Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2563

การยกระดับเขตอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม (สถาปัตยกรรม) เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวภายในพื้นที่กลุ่มจังหวัดล้านนา

ผศ.ดร. เทิดศักดิ์ เตชะกิจขจร สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) พ.ศ. 2563

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

พื้นที่เมืองเก่าของจังหวัดลำพูน แพร่ และน่าน เป็นพื้นที่ที่มีมรดกทางวัฒนธรรม สถาปัตยกรรมที่คงความเป็นเอกลักษณ์และสะท้อนพัฒนาการทางประวัติศาสตร์และสังคมของพื้นที่ แต่จากสถานการณ์ปัจจุบัน มรดกทางวัฒนธรรมดังกล่าวยังไม่มีการบริหารจัดการที่เป็นระบบ ทั้งในแง่ของการอนุรักษ์มรดกทางสถาปัตยกรรมและการบริหารจัดการการท่องเที่ยว จึงทำให้มรดกทางวัฒนธรรมทรงคุณค่าเหล่านี้ไม่เป็นที่รับรู้ของนักท่องเที่ยว และขาดศักยภาพในการดึงดูดนักท่องเที่ยว ให้เดินทางมาเยี่ยมชมเท่าที่ควร การศึกษาเพื่อหาแนวทางการยกระดับพื้นที่ดังกล่าวเพื่อรองรับกิจกรรมการท่องเที่ยวในระยะยาวที่ต้องอยู่บนพื้นฐานของสมดุลการพัฒนาและการอนุรักษ์จึงเป็น เรื่องที่มีความจำเป็นอย่างยิ่ง จากเหตุผลดังกล่าวข้างต้น จึงเป็นที่มาของการจัดทำแผนงานวิจัยเรื่อง “การยกระดับเขตอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม (สถาปัตยกรรม) เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวภายในพื้นที่กลุ่มจังหวัด ล้านนา” โดยแผนงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ได้แก่ 1) เพื่อวิเคราะห์ความคุ้มทุนในการยกระดับการ ท่องเที่ยวภายในเขตอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม (สถาปัตยกรรม) ของจังหวัดลำพูน แพร่ และน่าน, และ 2) เพื่อเสนอแนวทางการยกระดับเขตอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม (สถาปัตยกรรม) ของ จังหวัด ลำพูน แพร่ และน่าน เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว โดยศึกษาจากเอกสาร และการวิเคราะห์ผลจากการ จัดกิจกรรมการท่องเที่ยวทดลองในพื้นที่เขตอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม (สถาปัตยกรรม) จังหวัดลำพูน แพร่ น่าน รวมถึงการสังเคราะห์ข้อมูลจากผลการศึกษาวิจัยจากโครงการย่อยที่ 1 แนวทางการเพิ่มขีดความสามารถ และการจัดการห่วงโซ่คุณค่าส าหรับการท่องเที่ยว เพื่อสร้างความได้เปรียบทางการท่องเที่ยวในเขตอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม (สถาปัตยกรรม), โครงการย่อยที่ 2 แนวทางการ ยกระดับสิ่งปลูกสร้างในเขตอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม (สถาปัตยกรรม), และโครงการย่อยที่ 3 แนว ทางการออกแบบเพื่อส่งเสริมการรับรู้มรดกทางสถาปัตยกรรมของนักท่องเที่ยวในเขตอนุรักษ์มรดก ทางวัฒนธรรม (สถาปัตยกรรม) พื้นที่กลุ่มจังหวัดล้านนา ผลการศึกษา พบว่า ความคุ้มทุนในการยกระดับการท่องเที่ยวภายในเขตอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม (สถาปัตยกรรม) ของจังหวัดล าพูน แพร่ และน่าน อยู่ในระดับที่ก่อให้เกิดความคุ้มค่าใน การลงทุน ส่วนแนวทางการยกระดับเขตอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม (สถาปัตยกรรม) จังหวัดลำพูน แพร่ และน่าน ประกอบด้วยการยกระดับ 3 แนวทางหลักๆ ได้แก่ แนวทางการเพิ่มขีดความสามารถ และการจัดการห่วงโซ่คุณค่าสาหรับการท่องเที่ยวเพื่อสร้างความได้เปรียบทางการท่องเที่ยว, แนวทางการยกระดับองค์ประกอบทางกายภาพเพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยวด้วยการออกแบบที่สอดคล้อง กับภูมิทัศน์เมืองและมีมาตรฐานรับรอง, และแนวทางการออกแบบเพื่อส่งเสริมการรับรู้มรดกทาง สถาปัตยกรรมของนักท่องเที่ยว

คำสำคัญ

การท่องเที่ยวแนวทางการพัฒนาDevelopment Guidelineกลุ่มจังหวัดล้านนาการเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจLanna regionValue Additionเขตอนุรักษ์Attractions’ ImprovementPreserved DistrictTouirsmการยกระดับแหล่งท่องเที่ยว

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

แนวทางการกำหนดเขตอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม (สถาปัตยกรรม) เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวในเขตพื้นที่กลุ่มจังหวัดล้านนา

อัมเรศ เทพมา มหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2561

แนวทางการจัดทำโครงสร้างและกระบวนการบริหารจัดการ เขตอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม (สถาปัตยกรรม) เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวในพื้นที่กลุ่มจังหวัดล้านนา

เทิดศักดิ์ เตชะกิจขจร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2561

แนวทางการจัดทำโครงสร้างและกระบวนการบริหารจัดการเขตอนุรักษมรดกทางวัฒนธรรม (สถาปัตยกรรม) เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวในพื้นที่กลุ่มจังหวัดล้านนา

เทิดศักดิ์ เตชะกิจขจร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2561

แนวทางการปรับปรุงสภาพแวดล้อมเพื่อรองรับกิจกรรมการท่องเที่ยวภายในเขตอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม (สถาปัตยกรรม) พื้นที่กลุ่มจังหวัดล้านนา

เทิดศักดิ์ เตชะกิจขจร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2562

แนวทางการบริหารจัดการสภาพแวดล้อมทางกายภาพของพื้นที่ที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และการท่องเที่ยว: เปรียบเทียบระหว่างกรณีศึกษาของประเทศพัฒนาแล้ว และประเทศกำลังพัฒนา

สุพจน์ พรหมพยัคฆ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พ.ศ. 2557

การบริหารจัดการการท่องเที่ยวในเขตอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม (สถาปัตยกรรม) ในพื้นที่กลุ่มจังหวัดล้านนา

เทิดศักดิ์ เตชะกิจขจร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2561

การจัดการการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์อย่างยั่งยืน : เมืองมรดกโลก-มรดกวัฒนธรรมมีชีวิต กรณีศึกษา เมืองประวัติศาสตร์สุโขทัยและเมืองบริวาร

มณีรัตน์ สุขเกษม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ พ.ศ. 2561

การจัดการทรัพยากรทางสถาปัตยกรรมและวัฒนธรรมในชุมชนเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวบนฐานวัฒนธรรมในเขตเมืองน่าน

ณวิทย์ อ่องแสวงชัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2558

การศึกษาศักยภาพและขีดความสามารถในการรองรับของแหล่งท่องเที่ยวชุมชนโบราณในจังหวัดศรีสะเกษเพื่อพัฒนาไปสู่การพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์อย่างยั่งยืน

พิชญาพร ศรีบุญเรือง มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ พ.ศ. 2565

ระบบสัณฐานเครือข่ายย่านสร้างสรรค์ ตามแนวแกนเมืองมรดกโลก กำแพงเพชร สุโขทัย ศรีสัชนาลัย

วัชรพงษ์ ชุมดวง มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2564