Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2561

ความชุกของโรคติดเชื้อปรสิตในประชากรตำบลก่อเอ้ อำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี

จิตติยวดี ศรีภา มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2561

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ยังคงเป็นแหล่งระบาดของโรคติดเชื้อปรสิตหลายชนิด ด้วยปัจจัยของการมีโฮสต์กึ่งกลางที่เหมาะสมต่อการเจริญเติบโตของเชื้อปรสิตร่วมกับการขาดสุขอนามัยที่ดีของประชาชน ทำให้ยังคงมีรายงานความชุกของโรคติดเชื้อปรสิตในประชากรมาอย่างต่อเนื่อง เช่นเดียวกับหลายพื้นที่ในประเทศไทยซึ่งโรคติดเชื้อปรสิตในประชากรก็ยังคงเป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญ ในตำบลก่อเอ้ อำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี เป็นอีกหนึ่งพื้นที่ที่เป็นแหล่งระบาดของโรคติดเชื้อปรสิตหลายชนิด จากการสำรวจความชุกของโรคติดเชื้อปรสิตในประชากรจาก 8 หมู่บ้านของตำบลก่อเอ้ จำนวน 937 ราย ด้วยวิธี modified formalin ethyl-acetate concentration technique พบว่ามีผู้ที่ตรวจพบการติดเชื้อปรสิตทั้งสิ้น 62 ราย (6.62%) ใน 62 รายนี้ ติดเชื้อพยาธิใบไม้ตับร่วมด้วยจำนวน 34 ราย และใน 34 รายนี้ มี 5 รายที่ติดเชื้อพยาธิใบไม้ตับร่วมกับพยาธิสตรองจิลอยด์ และมี 3 รายที่ติดเชื้อพยาธิใบไม้ตับร่วมกับพยาธิตัวตืดหรือพยาธิปากขอหรือพยาธิใบไม้ลำไส้ นอกเหนือจากการติดเชื้อพยาธิใบไม้ตับ ยังพบผู้เข้าร่วมโครงการที่ติดเชื้อปรสิตอื่นๆ ได้แก่ ผู้ติดเชื้อพยาธิตัวตืด 8 ราย พยาธิสตรองจิลอยด์ 16 ราย พยาธิปากขอ 2 ราย โปรโตซัวชนิด G. lamblia 1 ราย และ E. coli 1 ราย และจากการตรวจติดตามการติดเชื้อปรสิตซ้ำในผู้เข้าร่วมโครงการที่ได้รับการรักษาไปแล้ว พบการติดเชื้อปรสิตซ้ำในผู้เข้าร่วมโครงการบางราย โดยมีผู้ติดเชื้อพยาธิใบไม้ตับ 12 ราย ติดเชื้อพยาธิตัวตืด 4 ราย พยาธิสตรองจิลอยด์ 5 ราย และพยาธิปากขอ 1 ราย นอกจากนั้นจากการสัมภาษณ์ผู้ที่ตรวจพบการติดเชื้อปรสิตยังพบว่าผู้ติดเชื้อปรสิตส่วนใหญ่ยังคงมีความรู้ความเข้าใจและความเชื่อเกี่ยวกับโรคพยาธิใบไม้ตับและมะเร็งท่อน้ำดีไม่ถูกต้องตามหลักทางวิชาการ ผู้ติดเชื้อปรสิตส่วนใหญ่มีแนวคิดที่จะเลิกบริโภคอาหารสุกๆ ดิบๆ แต่อาหารที่ผู้ติดเชื้อปรสิตส่วนใหญ่ยังไม่สามารถลดหรือเลิกบริโภคได้ คือ ปลาร้า ดังนั้นจึงควรมีการรณรงค์ให้มีการบริโภคปลาร้าที่สุกและสะอาด ร่วมกับการให้ความรู้ตามหลักทางวิชาการที่ถูกต้อง เกี่ยวกับโรคติดเชื้อปรสิตที่พบบ่อยในชุมชนพร้อมกับการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของคนในชุมชนให้มีสุขอนามัยที่ดีขึ้นโดยใช้หลักเศรษฐศาสตร์พฤติกรรม นอกจากนั้นการตรวจติดตามการติดเชื้อปรสิตซ้ำในผู้เข้าร่วมโครงการที่เคยได้รับการรักษาไปแล้ว โดยเฉพาะในผู้เข้าร่วมโครงการที่เคยตรวจพบการติดเชื้อพยาธิใบไม้ตับ เพื่อเฝ้าระวังการพัฒนาความรุนแรงของโรคไปสู่การเป็นมะเร็งท่อน้ำดี และควรส่งเสริมให้ประชาชนในแหล่งระบาดของโรคได้มีความตระหนักต่อการติดเชื้อและมีโอกาสสุขภาพอย่างสม่ำเสมอ

คำสำคัญ

rural areaneglected tropical diseaseParasitic infectionพื้นที่ชนบทโรคเขตร้อนที่ถูกละเลโรคติดเชื้อปรสิต

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

ความชุกของ โรคติดเชื้อหนอนพยาธิ ในพื้นที่ตําบลซําสูง จังหวัดขอนแก่น ประเทศไทย

พิสมัย หอมจําปา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2559

ความชุกของการติดเชื้อหนอนพยาธิและปัจจัยเสียงของชาวบ้านที่อาศัยในตำบลนางแล จังหวัดเชียงราย ประเทศไทย

พัชรา ก้อยชูสกุล มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2557

โครงการการสำรวจชุมชนเพื่อศึกษาสถานการณ์โรคหนอนพยาธิโรคโปรโตซัวในลำไส้ ของประชาชนคนไทยในพื้นที่ 76 จังหวัดของประเทศไทย และ ปัจจัยกำหนดการเป็นโรค ปี พ.ศ. 2557

นายแพทย์รุ่งเรือง กิจผาติ กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2557

ปัจจัยเสี่ยงต่อหนอนพยาธิและติดเชื้อปรสิตลำไส้ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งของจังหวัดเชียงราย

พัชรา ก้อยชูสกุล พ.ศ. 2558

ระบาดวิทยาและสายพันธุ์เชื้อวัณโรคในเขตพื้นที่ระบาดวัณโรคดื้อยา จังหวัดกาญจนบุรี

จณิศรา ฤดีอเนกสิน กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ พ.ศ. 2559

ชนิดชีวนิสัยของริ้นฝอยทรายสัตว์รังโรคและเชื้อโรคลิชมาเนียในพื้นที่เกิดอุบัติการณ์โรคลิชมาเนีย ประเทศไทย

สุวิช ธรรมปาโล กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2556

การต้านการติดพยาธิออร์พิสทอร์คิส วิเวอรินิของสารสกัดจากพืช

จิตติยวดี ศรีภา มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2558

เชื้อก่อโรคที่นำโดยเห็บและโอกาสในการติดต่อสู่คนในประเทศไทย

มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2560

การติดเชื้อปรสิต การปนเปื้อนแคดเมียมในผัก และจุลินทรีย์ที่ทนและดูดซับแคดเมียมในสิ่งแวดล้อมที่ปนเปื้อนแคดเมียม อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก

วาสนา ฉัตรดำรง คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2553

ความหลากหลายทางชีวภาพของเห็บ จุลชีพก่อโรค และซิมไบออนต์ในเห็บ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย โดยเน้นที่สุรินทร์และจังหวัดใกล้เคียง

กฤษณ์ ปิ่นทอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ พ.ศ. 2557