รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2557
การแสดงออกของ RUNX FAMILY และ ผลต่อการแสดงออกของ MMP ของเซลล์ของเนื้องอกสมองชนิดกลิโอมา
กุลธิดา ชัยธีระยานนท์ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2557 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้ได้ศึกษาบทบาทหน้าที่ของ RUNX1, RUNX2 และ RUNX3 transcription factors ต่อความสัมพันธ์ในการแพร่กระจายของ human glioblastoma โดยใช้เนื้อเยื่อของผู้ป่วย พบว่ามีการแสดงออกที่แตกต่างกันในแต่ละเกรดของเนื้องอกสมองกลิโอมาโดยไม่ได้ขึ้นอยู่กับพยาธิสภาพทางคลีนิค ส่วนในการทดลองของระดับเซลล์โดยใช้ U87MG และ A172 human glioblastoma cell lines เพื่อศึกษาผลการยับยั้งการแสดงออกของยีน RUNXs ด้วยวิธี RNA interference ต่อยีนอื่นๆ พบว่าการยับยั้งการแสดงออก RUNX1 และ RUNX2 ทำให้มีผลต่อการแสดงออกของกลุ่ม protease คือ MMP-1, MMP-2, MMP-9 ลดลงด้วย โดยพบว่าเซลล์กลิโอมาทั้งสองชนิดมีการเคลื่อนย้ายตัว และการแพร่กระจายผ่านเยื่อ extracellular matrix ได้ลดลง นอกจากนี้ RUNX1 และ RUNX2 เกี่ยวข้องกับการควบคุมการแสดงออกของยีน VEGFA ซึ่งเป็น growth factor ที่สำคัญต่อการสร้างหลอดเลือดใหม่ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเจริญและแพร่กระจายของเซลล์มะเร็งด้วย ดังนั้นผลการวิจัยนี้จะเป็นประโยชน์ต่อองค์ความรู้ด้านชีววิทยาของมะเร็ง และการนำโมเลกุล RUNX1 และ RUNX2 เป็นโมเลกุลเป้าหมายในการยับยั้งการเจริญของมะเร็งกลิโอมาด้วยโมเลกุลยับยั้ง หรือใช้สารที่ออกฤทธิ์ทางยาต่อไป
คำสำคัญ
Gliomamatrix metalloproteinaseNFATRUNX
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การปรากฎร่วมกันของโปรตีน RUNX1 และ NFAT2 ในเนื้องอกสมองกลิโอมาในมนุษย์
สมใจ อภิเศวตกานต์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2561 บทบาทหน้าที่ของยีนที่มีความสัมพันธ์กับการรุกล้ำของเซลล์มะเร็งศีรษะและลำคอ
เอกรัฐ หิตโกเมท มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2558 ความผันแปรของโครโมโซมเซลล์ไลน์มะเร็งช่องปากโดยใช้เทคนิคเซลล์พันธุศาสตร์
สิทธิชัย ขุนทองแก้ว มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2558 การแยกศึกษาเซลล์ต้นกำเนิดมะเร็งของเซลล์เยื่อบุเพื่อหาเป้าหมายยารักษาใหม่และโมเลกุลในการตรวจคัดกรอง
นิพัญจน์ อิศรเสนา ณ อยุธยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2559 ลำดับนิวคลีโอไทด์ซํ้าๆ ณ บริเวณปลาย ๕ ไพรม์ และ ๓ ไพรม์ ควบคุมการทำงานของยีนผ่าน กระบวนการเมธิลเลชั่นในโรคมะเร็ง
ชูพงศ์ อิทธิวุฒิ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2555 ชีววิทยาจีโนมมะเร็ง การวิจัยและการนำไปใช้
ภาควิชากายวิภาคศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2551 ผลของเคอร์คิวมินต่อการยับยั้งการทำงานของยีนวิล์มทูเมอร์วัน ที่ส่งผลต่อการลดอัตราการแบ่งตัวของเซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาว
ทรงยศ อนุชปรีดา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2554 ผลของไซโตไคน์ก่ออักเสบต่อการแสดงออกของยีนต้านมะเร็ง แมสปิน ในเซลล์มะเร็งมนุษย์เพาะเลี้ยง
อริยพงษ์ วงษ์นพวิชญ์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2552 บทบาทของเซลล์มาโครฟาจที่ถูกกระตุ้นด้วยลิพอโพลีแซคคาไรด์ต่อการสร้างไซโตไคน์ และการแพร่กระจายของเซลล์มะเร็งศีรษะและลำคอ
กมลพรรณ ภักดี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2557 บทบาทของ transcription factor ld1 ในระบบภูมิคุ้นกันของผู้ป่วยโรคสะเก็ดเงิน
ชาลินี รอนไพริน สาขาจุลชีววิทยาและภูมิคุ้มกันวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2551