Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2565

นวัตกรรมพลาสมาสร้างมูลค่าผลิตภัณฑ์ชุมชนสร้างสรรค์วิถีใหม่

เสวต อินทรศิริ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

ประเทศไทยมีภาคการเกษตรเป็นรายได้หลักของชุมชน รายได้เสริมมาจากงานฝีมือหัตถกรรม ในแต่ละท้องถิ่นได้มีการพัฒนาผลิตภัณฑ์หัตถกรรมของท้องถิ่นอย่างต่อเนื่อง จากการผลิตเพื่อใช้สอยภายในครัวเรือน ในชีวิตประจำวัน และงานประเพณี จนกลายเป็นทุนทางวัฒนธรรม ดังเช่น ผ้าหม้อห้อม ตำบลทุ่งโฮ้ง จังหวัดแพร่ มีเอกลักษณ์ ที่เกิดจากภูมิปัญญาท้องถิ่น ผสมผสานจากการนำสีสันจากธรรมชาติ ถ่ายทอดเรื่องราวผ่านลวดลายผืนผ้า แสดงให้เห็นถึงเอกลักษณ์ที่มีความโดดเด่นของชุมชน และภูมิปัญญาที่สืบทอดกันมา นอกจากจะสร้างความสวยงามให้หลากหลายรูปแบบแล้ว ยังส่งมอบคุณค่าแห่งภูมิปัญญาท้องถิ่นสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น สร้างชื่อเสียงและสร้างรายได้ของชุมชน นอกจากเครื่องนุ่งห่มแล้ว ผ้าหม้อฮ่อมยังสามารถนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์ได้มากมาย ไม่ว่าจะเพื่อวัตถุประสงค์ในด้านการผลิตภัณฑ์งานตกแต่ง เช่น เครื่องใช้ ของที่ระลึก ผ้าหุ้มเฟอร์นิเจอร์ โดยหลักคือการนำฮ่อมมาสร้างลวดลายผ้าด้วยการย้อมทั้งผืน การวาด หรือ การมัดย้อม อย่างไรก็ตาม การย้อมด้วยฮ่อมยังคงมีข้อจำกัดในการนำมาใช้ เช่น สีเข้มในตอนแรก สีซีดจางอย่างรวดเร็ว ไม่ทนแดด ด้วยข้อจำกัดเหล่านี้ จึงเป็นสิ่งที่ท้าทายนักวิจัยในการพัฒนาคุณภาพของการย้อมหม้อฮ่อมให้ดียิ่งขึ้น จากการศึกษาอย่างจริงจังของสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และ ศูนย์วิจัยฟิสิกส์ของพลาสมาและลำอนุภาค มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ การใช้เทคโนโลยีด้านพลาสมา สามารถปรับปรุงคุณภาพการย้อมของผ้าหม้อฮ่อมได้ โดยเฉพาะการทำให้สีคงทน ส่งผลต่อคุณภาพของผลิตภัณฑ์จากผ้าหม้อห้อม โครงการวิจัยนี้ รับโจทย์โดยตรงจาก วิสาหกิจชุมชนทุ่งเจริญย้อมสีธรรมชาติ ตำบลทุ่งโฮ้ง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ นางประภาพรรณ ศรีตรัย (ป้าเหงี่ยม) เพื่อเป็นต้นแบบของชุมชนอื่นที่มีความใกล้เคียงกัน เกี่ยวกับการผลิตเพื่อจำหน่ายผลิตภัณฑ์จากการย้อมผ้าหม้อฮ่อม วัตถุประสงค์หลักคือ การพัฒนาและถ่ายทอดเทคโนโลยีเครื่องต้นแบบพลาสมา ที่เหมาะสมกับกระบวนการทำปฏิกิริยาของเส้นใยผ้ากับการย้อมห้อม ให้มีคุณสมบัติตามต้องการของการใช้งาน เช่นการยึดติดของสี ความสม่ำเสมอ การปรับปรุงเส้นใยผ้าให้นุ่ม การลดการเกิดเชื้อรา ลดความอับชื้น ลดเชื้อแบคทีเรีย ลดการปนเปื้อนของสารแปลกกลอมที่เข้ามาติดเนื้อผ้า ให้เหมาะสมกับวิถีชีวิตใหม่ ที่เสื้อผ้าของใช้สะอาด และดูแลง่าย โดยอาศัยฐานข้อมูลการทดลองการยึดติดของสารธรรมชาติกับเส้นใยธรรมชาติ กับการประยุกต์ใช้กับนวัตกรรมพลาสมา ที่ต้องการโดสจำนวนไม่สูงนัก แต่ต้องได้พลังงานที่เหมาะสม และต้องมีความแม่นยำในการควบคุมพลังงาน ปัจจัยหลักคือ พลังงานจากชนิดของพลาสมาก๊าซ อุณหภูมิ และโดส และเป็นเครื่องมือที่ใช้งานได้ง่าย สะดวก ปลอดภัย เพื่อชุมชนนำไปใช้ในการพัฒนาคุณภาพการย้อมผ้าหม้อฮ่อมให้เหมาะสม คณะผู้วิจัยได้พัฒนาเครื่องพลาสมาต้นแบบ ให้สามารถจัดวางชิ้นงานได้ง่าย เหมาะสำหรับการทรีทต์ผ้าทั้งผืน และการบำรุงรักษาทำได้ง่ายขึ้น เครื่องสามารถสร้างพลาสมาจากก๊าซได้หลากหลายขึ้น และปรับปรุงระบบเครื่องให้ส่วนต่างๆ ให้มีประสิทธิภาพและคุณภาพสูงขึ้น และเพิ่มการติดตั้งและพัฒนาระบบควบคุมแบบกึ่งอัตโนมัติ เพื่อให้ผู้ประกอบการทั่วไปสามารถใช้เครื่องได้ง่ายขึ้นด้วย ท้ายที่สุดแล้ว ได้เครื่องที่สามารถสร้างพลาสมาที่ให้พลังงานที่เหมาะสมโดยตรงแก่ผ้าทุกชนิดที่ต้องการย้อมด้วยฮ่อม หรือย้อมสีธรรมชาติอื่นๆ และลดวัสดุเหลือทิ้งจากอุตสาหกรรมการย้อมฮ่อม ส่งผลต่อประสิทธิภาพของการปรับปรุงคุณภาพการย้อมหม้อฮ่อม และผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับผ้าหม้อฮ่อมได้อย่างเหมาะสม นำไปสู่การถ่ายทอดเทคเทคโนโลยีสู่ชุมชน เพื่อยกระดับกระบวนการผลิตทั้งระบบ พัฒนาผลิตภัณฑ์หม้อฮ้อมบัานทุ่งโฮ้ง ให้มีคุณสมบัติพิเศษ คุณภาพดี ความปราณีตสูง และให้ชุมชนได้ทดลองใช้เครื่องพลาสมา อบรมเชิงปฏิบัติการให้กับตัวแทนกลุ่ม นำเข้าสู่การพัฒนารากฐานการผลิต ผลิตภัณฑ์ของสินค้าพื้นที่ตำบลทุ่งโฮ้งให้เข้าสู่มาตรฐานโลก ที่สามารถต่อยอดแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์การใช้งานในรูปแบบอื่นได้สะดวกและเหมาะสม เพื่อการใช้งานอย่างยั่งยืน

คำสำคัญ

plasmaNew NormalEconomic valueพลาสมาวิถีใหม่Creative community productsผลิตภัณฑ์ชุมชนสร้างสรรค์มูลค่าเศรษฐกิจ

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

แนวทางการพัฒนาผลิตภัณฑ์สร้างสรรค์จากวัสดุพื้นถิ่นและทุนทางวัฒนธรรม ด้วยการมีส่วนร่วมของชุมชน เพื่อสร้างนวัตกรรมและยกระดับรายได้ชุมชนบนฐานปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง วิถีถิ่น คีรีวงกต จังหวัด อุดรธานี

เอกพงศ์ อินเกื้อ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2565

นวัตกรรมเชิงพื้นที่เพื่อแปลงเปลี่ยนและเพิ่มขีดความสามารถการดำรงชีวิตของเกษตรกรไทย: กรอบแนวคิดเพื่อประโยชน์ของชุมชน

มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2561

อิทธิพลเชิงโครงสร้างของการใช้ทรัพยากรทางธุรกิจตามแนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์และกลยุทธ์เศรษฐกิจสร้างสรรค์ที่ส่งผลต่อความยั่งยืนของวิสาหกิจชุมชนในเขตภาคเหนือตอนบนของประเทศไทย

ฉัตรฤดี จองสุรียภาส มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง พ.ศ. 2562

กระบวนการพัฒนาศักยภาพ การผลิตและการแปรรูป ผลิตภัณฑ์ จากสวนเกษตรชุมชน โดยการมีส่วนร่วมของชุมชนพูนทรัพย์ เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร

พัสรินณ์ พันธุ์แน่น สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

การพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์จากมรดกทางวัฒนธรรมสู่วิสาหกิจชุมชน

ณัฐทิยา วัฒนศิริศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2563

รูปแบบการพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนบางหัวเสือ จังหวัดสมุทรปราการ ตามแนวคิดพระราชดำริเศรษฐกิจพอเพียง

อมรรัตน์ อนันต์วราพงษ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ พ.ศ. 2557

การพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์ตามแนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์ เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มของวิสาหกิจชุมชน จังหวัดนครปฐม

ธีรศักดิ์ อุ่นอารมย์เลิศ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2556

การพัฒนาเครือข่ายการค้าสินค้าเชิงสร้างสรรค์ในจังหวัดหนองคาย

วิมล ปั้นคง สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2563

การพัฒนาชุมชนพึ่งตนเองตามแนวทางพระราชดำริจากการถ่ายทอดนวัตกรรมเพื่อเพิ่มขีดความสามารถผู้ประกอบการ OTOP กลุ่มทอผ้า จังหวัดบุรีรัมย์ สู่เศรษฐกิจสร้างสรรค์ มูลค่าสูง

ณัฐ ประสีระเตสัง สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565

แนวทางการพัฒนาแบบจำลองสินค้าชุมชนเชิงวัฒนธรรมของประเทศไทย : กรณีศึกษาสินค้า ชุมชนเชิงวัฒนธรรมใน 5 พื้นที่จังหวัด

อัชกรณ์ วงศ์ปรีดี สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ พ.ศ. 2561