Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2556

การระบาดของพยาธิหอยโข่ง (Angiostrongylus cantonensis) และความเสี่ยงในการได้รับเชื้อจากการบริโภคส้มตำในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมา

ประยุทธ กุศลรัตน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา พ.ศ. 2556

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

พยาธิ Angiostrongylus cantonensis เป็นพยาธิตัวกลมในสัตว์ที่เป็นสาเหตุทำให้เกิดโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบในคน ซึ่งพบมีการระบาดมากในประเทศเขตร้อนและกึ่งโชนร้อน งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอัตราชุกและความหนาแน่นของตัวอ่อนระยะติดต่อ (L3) ของพยาธิหอยโข่ง ในเขตจังหวัดนครราชสีมา และตรวจหาตัวอ่อนระยะติดต่อของพยาธิหอยโข่งที่ปนเปื้อนในหอยที่ใส่ในส้มตำ โดยเก็บตัวอย่างหอยโข่ง (Pila spp.) จากพื้นที่ 10 อำเภอ ได้แก่ ลำทะเมนชัย พระทองคำ ขามทะเลสอ ด่านขุนทด หนองบุญมาก สูงเนิน ปากช่อง ครบุรี และเสิงสาง นำมาย่อยด้วยน้ำย่อยเทียม และตรวจหาตัวอ่อนระยะที่ 3 (L3) ด้วยกล้องจุลทรรศน์สเตอริโอ ผลการตรวจในตัวอย่างหอยทั้งหมด 659 ตัว พบว่ามีอัตราชุกของพยาธิ A. cantonensis จากละอำเภอมีค่า 4.73, 6.35, 5.36, 2.17, 0, 2.30, 1.79, 1.43, 3.27 และ 2.78 ตามลำดับ อัตราชุกเฉลี่ยทั้งจังหวัดนครราชสีมา เท่ากับ 3.03 ส่วนความหนาแน่นของพยาธิ A. cantonensis ที่พบในแต่ละอำเภอ มีค่า 28.75, 10.25, 20, 12, 26.50, 26, 14, 14.50 และ 33 ตามลำดับ โดยมีความหนาแน่นเฉลี่ยทั้งจังหวัดคือ 20.60 ส่วนการศึกษาถึงความสัมพันธ์ของการติดเชื้อพยาธิ A. cantonensis กับการบริโภคส้มตำนั้น ได้เก็บตัวอย่างและตรวจหาตัวอ่อนพยาธิในหอยโข่ง หอยเชอรี่ และหอยขม จากร้านส้มตำในเขตอำเภอเมืองนครราชสีมา จำนวน 20 ร้าน ไม่พบตัวอ่อนพยาธิ A. cantonensis ทั้งนี้อาจจะเป็นผลมาจากกลุ่มตัวอย่างได้ผ่านการต้มมาแล้ว แต่อย่างไรก็ตามการศึกษาทางระบาดวิทยาของพยาธิ A. cantonensis จำเป็นต้องดำเนินต่อไปให้ครบทุกอำเภอ เพื่อที่จะทำให้มองเห็นภาพของการแพร่กระจายของปรสิตชนิดนี้ในจังหวัดนครราชสีมาได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

คำสำคัญ

อุบัติการณ์อัตราชุกพยาธิหอยโข่ง

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การพัฒนาดีเอ็นเอไบโอเซนเซอร์แบบแถบเพื่อการตรวจหาเชื้อแองจิโอสตรองไจลัส แคนโตเนนซิส

ธนวรรณ เตชางกูร มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2558

ความชุกของ โรคติดเชื้อหนอนพยาธิ ในพื้นที่ตําบลซําสูง จังหวัดขอนแก่น ประเทศไทย

พิสมัย หอมจําปา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2559

การศึกษาความชุกของการติดโรคหนอนพยาธิในลำไสข้องลิงหางยาว เขาสามมุข จังหวัดชลบุรี

ภัทธกร บุบผัน มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2560

บทบาทในการเป็นพาหะเชื้อปรสิตแบบเชิงกลของแมลงสาบในเขตจังหวัดสมุทรปราการ

เพ็ญนภา ชมะวิต มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ พ.ศ. 2552

ระบาดวิทยาและความสัมพันธ์ระหว่างอัตราการติดเชื้อในกลุ่มประชากร และการตรวจพบตัวอ่อนพยาธิระยะเมตาเซอร์คาเรียของพยาธิใบไม้ลำไส้ขนาดเล็ก Phaneropsolus bonnei ในตัวอ่อนแมลงปอ (แมงระงำ) ที่อาศัยอยู่ตามชุมชนรอบเขื่อนลำปาว จังหวัดกาฬสินธุ์

นพคุณ ภักดีณรงค์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2557

ความชุกของการติดเชื้อหนอนพยาธิและปัจจัยเสียงของชาวบ้านที่อาศัยในตำบลนางแล จังหวัดเชียงราย ประเทศไทย

พัชรา ก้อยชูสกุล มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2557

โรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบอันเนื่องมาจากพยาธิตัวกลม Angiostrongylus Cantonensis

นพคุณ ภักดีณรงค์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2560

ระบาดวิทยาและการระบุชนิดเชิงโมเลกุลของพยาธิใบไม้วงศ์ Echinostomatidae ในหอยขม (Filopaludina spp.) ในที่ราบลุ่มเชียงใหม่-ลำพูน

ชโลบล วงศ์สวัสดิ์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2557

การระบุชนิดเชิงโมเลกุล และผลกระทบของพยาธิใบไม้วงศ์ Echinostomatidae จากหอยน้ำจืดในพื้นที่เกษตรกรรมในเขตภาคเหนือตอนบน

ชโลบล วงศ์สวัสดิ์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560

การติดเชื้อตัวอ่อนพยาธิใบไม้ระยะเซอร์คาเรียของหอยน้ำจืดวงศ์ thiaridae ในประเทศไทย

ดวงเดือน ไกรลาศ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2553