Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2563

การพัฒนาการท่องเที่ยวในเขตมรดกทางวัฒนธรรม พื้นที่เมืองเก่าสงขลา

นายจเร สุวรรณชาต สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) พ.ศ. 2563

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการพัฒนาศักยภาพทรัพยากรการท่องเที่ยวในเขตมรดกทางวัฒนธรรม พื้นที่เมืองเก่าสงขลา 2) เพื่อศึกษาการจัดการการตลาดการท่องเที่ยวในเขตมรดกทางวัฒนธรรม พื้นที่เมืองเก่าสงขลา 3) เพื่อศึกษาการบริหารจัดการท่องเที่ยวภายในเขตมรดกทางวัฒนธรรม พื้นที่เมืองเก่าสงขลาเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน 4) เพื่อศึกษาแนวทางการปรับปรุงพื้นที่เพื่อรองรับการท่องเที่ยวในเขตมรดกทางวัฒนธรรม พื้นที่เมืองเก่าสงขลาสู่การพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน 5) เพื่อจัดทำเส้นทางท่องเที่ยวภายในเขตมรดกทางวัฒนธรรม พื้นที่เมืองเก่าสงขลา และ 6) เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวในเขตมรดกทางวัฒนธรรม พื้นที่เมืองเก่าสงขลา เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ดังกล่าวคณะผู้วิจัยมุ่งศึกษา รวบรวม วิเคราะห์ ข้อมูลทางด้านศักยภาพการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในเขตมรดกทางวัฒนธรรม พื้นที่เมืองเก่าสงขลา โดยใช้หลักฐานข้อมูลและเอกสารที่เกี่ยวข้อง รวมถึงการลงพื้นที่สำรวจภาคสนาม การสัมภาษณ์บุคคลที่เกี่ยวข้อง การสนทนากลุ่มกับตัวแทนชุมชนท่องเที่ยวและ ตัวแทนจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องผลจากการวิจัยพบว่า การท่องเที่ยวในเขตมรดกทางวัฒนธรรมพื้นที่เมืองเก่าสงขลา มีสถานที่ท่องเที่ยวที่มีความโดดเด่นด้านสถาปัตยกรรม มีความเชื่อมโยงกับด้านประวัติศาสตร์ สะท้อนถึงวัฒนธรรม ความเชื่อและสะท้อนถึงวิถีชีวิตของคนในพื้นที่ได้อย่างชัดเจน สอดคล้องตามแนวทางการประเมินคุณค่าของ The Burra Charter การบริหารจัดการการท่องเที่ยวในเขตมรดกทาง วัฒนธรรมพื้นที่เมืองเก่าสงขลา พบว่า ขาดการบริหารจัดการตามแนวคิดการบริหารจัดการการท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม ในด้านความปลอดภัยให้แก่นักท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยว และด้านบริหารจัดการนักท่องเที่ยว นอกจากนี้พบว่า ด้านการตลาดการท่องเที่ยวในเขตมรดกทางวัฒนธรรมพื้นที่ เมืองเก่าสงขลา ยังขาดการประชาสัมพันธ์ข่าวสารด้านการท่องเที่ยว ข้อเสนอแนวทางการพัฒนา ศักยภาพทรัพยากรทางการท่องเที่ยวดังกล่าว สอดคล้องไปตามแนวคิดการอนุรักษ์เมืองและย่านประวัติศาสตร์คือ การปรับปรุง ดัดแปลง อาคารหรืองานสถาปัตยกรรมต่าง ๆ ควรรักษาโครงสร้างและตัวอาคาร ลักษณะเฉพาะของอาคาร ไว้ซึ่งคุณค่าทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม อิงกับสิ่งแวดล้อมและภูมิทัศน์ของเมืองที่มีอยู่เดิม พยายามน าอาคารเก่ามาใช้ประโยชน์เพื่อรองรับการท่องเที่ยว ที่สำคัญหลีกเลี่ยงการรื้อถอนตัวอาคารหรือสถาปัตยกรรม ข้อเสนอแนะสำหรับการวิจัยครั้งต่อไป คือ การศึกษาเกี่ยวกับการสร้าง Branding ของเมืองสงขลา เพื่อนำไปต่อยอดให้กลายเป็นสินค้าในบริบทการท่องเที่ยว การศึกษาวิจัยศักยภาพการท่องเที่ยวและการบริหารจัดการการท่องเที่ยวของแหล่งพื้นที่อื่น ๆ อาทิ สถานที่ท่องเที่ยวในลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา และการศึกษาเพื่อสร้างเส้นทางหรือโปรแกรมการท่องเที่ยวที่เชื่อมโยงการท่องเที่ยวแหล่งท่องเที่ยวในย่านเมืองเก่าอื่น ๆ

คำสำคัญ

Sustainable TourismCultural Heritageมรดกทางวัฒนธรรมการท่องเที่ยวที่ยั่งยืนSongkhla Old Townเมืองเก่าสงขลา

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การจัดการการตลาดการท่องเที่ยวในเขตมรดกทางวัฒนธรรม พื้นที่เมืองเก่าสงขลา

ดร. นราวดี บัวขวัญ สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) พ.ศ. 2561

การบริหารจัดการพื้นที่ในเขตมรดกทางวัฒนธรรมพื้นที่เมืองเก่าสงขลาเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน

ดร. นุชลี ทิพย์มณฑา สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) พ.ศ. 2563

การนำระบบโลจิสติกส์มาพัฒนาเมืองเก่าราชบุรี เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจและการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน

ภฤศญา ปิยนุสรณ์ หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการพัฒนาระดับพื้นที่ (บพท.) พ.ศ. 2563

โครงการอนุรักษ์ฟื้นฟูและพัฒนาย่านการค้าเมืองเก่านครราชสีมา ให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์

การุณย์ ศุภมิตรโยธิน มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2564

ศักยภาพทรัพยากรในเขตมรดกทางวัฒนธรรม พื้นที่เมืองเก่าสงขลา เพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน

นางสาวปิยาภรณ์ ธุระกิจจำนง สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) พ.ศ. 2563

ศึกษาศักยภาพการเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ของชุมชนบ่อสุพรรณ

พิมพ์พรรณ อำพันธ์ทอง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ พ.ศ. 2563

แนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวใหม่ด้วยวัดร้าง : กรณีศึกษาเมืองเก่าเชียงใหม่

ผศ. แทนวุธธา ไทยสันทัด สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) พ.ศ. 2561

การศึกษาศักยภาพและขีดความสามารถในการรองรับของแหล่งท่องเที่ยวชุมชนโบราณในจังหวัดศรีสะเกษเพื่อพัฒนาไปสู่การพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์อย่างยั่งยืน

พิชญาพร ศรีบุญเรือง มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ พ.ศ. 2565

ยุทธศาสตร์การพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมท้องถิ่น ชุมชนบ้านถ้ำเสือและบ้านแหลมสัก อำเภออ่าวลึก จังหวัดกระบี่

จารุณี คงกุล สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2566

การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศวัฒนธรรมภูเตาโปง บ้านบุ่งกุ่ม ตำบลนาหอ อำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย

สาคร พรหมโคตร มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2560