การบริหารจัดการพื้นที่ในเขตมรดกทางวัฒนธรรมพื้นที่เมืองเก่าสงขลาเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบริบทพื้นที่ สถานการณ์การบริหารจัดการพื้นที่ด้านการท่องเที่ยวในเขตมรดกทางวัฒนธรรมพื้นที่เมืองเก่าสงขลา 2) วิเคราะห์สภาพการณ์ในการบริหารจัดการของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องด้านการท่องเที่ยวในเขตมรดกทางวัฒนธรรมพื้นที่เมืองเก่าสงขลา 3) จัดทำแนวทางการปรับปรุงพื้นที่เพื่อรองรับการท่องเที่ยวในเขตมรดกวัฒนธรรมพื้นที่เมืองเก่าสงขลาสู่การพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน และ 4) เสนอแนวทางการบริหารจัดการพื้นที่ในเขตมรดกทางวัฒนธรรมพื้นที่เมืองเก่าสงขลาเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยแบบผสมผสาน ประกอบด้วยกลุ่มตัวอย่าง 5 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ 1) สิ่งอำนวยความสะดวกด้านต่างๆใน พื้นที่เมืองเก่าสงขลา 2) แกนนำชุมชนที่เกี่ยวข้องในพื้นที่เมืองเก่าสงขลา จำนวน 15 คน 3) หน่วยงานภาครัฐเกี่ยวข้อง จำนวน 5 คน 4) หน่วยงานภาคเอกชนที่เกี่ยวข้อง จำนวน 15 คน และ 5) นักท่องเที่ยวที่เดินทางมาท่องเที่ยวในเขตมรดกทางวัฒนธรรมพื้นที่เมืองเก่าสงขลา จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 5 เครื่องมือ ได้แก่ 1) การสำรวจ 2) การประเมินศักยภาพการบริหารจัดการการท่องเที่ยว 3) การสัมภาษณ์ 4) การประชุมกลุ่มย่อย 5) แบบสอบถาม การวิเคราะห์ ข้อมูลเชิงคุณภาพวิเคราะห์สรุปอุปนัย การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้การวิเคราะห์ทางสถิติ ได้แก่ค่าร้อยละและค่าเฉลี่ย ผลการศึกษาพบว่า 1) บริบทพื้นที่เมืองเก่าสงขลาพบว่าสามารถจ าแนกแหล่งท่องเที่ยวเป็น คือ แหล่งท่องเที่ยวที่แสดงคุณค่าทางประวัติศาสตร์ แหล่งท่องเที่ยวที่สะท้อนความเชื่อทางศาสนาและแหล่งท่องเที่ยวที่เก็บรวบรวม แสดงงานหรือจัดกิจกรรมเกี่ยวกับศิลปวัฒนธรรม นักท่องเที่ยว สามารถเดินทางเข้าถึงได้อย่างสะดวกมีที่พักแรมรองรับจำนวน 3 แห่ง มีสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อรับการท่องเที่ยวในบางประเด็นที่ไม่เพียงพอ เช่น ที่จอดรถ และห้องน้ำสาธารณะ ด้านสถานการณ์ การบริหารจัดการพื้นที่ด้านการท่องเที่ยวในเขตมรดกทางวัฒนธรรมพื้นที่เมืองเก่าสงขลา 2) การวิเคราะห์สภาพการณ์ในการบริหารจัดการของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องด้านการท่องเที่ยวในเขตมรดกทางวัฒนธรรมพื้นที่เมืองเก่าสงขลา พบว่ามีจุดแข็งมากกว่าจุดอ่อน และมีหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้ามามีบทบาทในการขับเคลื่อนพัฒนาเมืองเก่าสงขลาจำนวนมาก และมีผลการประเมินศักยภาพการบริหาร จัดการการท่องเที่ยวในเขตมรดกทางวัฒนธรรมพื้นที่เมืองเก่าสงขลา มีค่าเฉลี่ยผลการให้คะแนนคือ 81.67 อยู่ในระดับมาตรฐานดีเยี่ยม นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับคุณภาพและความพร้อมของสิ่งอำนวยความสะดวกด้านการท่องเที่ยวในเขตมรดกทางวัฒนธรรมเมืองเก่าสงขลาอยู่ในระดับปานกลางคิดเป็นค่าเฉลี่ย 3.22 3) การจัดทำแนวทางการปรับปรุงพื้นที่เพื่อรองรับการท่องเที่ยวในเขตมรดกวัฒนธรรมพื้นที่เมืองเก่าสงขลาสู่การพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน พบว่าสถาปัตยกรรมที่ทรงคุณค่า (บ้านทรงคุณค่า) ควรมีการพัฒนา อนุรักษ์แหล่งสถาปัตยกรรมดังกล่าวให้ คงรักษาไว้ซึ่งเอกลักษณ์และความโดดเด่นของพื้นที่ไว้ ปรับปรุงแก้ไขสิ่งที่มีปัญหา และฟื้นฟูสิ่งที่สูญเสียไปให้กลับมาดังเดิม โดยคำนึงถึงองค์ประกอบทางกายภาพ เศรษฐกิจและสังคมของชุมชน โดยอาศัยความร่วมมือจากหลายภาคส่วน ทั้งเจ้าของพื้นที่ อาคาร เทศบาลนครสงขลา กรมศิลปากร และ 4) เสนอแนวทางการบริหารจัดการพื้นที่ในเขตมรดกทางวัฒนธรรมพื้นที่เมืองเก่าสงขลาเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน พบว่า ควรมีการกำหนดกลยุทธ์เพื่อพัฒนาพื้นที่ ได้แก่ กลยุทธ์การสร้างการมีส่วนร่วมกับผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในพื้นที่เมืองเก่าสงขลาสู่การพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน กลยุทธ์การพัฒนาการบริหารจัดการสิ่งดึงดูดใจด้านการท่องเที่ยวในเขตมรดกทางวัฒนธรรมพื้นที่ เมืองเก่าสงขลาสู่ความยั่งยืน กลยุทธ์การบริการจัดการขีดความสามารถในการรองรับการท่องเที่ยวใน เขตมรดกทางวัฒนธรรมพื้นที่เมืองเก่าสงขลาสู่ความยั่งยืน และกลยุทธ์พัฒนาการบริหารจัดการการ ท่องเที่ยวในเขตมรดกทางวัฒนธรรมพื้นที่เมืองเก่าสงขลาสู่ความยั่งยืน