รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2562
การถ่ายทอดลักษณะลายสโนว์เฟลกในปลาการ์ตูนดำ (Amphiprion ocellalis Cuvier, 1830)
ปริญญา สุทธินนท์ กรมประมง พ.ศ. 2562 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการถ่ายทอดลักษณะลายสโนว์เฟลกในปลาการ์ตูนด า (Amphiprion ocellalis Cuvier, 1830) โดยจับคู่ผสม 3 แบบๆ ละ 10 คู่ ได้แก่ แบบที่ 1: แม่ปลาการ์ตูนด า ลายปกติกับพ่อปลาการ์ตูนด าสโนว์เฟลก แบบที่ 2: แม่ปลาการ์ตูนด าสโนว์เฟลกกับพ่อปลาการ์ตูนด าลายปกติ และ แบบที่ 3: แม่ปลาการ์ตูนด าสโนว์เฟลกกับพ่อปลาการ์ตูนด าสโนว์เฟลก อนุบาลและเลี้ยงลูกปลาที่ได้จาก พ่อแม่แต่ละคู่แยกกันตลอดการทดลอง เมื่อลูกปลาอายุ60 วัน คัดแยกและนับจ านวนลูกปลาในแต่ละรุ่นที่ แสดงลักษณะปรากฏแบบต่าง ๆ และวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วยการทดสอบภาวะสารูปสนิทดีเพื่อทดสอบว่า ค่าความถี่ของค่าสังเกตกับค่าความคาดหวังแตกต่างกันหรือไม่ ผลการศึกษาพบว่าการผสมระหว่างปลาการ์ตูนด าลายสโนว์เฟลกกับลายปกติได้ปลารุ่นลูก ที่มีสัดส่วนของลักษณะลายสโนว์เฟลกต่อลายปกติเป็น 1:1 เสมอ และเพศของพ่อแม่ไม่มีผลต่อสัดส่วน ของลักษณะการแสดงออก ในขณะที่การผสมระหว่างปลาการ์ตูนด าลายสโนว์เฟลกกับลายสโนว์เฟลกได้ปลารุ่น ลูกมีสัดส่วนของลักษณะลายสโนว์เฟลกต่อลายปกติเป็น 2:1 เสมอ สรุปได้ว่าลักษณะลายสโนว์เฟลกถูกควบคุมด้วยยีนเด่น F ปลาการ์ตูนด าลายสโนว์เฟลกทุกตัว เป็นเฮตเทอโรไซโกต (Ff) ส่วนปลาการ์ตูนด าลายปกติเป็นโฮโมไซโกต (ff) ในขณะเดียวกัน ยีน F เป็นลีทัลยีน และท าให้ลูกปลาตายเมื่อมียีโนไพท์เป็น FF
คำสำคัญ
InheritanceAmphiprion ocellarisการถ่ายทอดลักษณะqualitative traitsลักษณะคุณภาพdarwin ocellarisปลาการ์ตูนดำ
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
เมแทบอลิซึมของแคโรทีนอยด์ในปลาการ์ตูนส้มขาว (amphiprion ocellaris cuvie,1830) ปลาการ์ตูนทอง Premnas biaculeatus (bloch,1790) ปลาการ์ตูนลายปล้อง amphiprion clarkii (bennett,1830) ปลาการ์ตูนแดง premnas biaculeatus (bloch,1790) และปลาการ์ตูนมะเขือเทศ (amphiprion frenatusbrevoort,1856)
นงลักษณ์ สำราญราษฏร์ กรมประมง พ.ศ. 2556 ผลของการผสมข้ามชนิดระหว่างปลาการ์ตูนเพอร์คูลา (Amphiprion percula (Lacep?de, 1802)) กับปลาการ์ตูนดำ (A. ocellaris Cuvier, 1830) ต่อลักษณะปรากฏของสีในปลาลูกผสม
สามารถ เดชสถิตย์ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พ.ศ. 2558 ลักษณะทางพันธุกรรมของปลาการ์ตูน [Amphiprion spp.] จากบริเวณหมู่เกาะแสมสาร : พันธุศาสตร์เพื่อการอนุรักษ์
ชูตา บุญภักดี ภาควิชาชีววิทยา มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2551 ชีววิทยาบางประการของปลาค้อลายถี่
สมชาติ ธรรมขันทา กรมประมง พ.ศ. 2558 การปรับปรุงพันธุ์ปลาการ์ตูนเพอร์คูลา Amphiprion percula (Lacep?de, 1802) ด้วยวิธีผสมข้าม 3 สายพันธุ์
สามารถ เดชสถิตย์ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พ.ศ. 2559 การปรับปรุงสายพันธุ์ปลาการ์ตูนเพื่อความหลากหลายของลักษณะ
นายสหภพ ดอกเเก้ว มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2552 การเจริญเติบโตและรูปแบบการเจริญเติบโตของปลาการ์ตูนส้มขาว Amphiprion ocellaris Cuviere 1830 ที่เลี้ยงร่วมกับสาหร่ายขนนก และในสภาวะไร้ดอกไม้ทะเล
วิกิจ ผินรับ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย พ.ศ. 2561 การสำรวจเครื่องหมายไมโครแซทเทลไลท์ในปลาตระกูลตะเพียนโดยวิธีการทดสอบพีซีอาร์ข้ามชนิด
วิศรุต ชัยเลิศฤทธิ์ พ.ศ. 2562 การใช้เครื่องหมายทางพันธุกรรมในการตรวจสอบและการระบุชนิดของวงศ์ปลาสวาย (Pangasiidae) ในประเทศไทย
ผศ.ดร. พันธิวา แก้วมาตย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2558 พัฒนาการของลูกหมึกวัยอ่อน และการประมาณอายุของหมึกสายขาว (Amphioctopus aegina gray, 1849)
ภาวิดา ประสพสุข สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564