Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564

โครงการการพัฒนาและถ่ายทอดองค์ความรู้การย้อมสีธรรมชาติผ้าหม้อห้อม จังหวัดแพร่

มนัส จันทร์พวง สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์การวิจัยหลักเพื่อ การพัฒนาประสิทธิภาพการย้อมผ้าหม้อห้อม จังหวัดแพร่ โดยการใช้วิทยาการเทคโนโลยีสมัยใหม่ โดยมีวัตถุประสงค์เฉพาะ ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาศักยภาพบริบทชุมชนและประสานจุดยืนวางแผนร่วมกันของชุมชนกลุ่มเป้าหมายในการพัฒนาทักษะอาชีพการย้อมผ้าหม้อห้อมจังหวัดแพร่ 2) เพื่อทดลองหาวิธีเพิ่มประสิทธิภาพการย้อมผ้าหม้อห้อมจังหวัดแพร่ โดยการใช้วิทยาการเทคโนโลยีสมัยใหม่ 3) เพื่อฝึกอบรมถ่ายทอดการพัฒนาทักษะอาชีพการย้อมผ้าหม้อห้อมจังหวัดแพร่ เชิงพานิชย์ โดยการใช้วิทยาการเทคโนโลยีสมัยใหม่ วิธีดำเนินการวิจัยแบบผสมผสานวิธีพหุระยะ (Multi - phase mixed method research) ที่ใช้วิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพและเชิงทดลอง มีภูมิปัญญาด้านผ้าหม้อห้อม จำนวน 7 คน นวัตกรรม จำนวน 4 คน และมีชุมชนได้รับการถ่ายทอดพัฒนาทักษะการย้อมผ้าหม้อห้อม จำนวน 20 คน ผู้เชี่ยวชาญร่วมพัฒนาผลิตภัณฑ์จำนวน 3 คน และมีผู้ทรงคุณวุฒิในการประเมินผลิตภัณฑ์ จำนวน 11 คน ผลการวิจัย พบว่า 1. ศึกษาศักยภาพบริบทชุมชนและประสานจุดยืนวางแผนร่วมกันของชุมชนกลุ่มเป้าหมายในการพัฒนาทักษะอาชีพการย้อมผ้าหม้อห้อมจังหวัดแพร่ สามารถระดมความคิดสรุปประเด็นความถูกต้องของข้อมูล และถอดบทเรียนชุดองค์ความรู้วิถีการย้อมผ้าหม้อห้อม ของชุมชนตำบลทุ่งโฮ้ง ได้ถอดบทเรียนชุดองค์ความรู้วิถีกาย้อมผ้าหม้อห้อม ได้ 2 ชุดองค์ความรู้ คือ ประวัติ และ กระบวนการย้อมห้อมแบบภูมิปัญญา ผู้ที่ทำย้อมผ้าหม้อห้อม ต้องการก่อหม้อย้อมผ้าห้อมจากธรรมชาติแต่ทำให้เกิดความรวดเร็วในการก่อหม้อย้อม โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมมาก และสามารถดูแลห้อมย้อม โดยใช้วิธีแบบภูมิปัญญาของบรรพบุรุษในชุมชน สามารถประหยัดเวลา และแรงงานในการประกอบอาชีพย้อมผ้าหม้อห้อม และเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม 2. การทดลองหาวิธีเพิ่มประสิทธิภาพการย้อมผ้าหม้อห้อมจังหวัดแพร่ โดยการใช้วิทยาการเทคโนโลยีสมัยใหม่ สูตรก่อหม้อย้อมโดยใช้วัสดุธรรมชาติ ที่มีการกำกับค่าความเป็นกรด เป็นด่าง ของวัสดุก่อหม้อย้อมห้อมธรรมชาติ ใช้ระยะในการให้มีสถานพร้อมย้อม อยู่ที่ 12 ชั่วโมง สามารถลดระยะให้ลดน้อยลง และ ค่า pH ที่อยู่ในสถานพร้อมย้อม จะอยู่ที่ pH = 10 – 11 ทำให้ควบคุมคุณภาพการย้อมผ้าหม้อห้อมได้ และมีผลการทดสอบคุณสมบัติผ้าย้อมหม้อห้อมธรรมชาติ จำนวน 5 ตัวอย่าง ผ่านเกณฑ์มาตรฐาน 3. ฝึกอบรมถ่ายทอดการพัฒนาทักษะอาชีพการย้อมผ้าหม้อห้อมจังหวัดแพร่ เชิงพานิชย์ โดยการใช้วิทยาการเทคโนโลยีสมัยใหม่ หลักสูตรหลักสูตรการเพิ่มประสิทธิภาพการย้อมผ้าหม้อห้อม โดยการใช้วิทยาการเทคโนโลยีสมัยใหม่ ประกอบด้วย การวิเคราะห์งาน ที่มาของหลักสูตร วัตถุประสงค์หลักสูตร แผนการจัดกิจกรรม หลักสูตรการย้อมผ้าหม้อห้อม 12 ชั่วโมง (ด้วยการอ้างอิงค่า pH) มีจำนวน 4 Modul การถ่ายทอดของนวัตกรรม ด้านความรู้ความเข้าใจ การนำไปปฏิบัติ การนำไปใช้ประโยชน์ ณ ชุมชนตำบลทุ่งโฮ้ง หมู่ที่ 5 ตำบลทุ่งโฮ้ง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = .4.079 , S.D.= 0.63 ) พัฒนาผลิตภัณฑ์ต้นแบบที่เป็นเอกลักษณ์ของจังหวัดแพร่ ด้านรูปแบบ ประเภทผลิตภัณฑ์ วัสดุ ราคา กรรมวิธีการผลิต เฉดสี จำนวน 5 ผลิตภัณฑ์ คือ ผ้าคลุมไหล่ / ผ้าพันคอ หมวก หมอน เนคไท ผ้าซิ่น ส่วนการประเมินผลิตภัณฑ์จากนวัตกรรมชุมชน แนวทางการส่งเสริมการตลาดเชิงสร้างสรรค์นวัตกรรมผลิตภัณฑ์ผ้าหม้อห้อมของชุมชนบ้านทุ่งโฮ้ง จังหวัดแพร่ จำนวน 5 แบบ มีผลการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญจำนวน 11 คน อยู่ในระดับมาก ( = 3.84 , S.D. = 0.57 )

คำสำคัญ

DevelopmentการพัฒนาKnowledge Transferการถ่ายทอดองค์ความรู้จังหวัดแพร่Phrae Provinceการย้อมสีธรรมชาติNatural dyeingถ่ายทอดองค์ความรู้ผ้าหม้อห้อมMorhom clothการย้อมผ้าสีธรรมชาติผ้าหม้อห้อมจังหวัดแพร่

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การพัฒนาต่อยอดและถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นการทำเครื่องเคลือบดินเผาบุรีรัมย์เชิงสร้างสรรค์

วัชระ วชิรภัทรกุล กรมส่งเสริมวัฒนธรรม พ.ศ. 2556

การพัฒนาเทคนิคสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผาในจังหวัดนครราชสีมา

ธนเดช เอื้อศรี มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2563

การวิจัยพัฒนารูปแบบและคุณค่าผลิตภัณฑ์เครื่องปั้นดินเผาบ้านเหมืองกุง โดยการต่อยอดเทคนิคภูมิปัญญาท้องถิ่นและฟื้นฟูเอกลักษณ์ในการออกแบบ

คนธาภรณ์ เมียร์แมน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2554

นวัตกรรมการเพิ่มมูลค่าเครื่องปั้นดินเผาตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง แบบบูรณาการ โดยชุมชนมีส่วนร่วม บ้านเมืองน้อย จังหวัดชัยภูมิ

นฤดม ปิ่นทอง มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ พ.ศ. 2566

ภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านการผลิตผ้าย้อมสีธรรมชาติบ้านซำรัง ตำบลชมพู อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก

อุไรวรรณ์ รักผกาวงศ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม พ.ศ. 2559

การศึกษาภูมิปัญญาท้องถิ่นในการผลิตผ้าไหมลายลูกแก้วย้อมมะเกลือ เพื่อการอนุรักษ์ให้คงอยู่ในวิถีชีวิตของชุมชนจังหวัดอุบลราชธานี

บุญเจริญ เพ็งแจ่ม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี พ.ศ. 2560

โครงการวิจัยบูรณาการและต่อยอดภูมิปัญญางานหัตถกรรมไม้กลึง บ้านตองกาย ร่วมกับงานหัตถกรรมเครื่องปั้นดินเผา บ้านเหมืองกุง เพื่อสร้างนวัตกรรมผลิตภัณฑ์หัตถกรรมสร้างสรรค์ที่ สามารถเพิ่มมูลค่าให้กับผลิตภัณฑ์หัตถกรรม OTOP ของตำบลหนองควาย จังหวัดเชียงใหม่

คนธาภรณ์ เมียร์แมน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560

วิสาหกิจผ้าหม้อห้อมจังหวัดแพร่:องค์ความรู้และการจัดการเชิงเครือข่ายเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน

รวีโรจน์ ศรีคำภา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2560

การพัฒนาต่อยอดและถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่น การทำเครื่องเคลือบดินเผาบุรีรัมย์เชิงสร้างสรรค์

วีระ เนตราทิพย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ พ.ศ. 2559

การพัฒนาองค์ความรู้และต่อยอดภูมิปัญญาท้องถิ่นตามแนวทางเศรษฐกิจสร้างสรรค์ กรณี: กลุ่มเครื่องทองเหลืองบ้านปะอาว อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี

ดลฤดี จันทร์แก้ว กรมส่งเสริมวัฒนธรรม พ.ศ. 2557