การวิจัย พัฒนา และการเพิ่มมูลค่าน้ำนมแพะ จากกลุ่มเกษตรกรผู้เลี้ยงแพะนมในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ การศึกษาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาและพัฒนาเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการให้ผลผลิตน้ำนม และปรับปรุงคุณภาพของน้ำนมแพะของเกษตรกร 2) วิจัยในระดับฟาร์มเกษตรกรเพื่อพัฒนาระบบการให้อาหาร ศึกษาองค์ประกอบทางโภชนะของอาหาร ได้แก่ ผลผลิต วัตถุแห้ง โปรตีน neutral detergent fiber (NDF) ไขมัน ลิโนเลอิก ลิโนเลนิก ตลอดทั้งปี และการย่อยได้ของโภชนะดังกล่าวในรูเมนของแพะ โดยใช้อาหารหยาบ 6 ชนิด ได้แก่ Purple Guinea (Panicum maximum TD58), Chinese Pennisetum (Pennisetum purpureum x Pennisetum alopecuroides), and Napier Pak Chong 1 (Pennisetum purpureum x Pennisetum americanum), and three legumes; Hamata (Stylosanthes hamata), Hedge Lucern (Desmanthus virgatus), and Leucaena (Leucaena leucocephala) ผลการศึกษาพบว่าหญ้าเนเปียร์ปากช่อง 1 มีผลผลิต วัตถุแห้ง โปรตีน neutral detergent fiber (NDF) ไขมัน ลิโนเลอิก ลิโนเลนิก สูงกว่าหญ้า Chinese Pennisetum และหญ้ากินนีสีม่วง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) ในขณะที่กระถินให้ผลผลิต วัตถุแห้ง โปรตีน neutral detergent fiber (NDF) ไขมัน ลิโนเลอิก ลิโนเลนิก สูงกว่า Hamata and Hedge Lucern การศึกษาในฟาร์มเกษตรกร: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของชนิดของอาหารหยาบ และระบบการให้อาหารที่มีผลต่อกรดไขมันคอนจูเกตต์ลิโนเลอิค Conjugated linoleic acid (CLA) ในน้ำนมของแพะ และ Butyrivibrio fibrisolvens, Fibrobacter succinogenes และประชากรของจุลินทรีย์ทั้งหมดในกระเพาะรูเมนของแพะนม โดยใช้แพะระยะรีดนม จำนวน 12 ตัว มีน้ำหนักเฉลี่ย 35 + 3.0 กก. อยู่ในระยะแรกถึงระยะกลางของการให้ผลผลิตน้ำนม ใช้แผนการทดลองแบบ completely randomized design (CRD) และ sprit into 2 experiment (grass and legume which highest in quality from Experiment I and II) ผลการทดลองพบว่าแพะกลุ่มที่ปล่อยแทะเล็มในแปลงหญ้าเนเปียร์ปากช่อง 1 มีค่าเฉลี่ยของ Butyrivibrio fibrisolvens, Fibrobacter succinogenes และประชากรของจุลินทรีย์ทั้งหมดในรูเมน สูงกว่าแพะกลุ่มที่ได้รับหญ้าเนเปียร์ปากช่อง 1 โดยวิธีตัดให้กิน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) คล้ายกันกับแพะกลุ่มที่ปล่อยแทะเล็มในแปลงกระถินมีค่าจำนวน Butyrivibrio fibrisolvens, Fibrobacter succinogenes และประชากรของจุลินทรีย์ทั้งหมด สูงกว่าแพะกลุ่มที่ได้รับกระถินโดยวิธีตัดมาให้กิน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) แพะกลุ่มที่ปล่อยแทะเล็มหญ้าเนเปียร์ปากช่อง 1 พบว่า ผลผลิตน้ำนม ไขมันในน้ำนม c9,t11 CLA, t10,c12 CLA และ omega-3 สูงกว่ากลุ่มที่ตัดมาให้กิน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) คล้ายกับแพะกลุ่มที่แทะเล็มกระถินมีค่า ผลผลิตน้ำนม ไขมันในน้ำนม c9,t11 CLA, t10,c12 CLA และ omega-3 สูงกว่ากลุ่มที่ตัดมาให้กิน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) คำสำคัญ: อาหารหยาบเขตร้อน, ผลผลิตทั้งปี, คุณค่าทางโภชนะ, กรดไขมันลิโนเลอิค, กรดไขมันลิโนเลนิค, ความสามารถในการย่อยได้, แพะนม

คำสำคัญ