การจัดการและการใช้ประโยชน์จากป่าบุ่งป่าทาม บุ่งชีหลง ตำบลโพนงาม อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความหลากหลายทางชีวภาพของพรรณในป่าบุ่ง ป้าทาม บุ่งชีหลง ตำบลโพนงาม อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม โดยการวางแปลงเก็บ ตัวอย่างพรรณไม้จำนวน 25 แปลง และคำนวณหาค่าดัชนีความสำคัญ และความหลากหลายทาง ชีวภาพ 2) ศึกษาการใช้ประโยชน์ป่านุ่งป่าทาม มุ่งชีหลง โดยใช้แบบสอบถาม จำนวน 326 ชุด 3) ศึกษาแนวทางในการจัดการป่านุ่งป่าทามโดยใช้แบบสอบถามและการจัดเสวนากลุ่ม นำข้อมูลมา วิเคราะห์ร่วมกันทั้งข้อมูลเชิงคุณภาพและปริมาณ ผลการศึกษาพบว่า 1) พรรณไม้ในป่นุ่งชีหลง พบทั้งหมด 43 วงศ์ 81 ชนิด ดัชนี ความสำคัญของพรรณไม้ใหญ่มีคำมากที่สุดได้แก่ กระโดนน้ำ มีค่าเท่ากับ 49.30 ดัชนีความ หลากหลายมีค่าเท่ากับ 3.61 ดัชนีความสำคัญของพรรณไม้หนุ่มมีค่ามากที่สุดได้แก่ ช่อย ดัชนีความ หลากหลายเท่ากับ 4.16 ส่วนไม้พื้นล่าง มีค่าตัชนีความหลากหลายเท่ากับ 3.96 2) การใช้ ประโยชน์จากบำายุ่งชีหลงของประชาชนส่วนใหญ่ใช้ประโยชน์หลายด้านทั้งเป็นแหล่งอาหาร แหล่ง สมุนไพร เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจ ปลูกพืช เลี้ยงสัตว์ แหล่งเรียนรู้ รวมถึงการประกอบพิธีกรรม การ มีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการป่ายุ่งชีหลงประชาชนมีส่วนร่วมในระดับป่านกลาง 3) การมี ส่วนร่วมในการจัดการป่นุ่งบำทาม งซีหลง ของประชาชนอยู่ในระดับป่านกลาง (x -3.00) การ จัดเสวนากลุ่มประชาชนได้เสนอให้มีกฎระเบียบในการใช้ประโยชน์จากป้า รวมถึงอยากให้ หน่วยงานภาครัฐเข้ามาช่วยสนับสนุนงบประมาณในการจัดการวมกันอนุรักษ์พื้นที่ป่นุ่งชีหลง และใช้ความเชื่อทางด้านดอนปูตาเข้ามาร่วมในการจัดการอีกทางหนึ่ง

คำสำคัญ