การเปรียบเทียบประสิทธิภาพบริการแท็กซี่ด้วยวิธีโทรเรียกแบบค่าธรรมเนียมคงที่และแบบแปรผันตามอุปสงค์อุปทาน
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเปรียบเทียบประสิทธิภาพระหว่างนโยบายค่าธรรมเนียมเรียกแท็กซี่แบบคงที่กับนโยบายค่าธรรมเนียมเรียกแท็กซี่แบบแปรผันตามอุปสงค์และอุปทานภายใต้รูปแบบการประมูลแบบสองทางเมื่อผู้เข้าร่วมประมูลมีค่าเสียโอกาส โดยใช้วิธีเศรษฐศาสตร์เชิงทดลองในการประมูลและเก็บข้อมูล การวิจัยได้แยกพิจารณาประสิทธิภาพของนโยบายออกเป็น 4 หัวข้อได้แก่ ปริมาณการซื้อ-ขายได้สำเร็จ, ปริมาณการซื้อ-ขายได้สำเร็จในแต่ละช่วงเวลา, ค่าเสียโอกาสที่ลดได้ และประสิทธิภาพโดยรวมของนโยบาย ผลการศึกษาพบว่าทั้ง 2 นโยบายมีจุดเด่นแตกต่างกันชัดเจน โดยนโยบายค่าธรรมเนียมเรียกแท็กซี่แบบคงที่ใช้เวลาในการจับคู่ซื้อ-ขายเร็ว เนื่องจากผู้ประมูลทำการตัดสินใจเพียงแค่ว่าจะยอมรับหรือปฏิเสธราคาซื้อ-ขายที่กำหนดไว้แล้วหรือไม่ แต่นโยบายนี้ให้ผลปริมาณการจับคู่ซื้อ-ขายที่ต่ำ เกิดค่าเสียโอกาสสูงและมีประสิทธิภาพต่ำ สะท้อนให้เห็นว่าจะมีผู้โดยสารไม่มีรถแท็กซี่จะไปรับ-ส่ง และคนขับรถแท็กซี่อาจจะปฏิเสธผู้โดยสารและต้องขับตระเวนหรือรอลูกค้าคนต่อไป สำหรับนโยบายค่าธรรมเนียมเรียกแท็กซี่แบบแปรผันตามอุปสงค์และอุปทานจะสามารถจับคู่ซื้อ-ขายได้ดีมาก ลดค่าเสียโอกาสได้มาก มีประสิทธิภาพโดยรวมสูง แต่อาจจะใช้เวลาในการจับคู่ซื้อ-ขายช้ากว่า เนื่องจากผู้ประมูลสามารถตัดสินใจเสนอราคาตามความต้องการและพยายามเสนอราคาให้ได้ประโยชน์สูงสุด ดังนั้นนโยบายค่าธรรมเนียมเรียกใช้บริการรถแท็กซี่อาจจะต้องพิจารณาเลือกใช้ทั้ง 2 นโยบายประกอบกัน คือ นโยบายค่าธรรมเนียมเรียกแท็กซี่แบบคงที่ จะใช้ในวันและช่วงเวลาที่ความต้องการรถแท็กซี่ไม่ได้สูงมากนัก ส่วนนโยบายค่าธรรมเนียมเรียกรถแท็กซี่แบบแปรผันตามอุปสงค์และอุปทาน จะใช้ในช่วงเวลาและสถานการณ์ที่ความต้องการรถแท็กซี่มีจำนวนมาก เพื่อให้ราคาหรือค่าธรรมเนียมนั้นเป็นไปตามความต้องการของตลาด