การวิเคราะห์การรู้จำแบบในลายผ้าทอมือเพื่อเพิ่มสมรรถนะการสร้างสรรค์ของผู้ประกอบการผ้าทอมือ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ประการแรก คือ เพื่อวิเคราะห์แบแผนการรู้จำแบบในลายผ้าทอมือที่จะช่วยให้ทราบถึงสิ่งบ่งชี้วิธีการจัดการกับความหลากหลายของแบบรูป ความรู้ต้นทุนสำหรับต่อยอดของผู้ประกอบการ้าทอมือ รวบรวมข้อมูลด้วยชุดทดสอบและสัมภาษณ์ กลุ่มตัวอย่างข้อมูลจากลายขิด 152 ลายที่กลุ่มตัวอย่าง 21 คน เลือก นำมาแจกแจงความถี่ คำนวณสัดส่วนและจัดลำดับและวิเคราะห์เนื้อหาจากการสัมภาษณ์ แล้วสร้างแบบแผนการรู้จำแบบ ประการที่สองเป็นการวิเคราะห์เพื่อกำหนดสิ่งบ่งชี้องค์ประกอบ เพื่อเพิ่มสมรรถนะการสร้างสรรค์ของผู้ประกอบการผ้าทอมือ โดยการวิเคราะห์ความหมายองค์ประกอบสมรรถนะการสร้างสรรค์ ด้วยวิธีถอดบทเรียนจากผู้เชี่ยวชาญระดับสากล และการกำหนดสิ่งบ่งชี้ตามความหมายขององค์ประกอบสมรรถนะการสร้างสรรค์ โดยวิเคราะห์เนื้อหาจากการสัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่างผู้ประกอบการผ้าทอมือในพื้นที่วิจัยจำนวน 37 คน ผลการวิจัย พบว่า แบบแผนการรู้จำแบบโดยจำลักษณะเด่นเฉพาะแห่งด้วยจุดและเส้น 7 ประเภท จำลักษณะเด่นโดยรวมด้วยแบบรูป 8 ลักษณะ พบว่า มีสิ่งบ่งชี้สมรรถนะการสร้างสรรค์ของผู้ประกอบการผ้าทอมือ 50 ข้อ ใน 8 องค์ประกอบ เรียงลำดับตามจำนวนสิ่งบ่งชี้จากมากไปหาน้อย คือ ความรอบรู้ของผู้ประกอบการผ้าทอมือ 12 ข้อ การนำความคดไปใช้ 8 ข้อ ความคิดต่อยอดความรู้ 7 ข้อ การสะสมประสบการณ์ 6 ข้อ ความเชื่อมั่นและความไว้วางใจต่อกันของผู้ประกอบการผ้าทอมือ 5 ข้อ อีกสามองค์ประกอบที่เหลือมีจำนวนสิ่งบ่งชี้องค์ประกอบละ 4 ข้อเท่ากัน นั่นคือ ความใส่ใจต่อผู้อื่น การแบ่งปันกับผู้อื่นและความร่วมมือร่วมใจกับผู้อื่น ด้วยผลการวิจัยชี้ว่าผู้ประกอบการผ้าทอมือมีความรอบรู้เป็นต้นทุนเพื่อการสร้างสรรค์เพียงพอ การเพิ่มสมรรถนะการสร้างสรรค์ของผู้ประกอบการจึงต้องเน้นการเพิ่มประสงการณ์หรือมุมมองใหม่ด้วยแนวคิดหรือรูปลักษณ์ผลิตภัณฑ์ที่เป้นสากลเพิ่มขึ้น

คำสำคัญ