รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2565
กาพัฒนามาตรฐานการท่องเที่ยวที่ยั่งยืนในพื้นที่อุทยานธรณีโลกสตูล จังหวัดสตูล
นงลักษณ์ โรจนแสง สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
แนวคิดการจัดการอุทยานธรณีเป็นพื้นที่จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวที่ยั่งยืน จึง
จำเป็นจะต้องมีการพัฒนามาตรฐานการท่องเที่ยวอุทยานธรณี เพื่อเป็นกลไกสำคัญในการพัฒนาระบบ
นิเวศการบริหารจัดการอุทยานธรณี และการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงธรณีของท้องถิ่นให้เป็นไปในทิศทาง
เดียวกัน โดยเฉพาะการมีส่วนร่วมในการกำกับดูแลกิจกรรมห่วงโซ่ทางการผลิตและการบริโภคในพื้นที่
อุทยานธรณี และกิจกรรมการพัฒนาห่วงโซ่คุณค่ากิจกรรมการท่องเที่ยวที่ยั่งยืน ซึ่งสามารถนำไปใช้เป็น
แนวทางในการพัฒนาจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวที่มีผลกระทบน้อยที่สุด และเป็นเครื่องมือในการ
ตรวจสอบมาตรฐานคุณภาพของกิจกรรมการพัฒนาในพื้นที่ ตลอดจนการยกระดับมาตรฐานการ
พัฒนาการท่องเที่ยวสู่ความเป็นสากล ซึ่งนับเป็นสิ่งสำคัญต่อการบริหารจัดการพัฒนาการท่องเที่ยวของ
อุทยานธรณี และจะนำไปสู่การยอมรับและความไว้วางใจจากประชาสังคมในที่สุด
การศึกษาออกแบบเกณฑ์มาตรฐานที่จะใช้เป็นมาตรฐานกลาง มีความจำเป็น
จะต้องคำนึงถึงปัจจัยองค์ประกอบที่เกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการอุทยานธรณี การบริหารจัดการการ
ท่องเที่ยว การพัฒนาตลาดการท่องเที่ยว แหล่งท่องเที่ยว กิจกรรมการท่องเที่ยวและบริการ ตลอดจน
การมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่เกี่ยวข้อง และมาตรฐานที่กำหนดยังสอดคล้องกับเกณฑ์การ
ประเมินและรับรองขององค์การยูเนสโกเพื่อการอนุรักษ์และการพัฒนาพื้นที่อุทยานธรณี ทั้งนี้เพื่อช่วยในการเตรียมความพร้อมของอุทยานธรณีในการประเมินซ้ำ รวมทั้งช่วยยกระดับคุณภาพของการ
พัฒนาการท่องเที่ยวที่เชื่อมโยงกับการพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อมของท้องถิ่น (Font and
Harris, 2004) ซึ่งจะนำการพัฒนาจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนไปสู่การปฏิบัติ (Zorpas
et. al., 2008) ที่เกิดประโยชน์ร่วมอย่างแท้จริงในอนาคต
คำสำคัญ
Sustainableมาตรฐานการท่องเที่ยวที่ยั่งยืนGlobal Geopark
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
แผนการพัฒนาให้เป็นอุทยานแห่งชาติที่ยั่งยืนโดยการสร้างคุณค่าตราแหล่งท่องเที่ยวเพื่อให้เกิดการเรียนรู้ทางธรรมชาติจากการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ : กรณีศึกษาอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี ประเทศไทย
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต พ.ศ. 2556 แนวทางการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศอย่างยั่งยืน อุทยานแห่งชาติเขาคิชฌกูฏ จังหวัดจันทบุรี
ภูวดล บัวบางพลู มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี พ.ศ. 2561 การพัฒนาสมรรถนะการบริหารจัดการการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ในพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าวังน้ำเขียว - ป่าเขาภูหลวง จังหวัดนครราชสีมา
แสงสรรค์ ภูมิสถาน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2561 โครงการแนวทางการพัฒนาพื้นที่ท่องเที่ยวบริเวณเกาะเกร็ดและพื้นที่โดยรอบเพื่อพัฒนาไปสู่รูปแบบการท่องเที่ยวเชิงนิเวศอย่างยั่งยืน
ปิยะภัทร เต็มแย้ม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. 2555 ระบบสนับสนุนการวางแผนการจัดการแหล่งนันทนาการทางธรรมชาติอย่างยั่งยืน ระยะที่ 2
นภวรรณ ฐานะกาญจน์ พงษ์เขียว คณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2552 การพัฒนาขีดความสามารถในการบริหารจัดการเพื่อการเรียนรู้ทางธรรมชาติจากการท่องเที่ยวเชิงนิเวศจากทัศนะของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียสู่การเป็นอุทยานแห่งชาติที่ยั่งยืน : กรณีศึกษาอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี ประเทศไทย
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต พ.ศ. 2556 การพัฒนาต้นแบบการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าวังน้ำเขียว ป่าเขาภูหลวง จังหวัดนครราชสีมา
แสงสรรค์ ภูมิสถาน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2559 การศึกษากลไกและศักยภาพการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติอย่างยั่งยืน ในจังหวัดอุบลราชธานี
สรายุทธ พรเจริญ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี พ.ศ. 2561 แนวทางการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศอย่างยั่งยืนโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนในเขตอุทยานแห่งชาติพุเตย จังหวัดสุพรรณบุรี
นงนุช ผ่องศรี มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต พ.ศ. 2556 การจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในแหล่งเรียนรู้ทางธรรมชาติเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าซับลังกา
สยามล เทพทา มหาวิทยาลัยเทพสตรี พ.ศ. 2553