Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2565

การพัฒนาสูตรเคอร์คิวมินละลายนํ้า จากการสกัดขมิ้นชัน สําหรับไก่ไข่

พิทักษ์พล พรเอนก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2565

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนาสูตรเคอร์คิวมินละลายนํ้า จากการสกัดขมิ้นชัน สําหรับไก่ไข่โดยแบ่งออกเป็น 2 การทดลอง ดังนี้ การทดลองที่ 1 ศึกษาวิธีการเพิ่มการละลาย Turmeric Oleoresin และระดับของ PEG200 ต่อความสามารถในการละลายของ curcumin โดยวิธีโซลิดดิสเพอร์สชั่น มีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มการกักเก็บและการละลายของเคอร์คิวมินใน Turmeric oleoresin ด้วยวิธี solid dispersions (SDs) และ physical mixed (PM) โดยใช้ Turmeric oleoresin เป็นแหล่งของ curcumin มี Polyethylene glycol 200 (PEG200) เป็นตัวพา โดยทำการวางแผนการทดลองแบบ 6x2 Factorial Experiments in Completely Randomized Design (CRD) ซึ่งมีปัจจัยที่ต้องการทดสอบ 2 ปัจจัย ปัจจัยแรก คือ อัตราส่วนของ Turmeric oleoresin ต่อ PEG200 (ตัวพา) จำนวนทั้งสิ้น 6 อัตราส่วน ได้แก่ 1:0, 1:0.5, 1:1, 1:1.5 1:2 และ 1:2.5 และ ปัจจัยสอง คือ วิธีการเพิ่มการละลาย 2 วิธี ได้แก่ วิธีการทางกายภาพและวิธีโซลิดดิสเพอร์สชั่น ตัวอย่างถูกนำมาศึกษาการละลายในสารละลายในน้ำ ที่เวลา 5, 15, 30, 60 และ 120 นาที วิเคราะห์ปริมาณเคอร์คิวมินด้วย UV-vis Spectrophotometer ความยาวคลื่น 420 นาโนเมตร ผลการศึกษาพบว่า การเพิ่มปริมาณตัวพามีผลทำให้ปริมาณและการกักเก็บเคอร์คิวมินในตัวอย่างลดลง (P<0.05) อัตราส่วนที่เหมาะสมของ Turmeric oleoresin ต่อตัวพา จากการศึกษาครั้งนี้คือ 1:1.5 (SD) ซึ่งมีการกักเก็บเคอร์คิวมิน 67.70 % และมีการละลายน้ำสูงสุด การทดลองที่ 2 ศึกษาระดับการเสริม Turmeric oleoresin–PEG 200 solid dispersion (TOPSD) ต่อสมรรภภาพการผลิต โลหิตวิทยา ความเครียดจากภาวะออกซิเดชั่น และภูมิคุ้มกันไก่ไข่ โดยมีระดับการเสริม TOPSD ในน้ำดื่มที่มีระดับความเข้มข้นของเคอร์คูมิน 0, 0.5 และ 1.0 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร และความหนาแน่นในการเลี้ยงโดยแบ่งเป็นการเลี้ยงไก่จำนวน 2 และ 3 ตัวต่อกรง (พื้นที่ในการเลี้ยง 600 และ 400 ตารางเซนติเมตรต่อตัว) ตามลำดับ ใช้แผนการทดลองแบบ 3?2 Factorial Experiments in CRD โดยทำการเสริม TOPSD ที่ระดับความเข้มข้นของเคอร์คิวมินที่ 0, 0.5, 1.0 mg/ml ในน้ำดื่ม ทำการสุ่มไก่ไข่เพศเมีย อายุ 18 สัปดาห์ น้ำหนักเฉลี่ยตัวละ 1.56 กิโลกรัม จำนวนทั้งสิ้น 300 ตัว ออกเป็น 6 กลุ่มๆละ 5 ซ้ำๆ ละ 4 กรง (2 ตัวต่อกรง จำนวน 60 กรง และ 3 ตัวต่อกรง จำนวน 60 กรง) ให้อาหารและน้ำกินเต็มที่ พบว่าการเสริม TOPSD ที่ระดับความเข้มข้นของเคอร์คิวมิน 1.0 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตรในน้ำดื่มไก่ไข่ มีผลทำให้ปริมาณการกินน้ำ อัตราการให้ผลผลิตไข่ต่อวัน อัตราการให้ผลผลิตไข่ต่อจำนวนแม่ไก่เริ่มการทดลอง อัตราการให้ผลผลิตไข่ต่อจำนวนแม่ไก่มีชีวิต เปอร์เซ็นต์การเลี้ยงรอด มวลไข่ค่าและลิมโพไซค์ลดลง ในขณะอัตราการเจริญเติบโตต่อวันของไก่ไข่ สัดส่วนเฮทเทอโรฟิลต่อลิมโพไซต์และค่า TCA สูงขึ้น สีของไข่แดงเข้มขึ้น เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มทดลองกลุ่มอื่นๆ (P<0.05) ระดับความเข้มข้นของเคอร์คิวมินที่กินเพิ่มขึ้นตามระดับความเข้มข้นเคอร์คิวมินในน้ำดื่มที่เพิ่มขึ้น (P<0.05) นอกจากนั้นยังพบว่า การเสริม TOPSD ในน้ำดื่มที่ระดับความเข้มข้นของเคอร์คิวมิน 0.5 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตรในน้ำดื่มไก่ไข่ มีผลทำให้สีของไข่แดงเข้มขึ้น แต่ไม่มีผลทำให้ปริมาณการกินได้ของอาหาร และปริมาณอาหารที่กินต่อผลผลิตไข่ อัตราการให้ผลผลิตไข่ต่อจำนวนแม่ไก่เริ่มการทดลอง อัตราการให้ผลผลิตไข่ต่อจำนวนแม่ไก่มีชีวิต เปอร์เซ็นต์การเลี้ยงรอด มวลไข่ น้ำหนักไข่เฉลี่นต่อฟอง ความหนาของเปลือกไข่ ความสูงของไข่ขาว ความสูงของไข่แดง ปริมาณความเข้มข้นของคลอเลสเตอรอลในไข่แดง และค่า TBARS ของไข่แดงแตกต่างจากกลุ่มควบคุมที่ไม่ได้เสริม (P>0.05) เมื่อพิจารณาอิทธิพลจากความหนาแน่นในการเลี้ยง พบว่า ไก่ไข่กลุ่มที่เลี้ยง 2 ตัวต่อกรงมีปริมาณการกินน้ำ ปริมาณการกิน curcumin และมีอัตราการเจริญเติบโตดีกว่าไก่ไข่กลุ่มที่เลี้ยง 3 ตัวต่อกรง (P<0.05) แต่ไม่มีผลทำให้ปริมาณการกินได้ของอาหาร และปริมาณอาหารที่กินต่อผลผลิตไข่ อัตราการให้ผลผลิตไข่ต่อวัน อัตราการให้ผลผลิตไข่ต่อจำนวนแม่ไก่เริ่มการทดลอง อัตราการให้ผลผลิตไข่ต่อจำนวนแม่ไก่มีชีวิต เปอร์เซ็นต์การเลี้ยงรอด แตกต่างกัน (P>0.05) ไก่ไข่กลุ่มที่เลี้ยง 3 ตัวต่อกรงมีความหนาของเปลือกไข่บางกว่าไก่ไข่กลุ่มที่เลี้ยง 2 ตัวต่อกรง (P<0.05) ในขณะคุณภาพไข่ในลักษณะอื่นๆที่ศึกษาค่าโลหิตวิทยาในเลือด และระบบภูมิคุ้มกันของไก่ทุกกลุ่มไม่แตกต่างกัน (P>0.05) เมื่อพิจารณาอิทธิพลร่วมระหว่างระดับความเข้มข้นของเคอร์คูมิน 0, 0.5 และ 1.0 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร และความหนาแน่นในการเลี้ยง พบว่า สมรรภภาพการผลิต โลหิตวิทยา ความเครียดจากภาวะออกซิเดชั่น และภูมิคุ้มกัน ของไก่ไข่ทุกกลุ่มไม่แตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) สรุป ควรเสริม TOPSD ในน้ำดื่มที่ระดับความเข้มข้นของเคอร์คิวมินไม่เกิน 0.5 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร และเลี้ยงไก่ไข่ไม่เกิน 2 ตัวต่อกรง เนื่องจากไม่?ส่งผลกระทบต่อสมรรภภาพการผลิต โลหิตวิทยา ความเครียดจากภาวะออกซิเดชั่น และภูมิคุ้มกัน แต่มีผลทำให้สีไข่แดงเข้มขึ้น

คำสำคัญ

Oxidative stressสมรรถภาพการผลิตไก่ไข่ภูมิคุ้มกันhematologyproductive performanceimmuneโลหิตวิทยาhen layerTurmeric oleoresinเครียดออกซิเดชั่นสารสกัดขมิ้นชัน

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การพัฒนาผลิตภัณฑ์ซุปกระดูกโคชนิดผงด้วยการทำแห้งแบบโฟมเมท

วุฒิชัย ลัดเครือ กรมปศุสัตว์ พ.ศ. 2566

การพัฒนาวัสดุเชิงประกอบของไฮดรอกซีอาพาไทด์ที่เตรียมจากเปลือกไข่ไก่และการประยุกต์ใช้งานทางด้านเทคโนโลยีทางการแพทย์

ศรุต อำมาตย์โยธิน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2562

การพัฒนาวัสดุเชิงประกอบของไฮดรอกซีอะพาไทต์ที่เตรียมจากเปลือกไข่ไก่และการประยุกต์ใช้งานทางด้านเทคโนโลยีการแพทย์

นางสาววัลลภา ตระกูลวรรณชัย สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2562

การออกแบบและสร้างเครื่องผลิตไข่เค็มโดยใช้คลื่นอัลตร้าโซนิก

ไพศาล นาผล มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2552

การใช้สารสกัดหยาบจากขมิ้นชันในไก่ไข่

อรประพันธ์ ส่งเสริม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน พ.ศ. 2552

การพัฒนาวิธีวิเคราะห์หาโลหะหนักปริมาณน้อยที่ตกค้างในลำน้ำน่าน ด้วยวิธีการเพิ่มความเข้มข้นร่วมกับวิธีอะตอมมิคแอบซอพชั่นสเปกโทรโฟโตเมตรี

รศ.ดร. ปริญญา มาสวัสดิ์ มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2554

การพัฒนาผลิตภัณฑ์ไข่เค็ม

ชมภู่ ยิ้มโต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. 2555

การพัฒนาและปรับปรุงกระบวนการผลิตผลิตภัณฑ์ปูดองเค็ม เพื่อความปลอดภัยในการบริโภค

ชุตินุช สุจริต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย พ.ศ. 2555

การพัฒนาผลิตภัณฑ์ไข่น้ำแผ่น

วิลาสินี ดีปัญญา มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2555

ผลของเครื่องต้มยำต่อคุณภาพของเนื้อไก่ไข่ปลดระวาง และผลิตภัณฑ์ต้มยำไก่ไข่ปลดระวาง

เสาวคนธ์ วัฒนจันทร์ ภาควิชาเทคโนโลยีอาหาร มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ พ.ศ. 2552