การศึกษาพารามิเตอร์ที่เหมาะสมสำหรับเลเซอร์ทางทันตกรรมที่ใช้ในการกรอแต่งผิวฟันเพื่อให้เกิดการยึดติดที่ดีกับวัสดุบูรณะฟัน

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์: เพื่อประเมินผลของเลเซอร์เคซีนฟอสโฟเปปไทด์-อะมอร์ฟัสแคลเซียมฟอสเฟต (CPP-ACP) และ Er,Cr:YSGG ต่อความแข็งแรงของพันธะเฉือนของเครื่องมือจัดฟัน (SBS) วัสดุและวิธีการ: ฟันหน้าโคที่เพิ่งถอนใหม่ 45 ซี่ถูกแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม (n=15) G1 ทำหน้าที่เป็นกลุ่มควบคุม และไม่มีการรักษาล่วงหน้ากับเคลือบฟัน G2: การรักษาด้วย CPP-ACP G3: การรักษาด้วย CPP-ACP และตามด้วยการฉายเลเซอร์ Er,Cr:YSGG (1 วัตต์เป็นเวลา 15 วินาที) ในทุกกลุ่ม เครื่องมือจัดฟันจะถูกยึดติดโดยใช้ RM-GIC (Fuji ortho LC, GC Corporation, โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น) ตัวอย่างที่ยึดติดกันจะถูกเก็บไว้ในน้ำกลั่นที่อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 24 ชั่วโมงก่อน จากนั้นจึงนำไปผ่านกระบวนการหมุนเวียนความร้อน 500 รอบ (5?2?C, 55?2?C, เวลาแช่ 20 วินาที) จากนั้นจึงนำไปเก็บไว้ในน้ำกลั่นอีก 24 ชั่วโมงก่อนขั้นตอนการแยกกระดูก SBS จะถูกกำหนดโดยใช้เครื่องทดสอบอเนกประสงค์ (Instron Testometric M500–25, Testometric Co.Ltd, Lancheire, UK) ใช้ One way ANOVA และการทดสอบหลังการทดลองของ Tukey (p=0.05) สำหรับการวิเคราะห์ค่าเฉลี่ย ดัชนีเศษกาว (ARI) ถูกใช้เพื่อประเมินคุณภาพของอินเทอร์เฟซที่ยึดติดกัน การทดสอบไคสแควร์ถูกใช้เพื่อประเมินความแตกต่างของคะแนน ARI ระหว่างกลุ่ม ความแข็งแรงของพันธะเฉือนของกลุ่มทดลองทั้งหมดสูงกว่าของกลุ่มควบคุม แต่ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (P>0.05) คะแนน ARI แสดงให้เห็นเปอร์เซ็นต์สูงสุดของความล้มเหลวของการยึดเกาะอย่างมีนัยสำคัญใน G3 (40%, p <0.05) สรุป: การใช้ CPP-ACP ไม่ได้ลด SBS ของเครื่องมือจัดฟันที่ยึดติดด้วย RM GIC การรวมการรักษาด้วย CPP-ACP เข้ากับการปรับสภาพด้วยเลเซอร์ Er,Cr:YSGG แสดงให้เห็นถึงการปรับปรุงทั้ง SBS และคุณภาพของอินเทอร์เฟซที่ยึดติด

คำสำคัญ