผลการวิจัยสรุปได้ว่าลักษณะของแหล่งที่อยู่อาศัยตลอด ลำน้ำในพื้นที่ศึกษามีสภาพแวดล้อม คุณภาพน้ำ ความอุดมสมบูรณ์ ที่ใกล้เคียงกัน สำหรับการ ดำเนินงานอนุรักษ์ปลาท้องถิ่นที่ชุมชนให้ความสำคัญต่อการปกป้องแหล่งที่อยู่ของปลาแต่แนวโน้มของ ทรัพยากรปลาท้องถิ่นยังคงลดลง จึงมีความจำเป็นที่จะต้องมีการปรับปรุงการดำเนินงานเพื่อเพิ่ม ประสิทธิภาพ เช่น การกำหนดชนิดพันธุ์สำคัญที่เป็นเป้าหมายในการอนุรักษ์ การกำหนดขอบเขตพื้นที่ ควรพิจารณาถึงชีววิทยาการแพร่กระจาย การเลือกแหล่งที่อยู่ทั้งเพื่อการหาอาหารและการผสมพันธุ์ วางไข่ และการจัดการแหล่งน้ำที่อาจมีผลในการเปลี่ยนแปลงสภาพนิเวศควรได้รับการพิจารณาอย่าง รอบครอบและมีแผนงานรองรับการเปลี่ยนแปลง